Sleep Paralysis Tagalog Novels & Stories

Sweet dreams. – Michael Hugh Saglit siyang natigilan. Parang hindi makapaniwala. Binasa ulit. Dalawang beses. Tatlo. At doon na siya napaimpit ng tili. "EEEEEEEEEHHHHHHHHHH!!!" Napapadyak siya sa kama. Kinagat ang unan. Napaikot sa bed. Tumakbo sa harap ng salamin. "Yes! Yes! Yes! Ang saya lang! Hindi ako nananaginip!"

Sa aking isip once na dumating ako sa REM (Rapid Eye Movement) stage ng pagtulog ko ay malaki ang chance na mapasailalim ako sa sleep paralysis na naramdaman ko nakaraan. Ayon sa mga libro na aking nabasaa sa silid aklatan ni papa ang REM o Rapid Eye Movement ay yugto sa ating pagtulog kung saan ang mga mata ay kumikilos ng matulin sa iba’t ibang direksyon. Sa stage na ito madalas nangyayari ang mga kakaibang panaginip sa kadahilang ito ang oras kung saan sobrang himbing o lalim ng ating pagtulog.

Seryoso niyang sabi. Nakagat ko yata ang sarili kong dila. I feel so embarrassed. Anong sasabihin ko ngayon? Magkukunwari na lang akong tulog. Ipinikit ko na nga ang mga mata ko. *7 hours later*

Pangarap Sa dilim ng aking pagtulog, naramdaman ko ang mga kamay niya sa akin—malambing, ngunit may sigla. Ang mga daliri niya ay dumulas sa balat ko, dahan-dahan, pilit pinaparamdam ang kanyang presensya. Halos maiyak ako sa tamis ng pagkakahawak na iyon, sa init na nagpapaalala sa akin ng gabing iyon sa probinsya. “Agatha…”

Bakit ba ayaw umayon sa kanya ang panahon? "Mommy, I'm sleepy. Can we go back to my bed?" nakapikit ang mga mata na wika ng anak. Niyakap niya ito at hinaplos ang likod upang kalmahin ang kanyang sarili. Pupunta na lang sila siguro sa ibang terminal. Nasa ganun silang posisyon nang may tumigil na sasakyan sa gilid nila at mula doon ay marahas na bumaba si Gio.

“I’m sorry I slept on you.” “Don’t worry, honey. I know you’re tired.” Pinatay na nito ang makina ng sasakyan at ipinatong ang kanang siko sa headrest ng upuan, habang ang isa nama'y nakapatong sa manibela. “Bumawi ka ng pahinga ngayong gabi; you can sleep in tomorow and lay in bed the whole day; gusto kitang makitang nakabawi ng tulog at lakas."

Kaloka ka, hindi nga nagbubukas means tulog. "Pasensya na po talaga pero na curious din po kasi talaga ako kasi saktong paglapat po ng tenga ko sa pinto nitong kwarto niyo narinig ko pong nagtitili po kayo. Bigla po akong kinabahan kaya napatawag po ako kay senyora."

POSITIVE Nang magising ako ay natagpuan ko ang sarili ko na nakahiga sa sarili kong kama. Dahan-dahan akong napaupo mula sa pagkakahiga pero agad rin akong napadaing nang makaramdam ako ng pagkahilo. "Aga, you're awake. Oh god, are you feeling well na ba? I was so worried about you," salubong ni Ate Hiraya sakin na kakapasok lang ng kwarto ko.

Tumango naman si Xavier bilang sagot. "Yes. She get up and walk around. First and last encounter ko—dilat ang mga mata while she naglalakad na animo'y gising talaga at natutulala lang. I was shocked when I saw her bump her head in my chest—hinarangan ko kasi siya. But, I didn't expect na totoo pala ang mga sinabi niya sa akin. May sleep disoreder pala talaga siya. Can you expect to me what is sleep walking? Paano nangyati iyan at bakit may ganyan siya?"

☹ When I woke up, I couldn’t see anymore. Akala ko, black out lang. ‘yun pala, dumating na ‘yung araw na kinakatakutan ko. I was thinking of you that time. Iniisip ko kung paano ko sasabihin sa’yo o kung tatanggapin mo pa ba ‘ko. Nang tinanong ko ang mga magulang ko kung nasaan ka, natural hindi nila alam. Hindi naman kasi kita pinakilala. Kung alam ko lang ‘yung mangyayari, pinakilala sana kita. E di sana alam mo kung nasaan ako. E di sana alam mo. Sana… naantay mo pa ako.