Sleepover Bl

อยากได้ผู้หญิงตัวเล็กเป็นเมียเว้ย ไม่ใช่ได้ผู้ชายตัวเท่าควายมาเป็นผัวแบบนี้

"เพิ่มงานเข้าไปอีกทุกตำแหน่งว่างจนกว่าหมอนั้นจะยอมออกไปจากที่นี่!เป็นแค่ลูกจนๆของคนขับรถ กล้าดีอย่างไรถึงมาเป็นคู่หมั่นของฉัน!เพื่อทำตามพินัยกรรม เพื่อโรงแรม!ได้แต่มันต้องรับน้องกันหน่อย... หึหึ"

จากแค่ "แอบชอบวัยเด็ก" กลายเป็น "วางแผนชีวิตร่วมกัน"แม้จะต่างวัย ต่างที่มา ต้องผ่านทั้งสายตาผู้ใหญ่ การพิสูจน์ตัวเอง และบาดแผลในอดีต แต่สุดท้าย... ก็เดินมาด้วยกันจนถึงคำว่า "แต่งงาน"

เพราะคำสั่งของผู้ใหญ่ เด็กหนุ่มร่างอวบจอมซื่อจึงต้องย้ายเข้ามาอยู่ใกล้ชิดกับคู่หมั้น คุณหมอหนุ่มสุดหล่อผู้เพียบพร้อมประหนึ่งสมบัติของโรงพยาบาล ทว่า...ภายใต้รอยยิ้มอบอุ่นนั้น มันมาจากความจริงใจหรือแท้จริงแล้วจะเป็นเพียงแค่กับดัก เพื่อข้อตกลงบางอย่างกันแน่...? “ถ้าภายใน1นาทีพี่ไม่เห็นหนูนิ่มในห้อง พี่จะไปอุ้มมานะครับ” “พี่อุ้มนิ่มไม่ไหวหรอก” “พี่อุ้มแตงหนูยังได้ หนูนิ่มจะลองไหม”

เรือคือบ้าน มหาสมุทรคือมารดร หากแต่ชายฝั่งคือขุมทรัพย์ กองโจรสลัดประจำเรือแบล็กคาเคนจึงมุ่งหมายที่จะปล้นสะดมคฤหาสน์เก่าของตระกูลลอร์ดแห่งหนึ่งประเทศอังกฤษ แต่ผู้ใดจะรู้เล่า ว่าหีบสมบัติที่พวกเขาปล้นขึ้นเรือมาจะเป็น...โลงศพของแวมไพร์? แค่ถูกทางกองทหารหมายหัวลงบัญชีดำก็ว่าหนักหนาแล้ว เมื่อต้องมาเจอกับ ลอร์ดเกรแฮม แวมไพร์ที่มีอายุมากกว่าห้าร้อยปี เห็นทีว่าชีวิตของลูกเรือคงจะหาไม่กันในวันนี้ เดือดร้อนถึง กัปตันออเดรย์ แบรล์ ที่ต้องเสียสละตัวเอง เพื่อรักษาชีวิตลูกน้องจากการถูกลงมติเสียงข้างมากให้พลีกายแทนทุกชีวิต มันใช่เรื่องที่เขาจะต้องมาเสียสละเหรอ!? โชคดีที่ลอร์ดเกรแฮมไม่ได้กระหายเลือดถึงขนาดกล้ากัดกัปตันโจรสลัดรูปงามแต่โสโครกซกมกตรงหน้าได้ ทว่า...ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ กิน ต่อให้ไม่ได้กระหายเลือดแต่ก็กระหายรัก ความปรารถนาที่เก็บกลั้นมากกว่าหลายร้อยปีถูกปลดปล่อยในครานี้ โดยมีกัปตันจอมกะล่อนเป็นที่รองรับอารมณ์ คอยดูเถอะ ถึงฝั่งเมื่อไร ข้าจะเอาลิ่มไม้ตอกเจ้าให้จมดิน! ออเดรย์สาบานไว้กับตัวเองว่าจะต้องเอาคืนแวมไพร์มากราคะนี้อย่างสาสมแน่นอน!

ท่านเสนาบดีที่รัก เจ้าจงมาเป็นภรรยาข้าเสียเถอะ ในวังหลวงล้วนแต่มายา ท่านอ่อนแอบอบบางเช่นนี้เกรงว่า หากมีไม่ข้าปกป้องแล้ว เจ้าคงไม่สามารถเอาชีวิตรอดได้

แน๊ก : นายเอกอายุ25ตัวขาวบางสูงผอมคนกรุงเทพรักอิสระและชอบสัตว์ชนิดเดียวคืองู แมว : งูแสงอาทิตย์ตัวสีดำของแน๊กที่ชื่อแมว น้องเป็นตัวเมียนิสัยเรื่อยเปื่อยเหมือนเจ้าของ สมิง : ผู้จัดการหนุ่มอายุ30จากเมืองเลยเป็นคนรอบคอบทำงานไวหล่อเหลาตัวสูงใหญ่ผิวสีน้ำผึ้งมีสัตว์เลี้ยงติดตัวตลอดเป็นหนูแรทสีขาวตาแดงชื่อน้องหนู น้องหนู : หนูแรทสีขาวตัวน้อยมากเท่านิ้วโป้งเล็กจนนายเอกของเราแทบไม่เคยเห็นอยู่ในกระเป๋าเสื้อคลุมพระเอกแทบจะตลอดเวลา

เสี่ยครับ… ผมไม่เด็กแล้วนะถ้าจะเอา…ก็เอาให้สุด อย่ามาทำเป็นใจแข็ง เด็กขายหมูปากดีกับเสี่ยเจ้าของตลาดที่ขึ้นชื่อว่าไม่เคยใจอ่อนให้ใครแต่ดันมาแพ้ทางหมาเด็กคนเดียว…

“อู้ววว… หนูวินน์ครับลุงอยากกระแทกหนูเหลือเกิน… ” เสียงของลุงเดฟกระเส่า มือใหญ่สาวลำเอ็นสีน้ำตาลคัดแข็งเป็นลำ รูดขึ้นลงเป็นจังหวะ “ซี้ดดดด… ” สิ่งที่เห็นทำเอากวินท์รู้สึกเสียววาบตรงง่ามก้น เผลอร้องครางออกมา ยืนขมิบก้นแอบมองความลับของเพื่อนพ่อด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างประหลาดเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังเป็นที่ต้องการของลุงเดฟ “ลุงเดฟครับ… ” ไม่น่าเชื่อ… กวินท์ไม่อยากจะเชื่อว่าลุงเดฟจะเป็นเกย์ แต่สิ่งที่เห็นและประโยคที่ได้ยินชัดเจนเต็มสองหูก็ช่วยยืนยันว่าลุงเดฟกำลังคิดอะไรกับตน กวินท์ตื่นเต้นมากจนเผลอทำขวดน้ำที่ถืออยู่ในมือร่วงลงพื้น ทำให้ลุงเดฟที่กำลังสาวลำเอ็นอย่างเมามันถึงกับชะงัก รีบก้าวเข้ามาชะโงกมองหลังพุ่มไม้ที่อยู่ห่างออกมาเพียงไม่กี่ช่วงแขน

Silvi Andriani, gadis yang tak percaya pada kata cinta. Hal itu terjadi karena masa lalunya yang buruk. Tentang pembulyan dan penolakan di masa lalu yang membuatnya trauma. Banyak yang berubah darinya, hingga saat dewasa, ia kerap kali menantang lelaki yang mengatakan cinta padanya dengan mendandani diri seperti dirinya di masa lalu. Benar saja, para lelaki itu langsung ilfil dan meninggalkannya karena gadis yang biasanya terlihat cantik, malah berdandan burik saat berjalan dengan mereka. Silvi tersenyum sinis. Semua lelaki sama saja, hanya memandang fisiknya. Ia tak butuh lelaki seperti itu untuk menemani hidupnya. Hingga gadis itu dipertemukan kembali dengan Araska, cinta pertama sekaligus luka untuknya. Akankah Silvi kembali percaya pada cinta? Cinta yang ditawarkan oleh Araska yang pernah menolaknya.