Speak To Yourself Mga Nobela at Kwento

I said firmly, at kahit hindi pa siya tuluyang nakakasagot, I immediately turned my phone off and threw it back in the front seat next to me. “That's the most nonsense thing I heard. Ang nagustuhan ko lang naman ay ang asarin siya, iyon lang,” sambit ko sa sarili ko na parang tanga. Damn! Why am I even talking to myself? Pagkatapos non ay mabilis ko ng pinatakbo ang kotse ko. Hindi ko maiwasang mapailing habang iniisip ang sinabi ni Papa. Is he insane? Nakita naman niya kung anong tipo ko tapos tatanungin niya ang tanong na ganoon?

Pero ayoko namang ipahalata sa kanya na sobra akong affected. The fvck are you saying? Hindi mo nga siya ni re-replyan sa chat. Tapos sabihin mong hindi mo ipapahalatang affected ka. Napabuga nalang ako ng malalim na hininga. Minsan hindi rin talaga mabuti yung nakakapag salita yung inner self natin. Parang ang tanga lang na nakikipag away ako sa sarili ko. "Yvonne, pwede ka bang maging muse sa booth namin?"

Tumigil siya. Saglit. At saka— bahagyang ngumiti. Mali. Mapanganib. “Keep telling yourself that.” Mas lumapit siya. Mas malapit. Hanggang sa— halos wala nang espasyo sa pagitan namin. “At tingnan natin kung gaano katagal.” Hindi ako makahinga. Hindi ako makaiwas. Dahil kahit anong gawin ko— hinahabol ako ng sarili ko.

Halatang hindi natutuwa sa mga nangyayari. "Don't dictate my body. I own this body. You're just my one persona. I know my self what is right and wrong!" inis niya turan. "I'm not dictating you. I just reminding you! Don't you know if you give to much love it can harm and kill other." "Just stop this fuck up conversation!" "Oh, 'yong nagsabi na siya na ang bahala pero tingnan mo ngayon. Unti-unti nang nahuhulog ang sarili," nanunudyo nitong bigkas.

Dito sa banyo, I can talk to myself in the mirror, poured out my heart’s content. I heaved a deep sigh and turned to the door. “Mauna ka nang bumaba. I’ll be out in a few.” Binuksan ko ng bahagya ang pinto ng banyo para ipaalam sa kanya na mauna na siyang bumaba.

Nahiya ako bigla kaya lumipat na ako sa harapan ni Harrison at doon ako nagtago. "Baka nilalait na nila ako," sabi ko sa sarili. "Maganda naman ako sa walang tao ayon ang sabi ni Harrison kaya ayos na iyon, huwag lang nila akong laitin. Hayyy nako, self, nakakahiya," loka-loka kong sabi sa sarili ko. "What are you saying, Mahal?" takang tanong ni Harrison. "Wala! Huwag mo akong pansinin," sabi ko at naglagay na ng ibang mga iiihawin pa.

Ayos lang na masaktan o malungkot, ngunit huwag mong hayaan na lamunin ka nito lalo na at hindi naman karapatdapat. Kausap ko sa sarili ko sa loob ng aking isipan. I have this habit of talking to myself in my mind. Hindi siya kawalan, Alessia. Pakitangloob lang ang kahat ng ginawa niya sa iyo kaya huwag kang manghinayang. He's the dark lord. He's the enemy and he's the master of deception.

saway ko sa sarili lalo na ng magsalita ulit ito sa tabi ko; "Next time piliin mo 'yong kakapain mo baka 'di ko mapigilan ang sarili ko." Napalunok ako ng laway ng sunod sunod. Hindi ko akalain na ganon ang sasabihin niya sa akin. Mabuti na lang brownout pa din kaya hindi niya makikita ang pagpapawis ko. Kahit malamig ang paligid pinagpapawisan ako ng malapot.

Matalim ko silang tinitigan hanggang sa tuluyan silang makaalis. Mabilis akong tumayo at kinalma ko muna ang sarili ko bago ako nagpatuloy sa pagtakbo. “Umayos ka, Talulla. Walang mabuting maitutulong sayo at higit sa lahat wala kang mabuting patutunguhan kapag nagpadala ka sa emosyon mo. Umayos ka,” paalala ko sa sarili ko habang paulit-ulit akong humihihinga ng malalim upang payapain ang kalooban ko.

Ang dahilan niya, palagi siyang busy sa mag-ama niya “Iha….hindi na tayo bumabata. Hindi porket may asawa at anak na tayo, pababayaan na natin ang sarili natin. Look at yourself..I know na maganda ka, walang duda doon pero hindi mo dapat pabayaan ang sarili mo. Kailangan mo ding mag-ayos paminsan-minsan. Pamper yourself din iha kung may time.” Seryoso nitong wika. Wala sa sariling napahawak siya sa sarili niyang mukha