Since Then In Tagalog Novels & Stories

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

I ask her again in Tagalog language dahil naisip ko baka hindi siya nakakaintindi ng English dahil naalala ko dati ngumingiti lamang siya sa tuwing tinatanong ko siya. "Kung ayaw mong magsalita mapipilitan ulit akong saktan ka o 'di kaya ay ihulog kita sa pool." galit kong wika sa kanya habang naririnig ko ang mahina niyang hikbi. "J-Judy p-po S-Senyorito," mahinang sagot niya sa akin. Hindi ko naman maiwasang matulala habang napatitig sa kanyang maamong mukha.

tanong ng cheerleader lider sa akin natawa ako dahil nagsalita ito ng Tagalog may hinala ito na nakaka-intindi ako ng wikang ito. "Siya, si Areum at ang boyfriend ni Keith hindi ko sadyang makita papunta ako nun sa restroom namukhaan ko lang ngayon may marka ng kagat sa leeg niya." sambit ko sa lider ng cheerleader natahimik ito bigla at napatingin pa siya kay Areum. Mas nagulat ang lider ng cheerleader nang magsalita ako ng Tagalog. "Marunong ka din?" sambit ng lider nang cheerleader sa akin nakita ko ang shocked nitong itsura.

Sagot ni Angela. Pagkatapos ay lalong nagiging pangit ang reaksyon ng kanyang lola habang kumukunot ang kanyang mga labi. Nagiging madilim ang kanyang mukha at nakakunot ang kanyang mga kilay. Tapos sabi niya.... "Na-brainwash ka na ba ng walang kwentang basurang ito? Mangyaring bumalik sa iyong katinuan ngayon!"

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

"SAAN TAYO pupunta?" Tanong niya sa 'asawa'. Kanina pa sila bumabiyahe. Nakalabas na sila ng bayan. "Sa rest house ni Daddy sa balakilong." Napadiretso siya nang upo. Dulo na ng San Ignacio ang balakilong. Halos dalawang oras ang biyahe don dahil sa rough road ang daan. "P-pero hindi ako nakapagpaalam sa Itay."

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

"Ate Leia is right. Tsaka, once in a lifetime lang mangyayari 'to so better celebrate those 18s." "Tsaka, ano naman kung wala pa sa sampu ang kaibigan mo? Ano pa ang purpose naming kamag-anak mo? Yung mga pinsan mo pa sa side ni Tito Son, marami hindi ba? Mas malaki pa ang angkan nila kesa sa'tin baka nakakalimutan mo." "Malaki nga pero hindi pa rin naman tayo sigurado kung makakapunta ba lahat at kung ilan ang available. For sure ay kakaunti lang dahil busy rin ang iba." Pagdidipensa ko pa.

Kainis! "Pangatlo, Ssilacc. Ang Ssilacc ay ang lugar kung nasaan tayo. Mga purong bampira rin sila ngunit hindi nakapag-aral dahil sa kahirapan. Makikita mo ang kaibahan nila sa mga suot natin. Hindi nila kaya bumili ng damit kaya naman nagtitiis sila sa kakapiranggot na tela. Ngunit sa lahat ng bampira, sila ang mababait at 'yun ang aking obserbasyon. Kahit na mahirap ay nagagawa pa rin nilang tumulong sa iba. Hindi tulad ng mga Rialacande, iilan lamang ang iyong makikitang may mabubuting puso." "Tulad ko." Napatingin kaming lahat kay Monica.

Hinimas ko pa ito at tila mga alagang pet na kinakausap. "I missed you fifis, konting kembot na lang at maglalaro ulit tayo, ah. Maghintay lang kayo muna, abang abang lang, okey?" sabi ko pa na tila kinakabisado ang gamit na lenggwahe ngayon, it's been so hard for me na matuto at magsalita ng Tagalog, pero dahil na rin sa versatile na personalidad ko at madaling maka-catch up, kaya mas napaghuhusayan ko na ngayon.