โซ่ทองคล้องร้าย Novels & Stories

สินเอ่ยชมเมื่อคุณน้อยขย่มโยกพาตัวเธอไปเยือนสวรรค์ จากนั้นไม่นานสินก็กระเด้าจากส่วนล่างเข้าหาเธอและเขาก็ตามติดเธอขึ้นสวรรค์กันไปอีกครา เจ้าคุณทองเพิ่งสังเกตได้ว่า ช่วงนี้เมียสุดที่รักอย่างคุณสร้อยมาลาหน้าตาหมองคล้ำผิดปกติ ทั้งที่กิจวัตรประจำของเธอเองก็เป็นเช่นเก่าก ่อน

ม้วนเสนอ “มึงจะบ้าหรือไง ร้านทองในตัวเมืองติดลูกกรงเหล็กทั้งนั้น ปล้นยากจะตายห่า” เสือหาญท้วง “ปล้นธนาคารล่ะพี่ดีไหม” ดาวเสนอบ้าง เสือหาญทำท่าคิด

คำว่าประลองดูเป็นคำต้องห้ามที่ไม่อยากได้ยินนักของหลาย ๆ คน หนึ่งในนั้นคือฉัตรเกล้า ดวงหน้าผ่องแผ้วเครียดขึง อกบางกระเพื่อมไหวแรงขึ้นราวกำลังตื่นตัวสุดขีด ก็ครั้งล่าสุดเห็นผัวโดนแทงต่อหน้าหาร่างไม่เจอไปร่วมเดือนกว่าจะปรากฏ บริวารอย่างทองดี ทองดำและใบบัวก็เช่นกัน ทั้ง สามตาลุกชันราวมีไฟอยู่ภายใน มองเหยียดคนท้าสู้แทบจะอยากไปจิกทึ้งหัวให้โล้นเตียน ขวัญกล้ามาลองดี มึงจะได้เจอดีสมใจ

“แกล้งแรงๆ” “ที่ฉันนำเสนอไปไม่แรงหรอ” “แกล้งต่อหน้าแบบนั้น นางร้ายคนนั้นได้ตบแกหน้าแหกสินังเอื้อย”

ธมกรล้วงกระเป๋ากางเกงและหยิบกล่องแหวนกำมะหยี่สีขาวขึ้นมา “กล่องแหวนเหรอคะ” “ใช่ แหวนวงนั้นที่คุณสวมอยู่เป็นแหวนประจำตระกูลที่คุณย่ามอบให้ แต่ว่าผมอยากจะซื้อแหวนให้คุณซึ่งเป็นแหวนแทนความรักที่ผมมีให้กับคุณ” ธมกรเปิดแหวนกล่องแหวนขึ้นแสงแดดส่องกระทบกับแหวนเพช รเม็ดโตทำให้ตีรณาต้องยกมือป้องสายตาที่แหวนแยงตาเธออยู่

มาลงที่ฉันสะได้ มือบางกำแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ คดีชาติก่อนนางไม่เคยคิดจะเอาเรื่อง ชาตินี้กล้าทำเรื่องน่ารังเกียจเป็นใครจะไม่แค้น! ทันใดนั้นเองไม่มีใครสังเกตเห็นว่ากำไลไม้สักของหลี่เหมยซินไฟคลอกมันเรืองแสงสีทองปนน้ำเงินตามรอยสักรูปวิหคในช่วงเวลาสั้น ๆ และแสงนั้นก็หายไป

ราม : มึงคิดอะไรอยู่ไอ้โซ่ โซ่ : อะไร ราม : มึงชอบน้องเขาเหรอวะ โซ่ : เปล่า ราม : ขนาดนี้แล้ว มึงยังกล้าปฏิเสธเนอะ อย่าให้กูต้องด่ามึงว่าโง่เลย มึงชอบเขาไอ้สัตว์โซ่ ตามเขาขนาดนี้ มึงจะบอกว่าหวงน้องสาวเหรอ ไอ้... กูไม่อยากจะพิมพ์

(กรี๊ดดดดดดดดด แกไปถึงขั้นนั้นได้ไง ฉันออกตัวก่อนแกเกือบสองเดือนยังไม่ถึงไหนเลย) "ก็แกอยากได้แค่คู่นอนนี่น่า ส่วนฉันอยากมีแฟน พี่โซ่บอกว่าฉันใช่สำหรับเขา และถ้าเจอคนที่ใช่เขาก็จะหยุดทันที เขาจริงจังมากเลยนะ ทองที่หอบมาขอขมาน้ำหนัก 1550 บาทเลย" (หมั่นไส้ แค่นี้นะ !)

นลิลลาเห็นดวงตาคู่คมเรืองรองไปด้วยไฟโทสะ ในนั้นเต็มไปด้วยความเคียดแค้นอย่างท้วมท้น กระทั่งหล่อนรู้สึกเหมือนลมหายเหือดหาย แรงบีบบนลำคอแน่นขึ้น แน่นขึ้น จนลมหายใจขาดห้วง หล่อนไขว่คว้า ปัดป่ายสองมือน้อยเพื่อปลดปล่อยพันธะแข็งแรงราวคีมเหล็กบนลำคอ “อึก ปะ ปล่อย

วิฬาร์ส่งกำปั้นเล็กๆขึ้นมาทุบอกเขาพร้อมกับส่งค้อนวงใหญ่ไปให้เขาหนึ่งที ชอบล้อเธอดีนัก " นี่แหน่! ไม่เห็นยืดออกมาสักหยด ก็แค่ซิกแพคแน่นๆ ดาราหล่อๆมีให้ดูเยอะแยะ " " ห้ามดู! "