Simple Tagalog Poem About Life Novels & Stories

dagdag pa niya. "I want a simple life that's why. Kung gusto mong maging simple ang buhay, aralin ang mga bagay na hindi nakasanayan at naranasan noong mga panahong alaga pa ako ni Daddy. Nakahanap ako ng peaceful life na gusto ko at iyon ay ang pagiging simpleng pamumuhay. Malayo sa gulo!" paliwanag ko sa kanila. "At sino ang mga dwende'ng mga ito?" pinalo ko sa braso ang bunsong pinsan ko.

Dahil ako lang naman pala ang nag-iisip ng ganoong bagay. Napatunayan ko na mali ako. Na ang mga tao pala ay nabubuhay para maka-survive. Ibang-iba sa buhay na nakalakihan ko. Mas masaya pala kapag simpleng buhay lang. Mas nakikita pala ang kagandahan ng mundo kapag sa ganito. “Ganda, fresh ang mga gulay ngayon. Kararating lang ng mga ito,” nakangiti na sabi sa akin ng palagi kong binibilhan.

Tanong ko kaya nilingon niya ako "Kagaya ng palagi kong sinasabi, Sumabay lang kayo sa agos. Magpanggap na bulag, tumahimik kahit may alam at hayaang kumilos ang mga kalaban. Nalalapit na ang harapan ng mga maglalaban, Malalaman na kung sino ang mga dapat at hindi dapat pagka-tiwalaan. Sa Laro ng Buhay at Kamatayan, Maraming sikreto ang malalaman. Mga sikretong magpapagulat at dudurog sa puso ng bawat maglalaban." Mahaba niyang litanya habang walang emosyong nakatitig sa akin

Ang mga salitang iyon ay hindi ko aakalaing maririnig mismo sa bibig niya. "Your love felt like a prison. Kung ganiyan ang magmahal, ayokong bumalik sa iyo. I’d rather live a simple life than be caged by someone who only knows possession, not love." Tumahimik siya. Tila nilamon ng katahimikan ang paligid. Tanging pag-ubo ng malayong traffic lang ang gumagambala.

Napangiti siya ng mapakla dahil tumpak ang mga sinasabi nito sakanya. "Hindi ko alam anong nagustuhan mo doon? Walang direksyon ang buhay, pariwara at mabisyo kaya hindi ko maintindihan kung malabo ba ang mga mata mo, kung si lucas pa ang nagustuhan mo mas maiintindihan ko eh. " Tuloy-tuloy pang talak ng kanyang kaibigan na tinawanan na lang niya at nagpaalam na dito bago pa ulit mag beast mode ito.

“Salamat sa inyo, tatay at inay. Kung hindi ninyo ako inalagaan at hinayaan na itupad ang aking pangarap, hindi ako makakarating dito.” Sa gitna ng mga bundok ng Bicol, sa tabi ng dagat, natagpuan nila ang tunay na kahulugan ng buhay — ang pagpapalago ng pag-ibig, ang pagtutulungan ng pamilya, at ang paglikha ng pag-asa para sa susunod na henerasyon. Ang kanilang kwento na nagsimula sa mga salitang “ikaw ang aking makasalanang kaligtasan” ay naging isang kuwento ng pag-asa, pagbabago, at walang hanggang pag-ibig. At alam nila na anuman ang mangyari, ang kanilang pamilya ay mananatiling buo — palagi, magpakailanman, at walang hanggan.

“Dala ng taglagas ang malamig na hangin ng taglamig. “Tatlong bahagi na siyang nakakapagpanginig. “Pitong bahagi namang paginom sa ilalim ng buwan. “Huwag kang matuwa dahil sa mga puyat na gabing walang katapusan.” “Wow!” Napapigil ng hininga at muling sumigaw ang mga tao sa paligid. “Napakaganda ng poem na ito. Napakaganda talaga ng poem na ito! Nagawa niyang bumuo ng isang napakagandang poem sa loob lang ng 15 minuto. Masyado na talagang malalim ang background at pangitnindi ni Roman sa larangan ng literature!”

Tangina talaga, ang malas malas kong tao! "Putangina naman eh! Wala na ba talagang magandang mangyayari sa buhay ko? Puro kamalasan at paghihirap nalang ba?!" Sigaw ko sa sarili ko. Sobrang bigat ng loob ko. Sobrang sakit. "Everything's gonna be fine.." Nang i-angat ko ang ulo ko ay nakita ko siya. Nakaluhod at kitang kita s amga mata niya ang pag-aalala.

Nang nakaalis na ito ay umupo naman kami sa iisang tabi, "Kumusta ka na?" "Not good. You see, pars, sobrang hirap na iiwan ko ang buhay ko sa Davao. Lalong-lalo na, sobrang hirap iiwan ang mga taong mahal ko. All my life, sa Davao na ako tumira, but I don't have a choice."

pagpapaalam nito »»» medyo kunting plastikan at tiis tiis lang sa mga salitang hindi naman totoo dahil ang plano ko ngayon ay ang pag awayin ang dalawang to, yung dalawang nagsasanib pwersa para diinin ako kaya ngayon gagawa ako ng paraan na kayo mismo ang sumira ng buhay niyo. ngayon ay nagsasalo salo kami sa iisang lamesa medyo madalim sa labas isa sa mga gusto ko ay gumabe dahil gusto kong panoorin ang mga hampas ng alon.