Novel & Cerita Simple Tagalog Poem About Life

CLOVETT SALMIGAN JASPER POV: Life teaches us a lesson, never give up. Just surrender everything sa Panginoon. Hindi naman talaga ang sakit ang papatay agad sa atin kundi ang walang tiwala sa sarili natin. Kapag nawala ang tiwala at pananalig mo sa'yong sarili ay doon na mismo susuko ang puso mo, doon na mismo susuko ang katawan mo pero kapag ikaw ang klase ng taong matindi ang pananalig ay walang imposible na bigyan ka pa ng another chance to live. Another chance to smile. Another chance to breathe sa mundong ito and another chance na makasama mo ang mga mahal mo sa buhay.

Masayang masaya kami ng gabing yun, hindi maampat ang saya na binibigay sa akin ni Aya. Never ko pang naramdaman ang agnitong kasaya sa tanang buhay ko. Living in a simple life is a great blessings, walang kaaway, walang kaarte arte sa katawan at higit sa lahat pwede mong magawa ang lahat ng gusto mo without thinking na baka magkamali ka. Walang pupuna sayo hindi gaya sa pamilya kong umabandona sa akin.

Pagdating ko ay masaya akong sinalubong ng kaibigan ni Fiona at inalalayan Ako nitong umupo malapit sa may magandang view tuwing gabi. "Ahhh, this is life! May tahimik, ma-ingay, magulo, maayos, masakit at masaya. Life is not perfect and no one's can." Tahimik na pagmumuni muni ko rito nang may biglang humila sa katabi kong upuan. "Why you are alone?" "Why? Masama ba ang mapag-isa?" "Where is your Boyfriend?"

Mas gugustuhin ko pa sigurong 'wag na lang munang umuwi. Hindi ko lubos maisip na sa loob ng labing walong taon, nagawang itago ni Mama ang katotohanang 'yon. Tanggap ko na ang buhay na meron ako ngayon. 'Yong hindi mayaman at hindi rin naman mahirap, sakto lang. Just being with my loved ones is enough and I have nothing I could wish for more than that.

I went up to my room while crying silently napasandal ako sa nakasarang pintuan at napaupo ang sakit sakit ng puso ko, tinakpan ko ang mukha ko gamit ang dalawang kamay at patuloy na umiyak bakit kailangan maging ganito ang buhay ko biglang nanlabo ang mga mata ko,my head start to spin,hindi ko Makita ng maayos ang paligid hanggang sa tuluyan akong nawalan ng malay _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote

Paano iyon, kung gaano siya nag-iinarte at walang araw ilang oras lang ang nakalipas? Parang nababasa ang isip niya, hinila siya ni Mark sa yakap niya. “Okay lang ako, talaga. Medyo nadala lang ako sa iniisip ko kagabi. Napakaraming bagay… ang tila walang sagot, at lahat ng buhol na ito ay nag-kristal sa isang masungit na bukol sa aking puso. Dinudurog ako nito na parang bigat, at hindi ako makahinga, alam mo ba? Ngunit nang sa wakas ay naunawaan ko ito, nawala ang bukol. Ganyan talaga ang buhay, I guess. Gaano man ito kabigat na labanan, kapag itinulak nito ang sarili sa iyo, wala kang pagpipilian kundi ang lampasan ito sa alinmang paraan. Iyan ang halaga ng pamumuhay at paghinga, hindi ba?

“Noong bata ako ay naranasan ko na ang matiwasay at masayang buhay, Daddy. Siguro ay malas ko lang dahil sa huling banda ng buhay ko dumating ang mga pasakit na dala ng buhay.” “Anak, kahit na ano ang mangyari ay huwag kang mawawalan ng pag-asa. May rason ang bawat ngiti na ginuguhit ng ating mga labi. Ganoon din ang mga iyak na mula sa ating mga puso. Ang buhay kasi, Anak ay para parang gulong lang iyan. Lahat ng saya at pighati ay mararanasan natin, nakadepende ito sa kung saan tayo. Hindi puwedeng palagi na lang tayong masaya at hindi rin puwedeng palagi tayong magiging malungkot. Life is fair and so the feelings are myriad.”

“Ready na ako.” Nagsimula akong kumanta. Una, mahina lang. Parang sinusukat ko pa kung kaya ko ba talagang ibalik ang lahat. Pero habang tumatagal, lumalakas ang boses ko. Hindi na ako bumibitaw. “Di ko akalaing darating ang unos Na kukunin ka sa buhay kong ito Pero kahit wala ka na rito Tutuloy ang awit, tutuloy ang buhay ko”

Simple lang naman daw kasi ang buhay kung kaya bakit pa gagawin komplikado kung pwedeng maayos sa simple paraan at unawaan. Lagi nga na iyan ang sinasabi niya sa akin kapag may pagkakataon na nagkaka-usap kami ng seryoso lalo't tungkol sa buhay buhay namin. Bakit ka naman daw magtatanim ng galit at sama ng loob sa kapwa kung sa huli ikaw lang din ang mahihirapan at magdadala ng kakaibang bigat sa dibdib!

Noted Pagnainlove ka, Wag masyadong magpakatanga, Kasi hindi porket nag I LOVE YOU siya, May lovestory na kayong dalawa. Yeyy kung sino man ang may gusto magpagawa ng poem diyan? PakiPM po ako. Thanks for subaybay 😂