Speak To Yourself Novels & Stories

Kung may time machine lang, babalik siya at siya na mismo ang babatok sa sarili niya. Nagulat siya nang lumingon si Lukas sa kaniya na nakakunot ang noo. Shemay! Hindi kaya na-voice out niya ‘yon? Ang dami na nga niyang iniisip dumagdag pa ang isang ‘to. Parang hirap na tuloy siyang kausapin ang sarili kasi baka lahat ng mga salitang dapat sa isip lang ay baka ma-voice out pa niya.

"That's good to hear, ni minsan ay hindi ko pa narinig sa isang tao yan." "Ang alin?" Nagtatakang tanong ko sakanya. "Na proud sila sakin." "Well, simula ngayon palagi mo na yan maririnig galing sakin. But you know what, even if someone didn't say that they're proud of you then say it on your own, you can just say to yourself that I am so proud of you self, stay strong and I love you."

Sikat ng araw ang tumatama sa aking mukha ng magising ako. Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. "Happiest Birthday, Self" sabi ko sa sarili ko. "Ang wish ko sayo, sana maging matapang kana this time! Kaya ba natin yon?! Syempre! Kaya natin yon!" pahabol ko pa at binigyan ko ng isang mahigpit na yakap ang aking sarili.

Saad ko sa aking sarili. Habang nakatulala ako ay biglang nagsalita si sarah. " Marlia, kilala mo si tyrone lee? Ang gwapo niya noh ". Saad no sarah habang kinikilig habang sinasabi ito. Kaya napabalik ako sa reyalidad ng magsalita si sarah. Hind ko na lang ito sinagot at pumasok na ako sa opisina upang magsimula na magtrabaho. Kailangan kong mag focus sa ibang bagay para hind ko maisip ang mga nakita ko. Wag kang masaktan self kaya mo yan. Saad ko sa aking sarili.

Muli niyang nasapo ang sariling noo. Anong dapat niyang gawin? “Ang gago mo!” aniya sa sarili at sinuntok ang kama. “Ang dami mong plano, ‘di ba? Paano ka na ngayon? Anong gagawin mo? Gago ka talaga!”

Muling nagpaparamdam saakin lahat ng sakit na matagal ko nang tinatakbuhan. "I got drowned, but there was no one to save me but m-myself. I hugged myself in the dark room. I comforted myself... I made a deal with myself. I told myself that I'd be f-fine, that everything would be fine. I do those things for myself because no one can do them for m-me."

sabi ko sa sarili (Arjay: haist otor napaparami ata talk to myself ko dito. Otor: sorry monologue lover ka kasi baliw") Ng matapos nito pirmahan ang mga papel ay ka agd kung kinuha ito sa kanya.

Nagtiim bagang siya at umiiling-iling. Bumukas ang bibig niya ngunit hindi ko na siya hinayaan pang magsalita. Dire-diretso akong naglakad pabalik sa resort at tinahak ang elevator. Thea, mag-usap tayo? habol niya. Hindi ko siya pinansin at dire-diretso lang sa paghakbang. Tangina ka self, huwag kang marupok. Huwag mong kalimutan ang ginawa niya sayo noon!

she form her hand like a telephone and put it in front of her ear. "I'm really okay," I smiled weakly still trying my best to hide the pain. She nodded, there's sometimes that stopping her because she stare at me. I pushed her away because she doesn't move looks like she want to stay beside me. I'm not used at it, I mean... I want to be alone because I want to talk to myself. Hindi ako baliw, sometimes talking to yourself is the best way to heal the pain. Kahit saglit lang... it's fine.

Iyon ang mas importante para sa kanya. Napasabunot siya sa kanyang sarili. “Oh brain, gumana ka naman. Kailangan mong maglabas ng story, ng love, ng romance. Hindi ka puwedeng mangalawang ngayon. I need you now,” parang baliw na wika niya sa sarili.