Novel & Cerita Speak To Yourself

Kinamot niya ang kanyang kilay at umupo sa kama. “And why am I even talking to myself?” wala sa sarili niyang tanong. Nababaliw na yata siya. Kinakausap ang sarili. Binitiwan na niya ang hawak niyang suklay at tumayo na muli. Mahina niyang tinampal ang sariling pisngi para gisingin ang sarili, at para na rin matauhan siya. She then bit her lower lip and sighed.

Nagsasalita akong mag-isa kapag ganito na ako lang at walang kasama. I talk to myself back and forth like a crazy person. I find it comfortable to speak on my own if I have a question, and I will also answer it according to my knowledge. "Hmm, ilan pa ba?" Sabay tingin ko sa mapa. Tinapat ko na ang compas sa harapan ko at nagbigay direksyon agad ito sa patutunguhan ko.

Gustong-gusto ko na silang sugurin at pagsasampalin ngunit naisip kong hindi iyon sapat para maibsan ang sakit na kasalukuyan kong nararamdaman. Muli akong bumalik sa kusina at doon ay pilit kong kinumbinsi ang aking sarili. "Bawal kang umiyak, self. Kailangan mong maging matatag at ipakita mo sa kanila na hindi ka apektado sa kanilang ginagawa." Patuloy na pagkausap ko sa aking sarili.

sorry sorry ka dyan! " Naku naman Chin bakit ba kasi ginanon mo nanaman ang magiging boss mo? ". rinig kong kausap niya sa sarili She looks crazy! " Are you done talking to yourself? Can I speak now? ". sabi ko na ikinatigil niya " Sorry po talaga.. sige po ". pangalawang paumanhin niya Grabe talaga itong babaeng toh? Hindi man lang inantay sumagot kung sino ang kausap at minura ako kaagad?

Kung may time machine lang, babalik siya at siya na mismo ang babatok sa sarili niya. Nagulat siya nang lumingon si Lukas sa kaniya na nakakunot ang noo. Shemay! Hindi kaya na-voice out niya ‘yon? Ang dami na nga niyang iniisip dumagdag pa ang isang ‘to. Parang hirap na tuloy siyang kausapin ang sarili kasi baka lahat ng mga salitang dapat sa isip lang ay baka ma-voice out pa niya.

"That's good to hear, ni minsan ay hindi ko pa narinig sa isang tao yan." "Ang alin?" Nagtatakang tanong ko sakanya. "Na proud sila sakin." "Well, simula ngayon palagi mo na yan maririnig galing sakin. But you know what, even if someone didn't say that they're proud of you then say it on your own, you can just say to yourself that I am so proud of you self, stay strong and I love you."

You have to. Pero kahit anong self-talk ang gawin ko, hindi ko maitago ang totoo, na sa mga sandaling ‘yon, gusto kong bumaba sa audience, hawakan siya sa kamay, at ipaalala sa lahat: siya ang asawa ko.

Sikat ng araw ang tumatama sa aking mukha ng magising ako. Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. "Happiest Birthday, Self" sabi ko sa sarili ko. "Ang wish ko sayo, sana maging matapang kana this time! Kaya ba natin yon?! Syempre! Kaya natin yon!" pahabol ko pa at binigyan ko ng isang mahigpit na yakap ang aking sarili.

Saad ko sa aking sarili. Habang nakatulala ako ay biglang nagsalita si sarah. " Marlia, kilala mo si tyrone lee? Ang gwapo niya noh ". Saad no sarah habang kinikilig habang sinasabi ito. Kaya napabalik ako sa reyalidad ng magsalita si sarah. Hind ko na lang ito sinagot at pumasok na ako sa opisina upang magsimula na magtrabaho. Kailangan kong mag focus sa ibang bagay para hind ko maisip ang mga nakita ko. Wag kang masaktan self kaya mo yan. Saad ko sa aking sarili.

Muli niyang nasapo ang sariling noo. Anong dapat niyang gawin? “Ang gago mo!” aniya sa sarili at sinuntok ang kama. “Ang dami mong plano, ‘di ba? Paano ka na ngayon? Anong gagawin mo? Gago ka talaga!”