Novel & Cerita Sirens

"Baka gumuho lang yon, kaya wag na. We have the whole forest for us, Adrasteia." Fucky! Oo nga naman, ku-kuwestyunin sila pag nag kataon, baka malaman pa na nga bampira sila. Sigurado akong masisira ang bagong hinihigaan ni Silvana kanina kung pinagpatuloy nila ang ginagawa. "Atlis don walang mawawasak kundi bato at ang pagkababae ko." nakangising saad niya saka kumindat kay Silvhari.

“Sobrang lakas. Parang galing sa loob ng kotse. May tumutugtog… I think it was ‘Stay’ ni Rihanna, or something similar. I remember the beat. Tapos may halakhak.” “Halakhak?” Renzo repeated, confused. “Yeah,” Julius nodded slowly. “Isang tili. Hindi masaya. Hindi rin eksaktong takot. Pero parang gulat. Hysteria. Then... brakes. Tires skidding. Squealing. Tapos…” He swallowed. “Impact.” Renzo’s jaw clenched. “I don’t remember the face,” Julius said quietly. “Pero may pabango. Floral. Matamis. Yung tipo na suot ng mga mayaman. Hindi basta-basta.”

Zurich Niel Mondragon o ang pinsan niyang ayon sa mga magulang ay isinilang ng Tita Agatha niya sa Zurich Port sa Switzerland. "Handsome is just a normal description, Sean Emerson Xavier. You're not just handsome, the correct word to be use is hunk. Though you're just teenager, you have the guts to be chase by those witches as you say so. But would you care say in less word. Like for example, bitches." Nakangiti itong lumapit sa kanila.

Elara’s POV Amoy usok at takot ang buong courtyard. May mga apoy na naglalagablab sa mga bakal na drum, kumikislap sa dilim. Tahimik ang mga tao — mga nasa kapangyarihan, nakamaskara, nagmamasid. Sa gitna, nakaluhod si Silas, nakatali sa poste. Nanginginig. May dugo sa pisngi niya.

What does that mean? Tumayo si Sirene at hinarap ang camera samin. Umatras ng kaonti si Carriuz kaya muling nagdikit ang braso namin. Aatras pa dapat ako but Sirene starts to count on three kaya ngumiti na lang ako while she took a picture. Nang matapos ay naupo siya at may kung anong kinalikot sa phone niya. She stopped at tumingin siya sakin.

Hindi ko makita ang kanilang mga mukha dahil sa sako na nakabalot pero tiyak kong puno iyun ng pinaghalong luha at makapal na make-up. "Shut your mouths!" Sigaw ng isang lalaki at agad naman silang tumahimik nung marinig ang pagkasa ng baril. Umuugoy ang kanilang mga balikat dahil sa iyak na pilit nilang pinipigilan. Nakatunganga lang ako at kinakabahan sa kung ano ang pwedeng mangyari sa kanila. Namutla ako nung dumating si Garen na madilim ang mukha. Ang mga mata niyang malamig at may tinatagong mga demonyong nagsasayawan.

Sa ilalim ng buwan, sa tabi ng dagat, nagsimula ang kasalanan naming pareho naming gustong itago sa mundo. Nararamdaman ko ang bawat haplos niya, bawat tingin na naglalaman ng babala at pangako. Ang hangin ng dagat ay halo sa amoy ng alak at hangin sa balat ko, at parang bawat segundo ay tumitigil sa oras. Pakiramdam ko’y nawawala ako sa sarili ko—sa pagitan ng tama at mali, sa pagitan ng takot at pagnanasa.

sigaw ni Sebastian. "Hindi siya patay! Narito siya," itinuro ni Paola ang dibdib ni Sebastian. "Kaya mo ako iniligtas. Kaya mo ako dinala rito. Dahil hindi mo kayang patayin ang tanging bagay na nagpapaalala sa iyo na may puso ka." Sa gitna ng kanilang tapatan, biglang umalingawngaw ang isang sirena sa buong pasilidad. Ang mga pulang ilaw ay nagsimulang umikot. Isang "Security Breach."

isang matinis at nagwawalang tili ang pinakawalan ni Heaven. ​Biglang tumunog ang isang nakakabingi at sunod sunod na sirena sa buong Tartarus Rig. ​Ang mga pulang emergency lights ay mabilis na nagkislapan. Naramdaman namin ang isang dambuhalang pagyanig na mas malakas pa sa anumang lindol na naramdaman ko. Ang buong sementadong arena ay nagsimulang tumabingi at yumanig ang bawat haligi na sumusuporta sa istraktura.