Novel & Cerita Simoun El Filibusterismo Drawing

Para bang nakaramdam ito ng konting hiya. Pagpasok ni Hannah ng kanyang laptop ay binuksan na niya ito, binuksan na din ni Simon ang laptop niya at nagsimula na silang magtrabaho. “Nakikita mo ba yung mga lugar na na markahan ko? Katulad ba ito ng nasa drawing? Ito, o," tanong ni Simon, focus na focus sa kanyang sinasabi. Meron kasing drawing si Simon sa tabi niya. At meron din drawing sa kanyang laptop. Kapareho lang din naman ito ng kay Hannah.

Malalaman nila kung ano ang katotohanan sa sasabihin ni Simon dahil sino ba naman ang hindi maniniwala kapag ang Master Antique Appraiser na ang nagsalita, diba? Tinignan ni Simon ang painting at sinabi, "Ang painting ng Tiger Roar Mountain? Nararamdaman ko ang emosyon sa tigre kaya malamang authentic yan!" Manghang mangha ang lahat ng marinig yun.

Alam kong kapag nalaman ni Lukas iyon ay maaaring masaktan siya dahil sa kaalamang naging mag-isa ang anak niya. Araw- araw habang hinihintay kong magising si Simoun Paul ay iniiyakan ko siya. Nasasaktan ako sa tuwing nakikita ko siya. Kumpara sa mga anak ko, si Simoun Paul ang kamukhang-kamukha ni Lukas. Pati kurba ng kilay, sulok ng labi at pati yata ang kuko sa paa ay nakuha niya. He is the real spitting image of his father.

aniya, kalmado. “Alright. Send me the photo of the key, and I’ll send you back your wife’s photo as proof.” Mabuti na lang nasa wallet lang niya ang susi na kailangan ni Simion. Kinuhaan niya ito ng picture at nai-send sa email na binigay ni Simion. Pagkatapos niyon ay naipadala rin nito sa kaniya ang larawan ni Kira na nakaupo sa silya at nakagapos, may piring sa mga mata.

Ngunit kasabay nito, nagsimulang bumilis nang husto ang tibok ng kanyang puso. But wait, Zia just described Caleb Santillan, leaving nothing out. Nanlaki ang mga mata ni Samantha sa matinding pagkagulat. Ano bang nangyayari? Pero nang may isa pang papel na inilapag si Zia sa tabi ng kanyang drawing, agad naglaho ang ngiti sa kanyang mukha. Parang may nagbuhos ng malamig na tubig sa kanyang likuran. Nangilabot siya. Isa itong sketch. At hindi basta sketch lamang. Sketch iyon ng kanyang anak. Ginuhit gamit ang malalambot na hagod ng charcoal pencil at halos perpekto ang pagkakagawa. Ang puff hairstyle nito. Ang bilugang mga pisngi. Ang malalaki at maningning na mga mata.

pabulong na pang-uudyok sa kanya ni Joleen. Isa ito sa mga pinsan ni Simoun. Naupo ito sa tabi niya sa mahabang sofa. Tumaas ang mga kilay nito nang mahuli ang panakaw niyang mga sulyap kina Camille at Simoun. At dahil iyon naman talaga ang naiisip niyang gawin, taas-noo siyang lumakad palapit sa kinauupuang bar stool ni Simoun.

Dahil sa kuryosidad din ni Simon ay lumapit siya kay Xavier para makibasa sa sulat. {Ipinaghanda ko na po kayo ng maisusuot niya dahil alam ko naman pong hindi niyo maiangat ang braso niyo. Kung maliligo po kayo, maligamgam po ang ipaligo niyo para hindi po kayo mabinat. Hindi naman po masamang makinig at sumunod din po kayo minsan sa mga taong nakakababa sa inyo;)} may smile emoji pa ito kaya nang-aasar na naman ang mga ngiti ni Simon. May pasulat sulat na ngayon ha?

Ang mga bata na tinutukoy niya ay mga anak niya. Mga drawing. The first one is a sketch of my house in another island kung saan naroroon ang pamilya nina Ibarra at Simoun. Ang pamilya nila ang nagmimintina ng bahay ko roon at buong isla, kasama ang pag-iintindi sa mga anak ng mga pusa ko.The second and the third sketches ay ang ilan sa mga anak ng Doze. Ang pang-apat ay ako na ang nasa sketch pero nasa isang side lang ng bond paper na ginamit, the other space ay blangko kaya in-assume ko na hindi pa tapos.

Nag-drawing ako ng maliit na flower. “Daddy, ikaw naman!” Si Terrance naman, nag-drawing ng puno. Malaki. Nakasilong yung flower. Napansin ko ‘yon. At hindi ko alam kung maiinis ako… o tatawa. “Me!” sigaw ni Sevi. Nag-drawing siya ng maliit na stick figure. Tapos tinuro niya. “This is me!” Napangiti ako. “Cute.”

Ang mga gamit ay halatang mamahalin at mukhang galing pa sa ibang bansa. Naagaw ang atensyon ko ng isang malaking portrayed ng pamilya Montalvo. Sa portait ay may kasama pang dalawang matanda na lalake at babae sila Simoun bukod sa mga magulang nito at halatang matagal na ang portrait na ito dahi mga binatilyo pa ang tatlong anak nila Tito Lorenzo at Tita Agnes na sila Simoun. Nakatitig ako sa larawan iyon ng bigla kong maramdaman ang paghawak ng kamay ni Simoun sa baywang ko.