Sino Si Don Rafael Ibarra Mga Nobela at Kwento

Hindi niya mabasa sa itsura ni Don Rafael kung ano ang gusto nitong malaman at kailangan niyang tanungin iyon na kung tutuusin ay wala naman talaga itong pakialam sa kanya. "Yiel?" Muling tawag sa kanya ni Don Rafael. Naalala naman ni Yiel ang kanyang nag-iisang babaeng kaibigan na si Briana na minsan pang pinaalala nito na huwag na huwag niyang sasabihin sa kahit kanino na magkaibigan sila o ano, dahil paniguradong malalagot ito sa kanyang amo na si Don Rafael.

"Si Bradford, anak lang ng may-ari 'yan pero hindi siya ang beneficial owner. Wala akong pakialam sa taong 'yon." How could he forget? Isa si Bradford sa dalawang anak ni Mr. Peter Ibarra na may-ari ng Ibarra University at ICE! Knowing na matindi ang hidwaan nila sa isa't isa, may posibilidad na hindi siya tanggapin sa paaralang iyon bilang guro. Ngunit kampante si Mavi na makukuha niya ang gusto dahil mayro'n siyang hawak na alas at 'yon ang gagamitin niya para isakatuparan ang kanyang mga plano.

saad ni Lora kay Rafa. “Salamat po, mom. Bukas po ang flight ko pabalik diyan. Iiwan ko po muna si Rylie sa bahay nila mommy dahil babalik rin po ako ulit dito sa Pilipinas.” “Sige, anak.” Habang nasa Pilipinas si Rafa ay inaayos niya ang mga problema sa Bartel. Stress na siya dahil sa mga nanggugulo lagi sa bar niya. Sumasabay rin talaga sa mga problema niya ang mga siraulo. Kaya humingi na siya ng tulong sa kaibigan niya at sa mga pinsan niya.

Ang bar na ito ni Rafael sa Pinas ang main branch pero sa LA ito namamalagi. Rafael is a top model and a great Chef. Pampalipas oras lang nito ang mga pagmamay-ari nitong bar. Ang kinikita nito sa bar ay idino-donate nitong lahat sa iba't-ibang bahay ampunan at home for the aged. "Tsk!" Inisang inom niya ang inilapag nito na baso na may lamang alak. "What is it? Mukhang napaaway ka ah,"

Diretso niyang sagot: “Ayaw ko ng babaeng nakakabit ang pagtingin sa pera. Ayoko rin ng babaeng kayang ipagkanulo ang sarili niyang pamilya. Ikaw… hindi ka gano’n.” Napakurap si Ysabel. Hindi niya alam kung papaano niya tatanggapin ang papuri. “May isa lang akong hiling,” dagdag ni Rafael. “Ano po ‘yon?”

sagot ni Isabela, na may halong pagtataka at kaunting biro. “Kahit presidente, minsan gusto ring magpakasaya at i-try ang iba’t ibang pagkain.” sagot ni Rafael, at inabot niya sa kanya ang isang inihaw na barbecue. Ang init ng pagkain at ang aroma ay nagdagdag ng init sa silid, at naramdaman ni Isabela ang kaunting tensyon na unti-unting natutunaw sa simpleng gesture na iyon.

“Over? Wala pa tayong nasisimulan!” “Hindi mo kailangang may mapatunayang kahit ano,” sagot ni Rafael, sumisilip sa pinto habang tinatakpan ng baril. “Let them go, Bernard. You can still live if you surrender.” “Surrender?” ngumisi si Bernard. “You think I’ll surrender to a man like you? You took everything from me!” “Hindi ako ang kumuha!” sigaw ni Rafael. “Ikaw ang sumira sa sarili mong buhay!”

ani Donya Eleanor. Napatawa si Liana at pinahid ang luha. *** Sa kabilang kwarto, nakatayo si Rafael sa harap ng salamin, naka-suit, pero hindi niya maikubli ang kaba. Pumasok si Don Leonardo. Huminto ito sa tabi ni Rafael. “Dad,” mahina si Rafael. Hindi agad sumagot si Don Leonardo. Sa halip, inayos nito ang cuffs ni Rafael.

Ngunit pinalayas siya nito, sa pag-aakalang may relasyon siya sa bodyguard nitong si Rafael Mercado, na kababata ni Lorrie at tapat na tauhan ni Congressman. Isang araw, inutusan si Rafael na iligpit ang kilalang pamilya Delgado, sampung taon na ang nakalilipas. Ngunit hindi nito kayang pumatay ng bata. Sa halip, itinago niya si Iris at itinuring na parang tunay na anak.

Siya ay mas matanda na at puno ng pagsisisi, ngunit handa na siyang gawin ang lahat para bayaran ang kanyang mga kasalanan. “Nais kong humingi ng tawad sa inyo at sa lahat ng tao sa bayan,” sabi ni Don Rafael sa pulong ng mga mamamayan. “Nagawa ko ang maraming masasamang bagay noong ako ay bata pa, ngunit ngayon ay naiintindihan ko na ang kahalagahan ng pagmamahal sa kapwa at pag-aalaga sa mundo. Gusto kong tumulong sa anumang paraan na kaya ko.”