Spare Novels & Stories

Napailing ako sa confidence na pinakita niya na para bang wala siyang ginawang mali sa akin. “Middle East transaction. Billions of dollars, wasted and gone. Sa totoo lang ay kinalimutan ko na ang tungkol sa bagay na ito, Lightning, because shits happens to everyone at hindi ako exempted doon. Kaya lang ay may nakarating sa akin kaya bumalik ang isip ko ang lahat na dapat ay tapos na.” I paused and stared at him who was looking straight at me.

Lahat sila'y naka-white, ngunit duda akong manggagawa ng pagamutan! Hindi emergency kit o first aid ang kanilang dala-dala, kundi naglalakihang mga armas sa magkabila nilang beywang. Hindi na ako makahinga at nasapo na lamang ang bibig sa pagsimula nitong manginig.

Spare Love Dianne POV Mabilis kaming nakarating sa isang mansion na mukhang nirerenovate pa lang. Hindi pa maayos ang pagkakapintura, at naroon pa ang mga gamit ng mga manggagawa na nakakalat sa paligid.

Mga mukhang pera! "Who's this, Ma?" tingin ko kay Mama at hinawi niya lang ang buhok niya. Umiwas siya sa titig sa akin at sumenyas siya kay Papa. "N-Nice to meet you, Miss Cariena." Tumikhim siya at inilahad ang kamay, "it's Spencer Spacer," pagpatuloy niya. Nagtagpo lalo ang kilay ko. Spencer Spacer? Huh, pinagloloko ba ako ng baliw na ito?

naiiyak na tumango si Monique at nagpasalamat kay Justine. "pasensya na Justine kung wala na ako naibibigay sayo sapat lang kasi pang kain at pagbayad ng renta ang perang naiwan na freeze kasi ang bank account ko." nakakaunawang tumango si Justine wala naman na siyang pamilya kaya ayos lang sa kanya ang importante kumakain sila at may tinitirahan.

Ang kuwentas na may malaking batong ruby sa gitna at napapalibutan ng dyamante. Napakunot ang noo ni Terry, simula ng mamatay ang mga magulang madalas na nilang napapansin na laging nakatambay si Maria sa harden kaya ang ginagawa nila mas lalo nila itong pinaganda at nilagyan ng madaming bulaklak para hindi ito maging malungkot.

kinakabahang tanong ko. ​He looked back at me, and saw sadness and pain in his eyes. "I think we need some space, Thisa. Space to think, space to breathe... and space to realize if we're still fighting for the same thing."

ZAIRA POV Halos mag iisang lingo ng din akong nagpapabalik balik sa bahay nila Amara. Naubos na ang perang binigay sa akin ng matandang nasakyan ko dahil sa pagbayad ko sa aking tinutuluyan at pagkain sa pang araw araw. halos hindi na ako nakakakain ng maayos simula ng tumakas ako, tipid na tipid ang bawat pagkain ko. Nag-isip na ako ng kung ano-anong paraan para lang maka survive ako habang hindi pa rin bumabalik sila Amara. Hinang hina na ako sa haba ng aking nilakad para lang makarating sa bahay nila Amara. Nawala na kasi sa isip ko ang petsa. Nang tanungin ko ang guard sa date ay naalala kong dapat nakabalik na nga pala kami sa Faroe. Inabot na ako ng gabi sa kakahintay sa bahay nila Am

Bakit naman kailangan niya pang maging ganito kabango? Simpleng plain black shirt lang naman 'yong suot niya, maong pants and white shoes. But he's got this different aura. He's so attractive. "Hope, marami pang food sa function," I heard Faith said. "Ah, right. Tara Sir?" Aya ko. Ngumiti lang siya sabay tango. Kaya naglakad na kami papunta sa function. Few meters away lang 'yon mula sa pool. It was just a simple hall na may mga chairs and tables at sa pinakaharap iyong mga food.

Sa isang malamig na umaga sa New Zealand, naupo si Marcuz at Lennah sa kanilang veranda habang nagkakape. Nasa harapan nila si Spencer, na abala sa paglalaro ng kanyang tablet. Subalit may seryosong bagay sa isip ni Spencer na matagal na niyang gustong pag-usapan. “Mom, Dad,” simula ni Spencer, ibinaba ang tablet at tumingin sa kanilang dalawa. “Pwede ba akong magtanong ng seryoso?”