Simplicity Is Sophistication Novels & Stories

sabi ko, tinuturo ang pinakasimpleng disenyo para hindi masyadong agaw-pansin. Tumayo siya at lumapit sa akin. Hinawakan niya ang kamay ko at tiningnan ang singsing na pinili ko. "Minimalist. I like it. It tells everyone that you don’t need to shout to be heard. You are mine, and that’s enough."

Niyakap niya siya nang mahigpit, at ang kanilang pag-ibig ay umaapaw, mas matibay kaysa sa anumang bakal. "Mariel, Mahal ko," bumulong si Billie, ang kanyang tinig ay nagtataglay ng pangako ng forever. "Ikaw ang nagturo sa akin na ang winning ay hindi tungkol sa pagkuha ng power, kundi tungkol sa pagpili ng simplicity. Ang geometry ng ating buhay ay simple: Ikaw at ako, plus Elias, sa bahay na ito. Walang variable na kailangan nating baguhin. Ang gratitude na nararamdaman ko tuwing umaga ay hindi mabibili ng isang daang milyon." Hinalikan niya si Mariel, ang halik ay malalim, isang pangako ng pananatili at pagpapahalaga sa kanilang simple, certain truth.

“Because some things are worth the work.” Tinitigan ko siya. “Like this house?” Ngumiti siya. “Like us.” Sumandal ako sa dibdib niya. “You know…” “Hmm?” “I used to think love was supposed to be complicated.” “Sometimes it is.” “But this…” Tumingin ako sa paligid. “This feels simple.” Ngumiti siya. “That’s because we’re finally learning how to make it simple.” Hinila ko siya palapit, hinalikan—mahina, banayad, walang pagmamadali.

at siya ang perpektong halimbawa nito. Kahit simple lang ang suot niya at pawis na pawis sa abala sa pagtitinda, ni katiting ay hindi nabawasan ang kanyang kagandahan. Biglang naalala ni Anton ang kasabihang, "Ang mabuting alak ay hindi na kailangang ipangalandakan." Malamang kalahati ng dami ng kostumer ng maliit na kainan ay dahil sa simple ngunit napakagandang dalagang ito.

Ang kanyang kilos ay puni ng kariktan na elegante ngunit may kasiglahan. Ito ang bagong anyo ni Sophia isang makulay ng buhay na sumibol mula sa sugat ng kanyang nakaraang relasyon. Sa ilalim ng kanyang mga ngiti ay mas malinaw ang kanyang lakas at kagandahan a isang kakaibang timpla ng kasimplehan at misteryo.

Hindi ito dapat ganito, mariin niyang sabi sa sarili. Hindi ka ganito. Sa buong buhay niya, pinili niya ang katahimikan kaysa komplikasyon. Ang malinaw na hangganan kaysa kalituhan. Ngunit ngayon, naroon siya—nahuhulog sa pagitan ng mga desisyong dati’y madali.

takang tanong ni Orson sa'kin. "Hindi lang ako sanay na tinatawag na maganda. Kahit nakakasawa nang pakinggan ang salitang iyan," sagot ko rito. Iniiwasang magtama ang aming paningin. "Well, dapat mo nang sanayin ang sarili mo. Dahil totoong maganda ka. Hindi mo na nga kailangang mag-retouch dahil sobrang ganda mo na. Simplicity is beauty."

bakit hindi mo sinabi sa akin na dito ang punta natin. Tingnan mo nga ang ayos ko?nakadamit pangtrabaho pa! Hindi naman importante yun athena,tsaka di naman nabawasan ang ganda kahit simple lang ang iyong ayos at para sa kaalaman mo? Your simplicity make you more beautiful,yun bang walang bahid ng pintura ang mukha. Puwede ba zac?wag muna akong bolahin?dahil matagal ko ng alam na maganda ako noh?

She listened without interrupting. "And once they've made up their minds, it's almost impossible to change them." Windy lowered her gaze. "Ang unfair." "It is." She looked back at me. "So kailangan kong magpanggap?" "No." I answered immediately. "You don't have to pretend to be someone else." "Eh ano pala tong sinasabi mo ngayon? Parang ganon lang din ang dating non, eh." Umiling ako bago siya sinagot. "You only have to make sure that they never mistake your simplicity for weakness."

Kabaliktaran talaga siya nito. “Yun nga, Jacob. She doesn’t need all that to shine. Actually, yung simplicity niya, ‘yun mismo ang nagpapaganda sa kanya. Ang ginawa ko lang ay hinighlight ang natural niyang beauty. Tinanggal ko ang sobra, pinaikli ang mga layer, and kept the dress flowy, classic, at walang masyadong arte. Mas bagay sa kanya.” sagot ni Chelsea sa akin.