So Bad

"คุณเพทาย..." "ต่อไปไม่ต้องมาหาฉันอีก" "ค...คะ?" "อยู่ในที่ของเธอไป ไม่ต้องมานั่งรอหรือพยายามยุ่งเกี่ยวอะไรกับฉัน เธอไม่ใช่นางบำเรอของฉันอีกต่อไป ฉันไม่ต้องการร่างกายของเธอแล้ว จากนี้ไปเธอก็เป็นแค่เด็กในมูลนิธิที่ฉันสงสาร เก็บเอามาเลี้ยงดู" ปากหนาขยับบอกด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเย็นชา แววตาไม่ได้มีความเอ็นดูอลินญาอีกต่อไป เพียงแค่คำพูดของเขาก็ทำเอาหัวใจของคนตัวเล็กแทบแหลกสลาย ทว่ายิ่งต้องมาเจอน้ำเสียงกับท่าทีเฉยชาอีกคนก็ทำเอาอลินญารู้สึกเจ็บปวดตัวชาไปทั่วทั้งร่างกายและจิตใจ เธอเจ็บ...เจ็บจนแทบยืนไม่ไหว "จำไว้ อยู่ในที่ของเธอ"

Summer Phillips has it all. Loving parents, good grades, and popularity. Except for one thing. A loving and caring boyfriend. After dating a string of bad boys and jerks, she finally decided that enough is enough! She almost gave up on meeting a genuinely nice guy until one day, she laid her eyes on Anthony Turner, a sweet, charismatic, and smart guy in her Math class. In an attempt to make the first move, she proceeded to pass him a note. What could go wrong, right?Except...the note fell into the hands of the person she hated the most, Anthony Dean. Will she be able to clear up the misunderstanding or will Anthony target her as his latest conquest?

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว งั้นฉันขอตัว" หญิงสาวพูดขึ้นด้วยสีหน้าท่าทางยังคงนิ่งเฉย ลุกขึ้นจากโซฟาทำท่าจะเดินออกไป แต่... "เดี๋ยว..." เสียงทุ้มเข้มเอ่ยเรียกคนตัวเล็กขึ้นทำให้พราวดาวชะงักเท้า แต่แล้วก็ต้องนิ่งไปกับประโยคต่อมาที่ได้ยิน "...เธอยังไม่ได้จ่ายดอกเบี้ยครั้งสุดท้าย"

Sometimes, you can have the right love at the wrong time. For Dash, love can wait but for Cassy it should be something that they should be fighting for. Two young souls crossed path but fated played at them. What could happen to their shattered hearts? Would they still believe in love when it gone all wrong?

I've been married to Derek Gunther for many years. Every anniversary, he tells me the airline scheduled him for a flight, then sends an expensive pair of earrings to smooth things over. But on our ninth anniversary, I accidentally overhear him joking with his friends. "Derek, you spend every anniversary with Ivy—and Sienna still hasn't caught on?" "No wonder she can't get pregnant. After all, you give all to Ivy." Derek exhales a stream of smoke and says, "Ivy gave up everything to be with me. I owe her a real home. As for Sienna, I stopped loving her after she miscarried. When the time's right, I'll file for divorce. It's unfair, sure—but I'll make it up to her with money." What Derek doesn't know is that he won't get that chance. It's on our anniversary that I'm diagnosed with late-stage ovarian cancer. Since he stopped loving me long ago, I'm ready to walk away on my own terms. Derek, from now on, we're done.

“Any conversation we're going to be having is going to be in the four corners of my wall and after that, I'd love and appreciate it if you forgot my name, home address and social security number— if you have that, of course.” “Cute,” he laughs and then winces when I open the drink can with a pop. I raise a brow at him, urging him to continue and then take a sip of my drink as I wait patiently. “ Contrary to what you may think, I'm not here to hurt you or whatever it is you're thinking —” “No shit.” “I'm here to offer you a deal. One I know you wouldn't be able to refuse.” “Sure, Professor Xavier.” This is getting fun and it's the most fun I've had in a few days. “Marry me.” ********** I had a one night stand with a handsome, enigmatic stranger. It was drunk decision; one I promised myself never to indulge in. Putting aside my regret, I continue with life and the trials it keeps throwing my way. As a girl used to surprises, what I don't expect is seeing this stranger from months ago at my doorstep and offering me a deal I can't seem to refuse: a marriage contract in exchange for my biggest wishes to be fulfilled.

My fiance, Victor Blackwood, is a mafia boss who rules the country's underworld with an iron fist. To the rest of the world, he is the epitome of power. Yet to me, he is the embodiment of love. But I do not realize the cost of loving a man like him. On Valentine's Day, I cook his favorite dishes and wait for him to come home. However, time passes, and his chair stays empty. Uneasy, I go to Queenie Stone's social media page. She is Victor's foster sister. She posts, "All I said was that I felt lonely, and he came right away. "Even when I accidentally spilled wine on him, he didn't mind. Victor is still someone who puts family first, even if it means neglecting his lover. "He never lets me down. I hope things stay that way." In the photo, Victor's shirt is soaked at the waist. Queenie's handkerchief lingers near his most private parts, but he doesn't pull away. He merely looks at her affectionately. I do not make a fuss and give Queenie's post a like. Then, I send Victor a message that reads, "Let's break up." Victor ignores it as always. Later, I discover that when my breakup message popped up, he had said offhandedly, "Vivienne can't live without me. She's just acting out. "If I ignore her for a few days, she'll come crawling back by herself. She's easy to please." What he doesn't know is that I was easy to handle only because I once loved him. But now that I have decided to leave, he cannot make me turn back, no matter how he tries to win me over.

อย่าปากดีให้มันมากนักตราบใดที่ยังต้องใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ก็ต้องทำตามที่ฉันสั่งและหัดเจียมตัวไว้ด้วย!

"ไอ้บ้า!" ฉันตะโกนออกมาจนสุดเสียง พยายามดิ้นแรงๆ เพราะหวังจะหลุดจากการเกาะกุมให้ได้ แต่แรงเท่ามดแบบฉัน ไม่สามารถสู้แรงช้างแบบหมอนี่ได้เลย "ไม่เลิกอวดดีก็ดีเหมือนกัน จุกขึ้นมา จะได้ไม่ต้องโทษฉัน!" "กรี๊ดดดดด!" ฉันกรี้ดออกมาอย่างขัดใจ สองแขนถูกหมอนั่นกดลงกับเตียงเอาไว้ แล้วหมอนั่นก็ใช้ปากกับหน้าอกของฉัน ทั้งขบ ทั้งกัด ทั้งดูดแบบนั้น มันบวมเป่งจนไม่รู้จะบวมตรงไหนแล้ว เนินอกที่เคยขาวผ่อง หมอนั่นก็ฝากรอยจนเกลื่อนกลาด หมอนี่มันเถื่อนมากกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ด้วยซ้ำ "เกลียด ฉันเกลียดนาย!" "เกลียดได้ แต่จำด้วย ว่าเธอเป็นของใคร!" หมอนั่นพันธนาการข้อมือของฉันด้วยมือเพียงข้างเดียว ก่อนจะค่อยๆ ปลดกางเกงยีนส์ราคาแพงของตัวเองออกไป ไม่ต้องบอกเลย ว่าฉันกำลังจะเจอกับอะไรในรูปแบบไหน เพราะนับตั้งแต่วันนั้น วันที่เป็นวันเกิดของฉัน วันที่เราไปดื่มกันที่ผับ แล้วเพื่อนสนิทของฉันที่ชื่อเวกัสได้หายไป คนแรกที่ฉันสงสัย คือเพื่อนสนิทของนายคนนี้ แต่แทนที่มันจะบอกฉันดีๆ แต่กลับใช้วิธีสกปรก ให้ฉันยอมตกเป็นของมัน

“ทำไมถึงมีรอยแผลแบบนี้บ่อยขนาดนี้ครับ อาทิตย์นี้ผมเจอคุณ 3ครั้งแล้ว?” หมอมาร์เวลเอ่ยกับหญิงสาวสวยเปรี้ยวถึงใจที่เธอมาโรงพยาบาลด้วยอาการเป็นแผลเหมือนเกิดอุบัติเหตุ แต่ไม่ได้เยอะอะไร ”คุณหมอจำเป็นต้องรู้เพื่อใช้สั่งยาหรือไงคะ“ ”ดูท่าทางคุณระมัดระวังกับรอยแผลมาก ไม่น่าจะสุ่มส่ามเป็นแผลเองบ่อยหรอกมั้งครับ เพราะถ้าแผลแค่นี้คุณรีบมาหาหมอละก็“ ”......“ ”ผมพูดถูกใจดำหรือไงครับ“ ”งานฉันมันต้องใช้เรือนร่าง เพราะฉะนั้นฉันจำเป็นต้องไม่มีตำหนิ“ ”........“ เมื่อได้ยินหญิงสาวพูดแบบนั้น หมอมาร์เวลถึงกับชะงักนิ่งไป ” ใช้เรือนร่างที่คุณว่า มันใช้แบบไหนกัน“ ” ถ้าคุณหมออยากรู้ ก็ไปที่อะโกโก้คลับตรงซอย 15 นะคะ“