Novel & Cerita So Help Me God

Kung sasakmalin ako nito ngayon, hindi ko alam kung saan ako tatakbo, lalo na at walang ibang pwedeng matakbuhan dito. God, please help me. I don't want to die this way. Mangiyak ngiyak na saad ko sa aking isipan. Hindi ko magawang magsalita dahil pakiramdam ko, mas lalo lang lalala ang sitwasyon. Hiiisssssssssssss

Love you all guys👌👌 Thank you God, for giving me strength and bright ideas from the beginning of my book and till the end🙏

Si Cholo rin ang isa sa mga tumulong na kumumbinsi sa kanya para magbagong buhay kaya andito siya ngayon. I didn't help him out the cell dahil tinulungan niya ako noon but because God had convicted me to do it. I tapped his shoulder."Hindi ako ang nagbigay sa'yo ng bagong buhay kundi ang Diyos. I was only used as one of the instrument para magawa mo ito. Malaki din ang pasasalamat ko sa Kanyang nag bagong buhay kana ngayon. " Nagkamot siya ng ulo. "Akala ko ginalingan ko na. Nakalimutan kong magpapari ka pala sana."

saway niya, namumula na ang pisngi. Pero hindi na siya pinansin ng pinsan. Busy na itong ngumiti mag-isa. Lord, tulungan mo na lang po ako, ha? Mahina niyang panalangin. Sana malabanan ko po ang malaking distraction na ‘to sa buhay ko.

Nakakasakit lang ako ng tao. "Kasalanan iyon sa Diyos, Binibini. Kung may problema ka, baka maaari kitang matulungan," sabi niya pa kaya natigilan ako sa pagooverthink. Diyos? Baka kaya ako nagkakaganito kasi hindi ko na siya naaalala? Hindi enough reason na busy ako para makalimut. Lalo akong naluha. Pinatong ko ang ulo ko sa mga tuhod ko at humikbi. I'm so sorry for forgetting, You my Lord. Are You giving me another chance to live that's why You brought me here? What should I do? "Binibini---" "Leave! Just leave!" singhal ko habang nakayuko pa rin. "Salamat sa pagpapaalala pero gusto kong mapag-isa!"

“Let me help you.” Agad kong binawi ang kamay ko. “Hindi ko kailangan ng tulong mo,” matigas kong sagot. “Kaya kong kalimutan si Theo nang mag-isa.” “If you don’t need my help… then I need yours.” Natigilan ako. “Help me heal,” dagdag niya, halos pabulong. “Tulungan mo akong makalimot.” “A-Ayoko nga! Gagamitin mo lang ako—”

galit na sabi ni mae sa daddy nya End call, pinatay na ni mae ang call ng daddy nya sa kanya, at umiyak sya ng hagulhol. "ang sakittttt, bakit ganito na naman yung nararamdaman ko, bakit ganito plssss, tulungan mo ako God, mom, plsss, kailangan ko kayo ngayon, kung matuloy na magtrabaho si janna dito sa main company, paano na ako, paano ako makakatrabaho ng maayos mom, alam mo ang ugali ni janna, pls, God help me, gumawa ka ng paraan, hipuin nyo isip ng daddy ko, na wag nya ng ituloy na papasukin dito si janna, plsss"umiiyak na panalangin ni mae sa Diyos

Oh, God! Oh, God! Oh, God! Please help us. Tulungan Mo po kami. Bakit wala ako’ng magawa? Bakit? Bakit ang hina-hina ko? Bakit ang duwag-duwag ko? Bakit? I inhaled a sharp deep breath. Kung ganitong nagpapanic ako bama ay imbes na makatulong ako ay maging pabigat pa ako. Baka imbes na matulungan ko si Linda ay ako pa ang kailangang tulungan at isalba sa kapahamakan.

Hindi niya malaman kung tatawagan ba ang mama nito o hindi. Ang buong pag iisip niya ngayon ay tila dinaanan ng bagyo. "Help me, Oh God! Save her, please. I can't afford to lose someone I love anymore."

damn it. I feels like i am all alone in this darkness and no matter what i do no one can hear me, no one can see me but what can i do for me to go back? i want to wake up now and hug my daughter,, damn i can't take this, my daughter is crying and waiting for me.. i need to go back now.