Since Birth In Tagalog Novels & Stories

natatawa nitong sambit. "Bakit naman? Taga saan ba kayo na ayaw niya na magsalita ka ng tagalog?" usisa ko naman. "Pinanganak ako sa Spain. My Mom is a Filipina and my Dad is from Spain. When i was nine years old I learned tagalog with my Tito. Tapos kapag kausap ko si Mommy tagalog ang ginagamit ko, gulat na gulat siya. Nagalit pa sa akin na dapat daw hindi ako nagsasalita ng tagalog. My mom is so weird." Natatawa na naiiling na kwento nito. Mahina naman akong natawa.

"Hindi ba delikado para sayo, pag pumasok ka riyan ng ganitong oras?" Natawa ako ng pagak. "Sir, since birth po dito na kami nakatira. Lahat po ng nakatira dito ay kakilala namin sa looban, lahat ng tao ilag sa tatay ko dahil kung Merong Hari ng Tondo, ang Tatay ko naman ang siga dito saamin." pagyayabang ko sakaniya kahit na hindi naman dapat ipinagmamalaki ang ganong bagay.

Baka naman iba talaga ang gusto niyang sabihin. “Killian said that he thought he bumped into Daddy’s weiner. He said ‘tòtoy’ and that’s weiner or penis in English, mommy. It was called ‘bòrat’ in Tagalog, too.” Napatingin na lang ako kay Trace na tumatawa lang at parang natutuwa pa sa mga kalokohan ng mga bata. Narinig ko na ang salitang tòtoy dahil iyon talaga ang direct na Tagalog term para sa ari ng lalaki pero ang bò–bòrat? Where was that coming from?

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

Buti na lang dumating na ang prof namin kaya hindi na nagtanong yung dalawa. Lumilipad na ang utak ko kakaisip sa lalaking yun. Nakalimutan kong maloko nga pala ang mga Suarez. I was born and race here in Lucena City, the capital of Quezon Province kaya kilalang kilala dito ang mga Suarez. Walang hindi nakakakilala sa kanila. Dahil isang Suarez ang gobernador ng Quezon Province mas lalong naging mataginting ang pangalan nila sa buong rehiyon. Naalala kong isang Suarez din pala ang gobernador sa Laguna.

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

seryosong tawag nito saaken "what" saad ko naman dito habang nakatingin lang sa mga mata ko "Thank you" saad nito "thank you for what? takang tanong ko dito "for everything thank you for giving birth to out little princess" saad nito na ikina durog ng puso ko "I love you honey" saad ko naman dito "Maraming alaala ang lugar nato para saken honey" saad naman nito

"What about me?" "Nasaan ang mga magulang mo?" Napansin ko na tila natigilan siya sa tanong ko. Pero agad rin siyang ngumiti. “My parents are still alive, thankfully," sagot niya sa akin. "They're both in Cebu. I'm originally from Cebu. I mean, that's my hometown," pagkukuwento niya. "My father is a businessman there. And mother, she came from a Chinese clan in Cebu. I guess mas malakas ang genes ni Mama kaya sa kanya ako nagmana."

Ang weird diba? Nang magsawa akong magbrowse sa f******k ay nag offline na rin ako. Nagbukas na lang ako ng radio at nag manual search ako ng isang Fm radio station sa Pilipinas. Ewan ko ba nakatira kami dito sa Europe pero ang palaging hanap ko ay mga OPM at hindi ko rin pala alam na hindi ko alam kung bakit marunong o nakakaintindi ako ng tagalog? Kapag naman tinanong ko si Daddy at Kuya Brent sasabihin nila na “Half Filipino tayo tinuruan kang mag tagalog,” pero bakit ganun? Parang wala akong maalala?

“Of course, Rayne. Mahal ka po namin sobra, Momma...” Mas lumawak ang tingin ko habang nakatingin sa kanilang dalawa. They were the primary reasons why I chose to strive for survival. Ang mga anak ko ang dahilan kung bakit ako nakabangon sa mapapait na karanasang pinagdaanan ko. “Your Tagalog is so good, Ven! I can’t learn it!” nagsimula nang magreklamo ang prinsesa ng bahay namin.