Novel & Cerita Sorry คนนี้หวง

"อายุแค่นี้ ก่อนจะคิดเรื่องหาผัว เอาเวลาไปตั้งใจจเรียนให้จบมัธยมปลายก่อนดีมั้ย" "สารวัตร! คือ.." "หุบปาก ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นี่ถือว่าเป็นความหวังดีที่จะเตือนเธอครั้งสุดท้าย เกิดเป็นผู้หญิง อย่าทำตัวง่าย เพราะผู้ชายเซ็กซ์กับความรักมันคนละเรื่อง "นี่พี่กำลังเลี้ยงหนูหรือเลี้ยงหมู" ดวงหน้าสวยส่ายพรืด "เปล่าค่ะพี่คิน รีไม่ใช่หมู แต่เป็นสายมูต่างหาก มูปิ้ง มูย่าง มูสามชั้น ได้หมดเลยค่ะ" หญิงสาวฉีกยิ้มหวาน น่ารัก ตบมุกตลกชวนให้สารวัตรหนุ่มหัวเราะร่วนจนน้ำหูน้ำตาเล็ด "ความหิวของผู้หญิงช่างมีพลังทำลายล้างสูงจริงๆ" อคิณคิดว่าอาหารมื้อนี้ดีกว่ามื้อไหนๆ ที่เขาเคยกินมาเลยทีเดียว "พี่อคิณกลับมาหารีอีกทำไมเหรอคะ" เมื่อหนังท้องเริ่มตึง สมองก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง เมรียังไม่ลืมคำถามที่ตั้งใจไว้แม

นางแกล้งถาม เขาเดินเข้ามาใกล้ ชะงักตรงหน้า แล้วเอื้อมมือดึงปิ่นผมหยกออก “งามเกินไป…คนอื่นจะมอง” “…?” “ข้าไม่ชอบ” ซูจินหว่านหลุดหัวเราะ “ท่านอ๋อง ท่านหวงเกินไปแล้ว” “อืม” เขาตอบหน้าตาย “ข้าหวง”

ที่เขาเรียกว่าใจเต้นไม่เป็นจังหวะ "ผมบอกว่า...ผมหวง" "หวงแล้วให้ใส่แบบนี้ทำไมคะ" เพื่อนแพรยังอดโมโหไม่ได้ "ก็ผมอยากดู แต่เอาไว้ดูคนเดียว" "โลภ เห็นแก่ตัว เอาแต่ได้" เพื่อนแพรอดค่อนขอดคนตรงหน้าไม่ได้

“งั้นหรอค่ะ” “จริงๆครับ พี่ลองมาคิดทบทวนดูแล้ว พี่แค่หวงความเป็นส่วนตัวของตัวเองมากไป จนลืมนึกถึงใจของเรา” “แล้วตอนนี้ไม่หวงแล้วหรอคะ”

แม่งเอ้ย เพราะคำว่ามีหวังเนี่ยแหละถึงทำให้ฉันอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหนสักที เอาดี ๆ ถ้ามันคบกับน้องคนนั้นฉันเมาเหมือนหมาแน่ ยิ่งเป็นของมันแล้วความรู้สึกฉันมากกว่าเดิมสิบเท่า ทั้งหึง ทั้งหวง ทุกอย่างมาหมด นี่เหรอที่เรียกว่า...ความรู้สึกของคนเป็นเจ้าของ และฉันก็หวงมาก “กูเบื่ อคำนี้มาก”

แมนยูดึงมือผมออกห่างและมันก็ยกยิ้มออกมา "พี่พูดเหมือนรักเขามากเลยนะ" "..." ผมชะงัก แล้วจ้องมันไม่วางตา "แบบนี้เขาเรียกว่าอะไรวะพี่ หวงก้างปะ?" "กูหวงทุกอย่างที่เป็นของกู คนของกู เมียกู กูก็หวงเหมือนกัน"

“ไม่ได้หึง...แต่รำคาญ” “คนรำคาญเขาไม่หวงกันหรอกค่ะ” ฉันรีบจีบปากจีบคอส่งถ้อยคำกวน ๆ ไปหาอย่างไม่ลดละ บอกแล้วคนนี้ต้องได้เป็นลูกเขยแม่งามพริ้ง ไม่งั้นอีพริกไม่ยอมตายเด็ดขาด “หวงก้างฉิบหาย”

piglet : ส่งสติกเกอร์กระต่ายฝันดี แต่จะพอจะกดปิดไอจีเท่านั้นแหละ ดวงตากลมโตก็ไปสะดุดเข้ากับโพสต์ของใครบางคน sila_laaa : คนใจน้อย🎂🥺🖤 (ภาพที่ศิลานั่งทำหน้าเศร้ากินข้าวและจานเค้กก็วางอยู่ข้างๆ) ให้ตายสิ เธอลืมวันเกิดเขา ทั้งที่เธอไม่เคยพลาดเลยสักครั้ง!

เขาน่ารักจัง “นี่คุณหวงเหรอคะ? ฉันว่าฉันไม่ได้แต่งตัวโป๊ขนาดนั้นนะคะ ใครๆเขาก็ใส่กัน...”

แม้จะคิดว่าตัวเองไม่ได้ทำผิดอะไร แต่เธอก็ชอบอาการของเขาในตอนนี้มาก ‘หวง’ ก็เท่ากับ ‘สำคัญ’ ปลายนิ้วเชยปลายคางมนให้คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมาสบตา ดวงตาคมกริบจ้องมองเธออย่างจริงจัง “หนูรู้ไหมว่าเฮียหวงหนูแค่ไหน”