Spoken Poetry In Tagalog Novels & Stories

Napahinga ako ng malalim. "Fine, ano bang sasabihin mo? Shoot it," tumayo siya nang deretso, huminga nang malalim at bumulong ng alien words. "Gustokongmagsorrykasiangtangamo," napasimangot ako sa sinabi niya. "What the hell was that?" Huminga siya nang malalim na tila hirap na hirap at tumingin ng matalim sa akin.

Mukhang nag-usap na sila ni Spencer bago pa man kami nag-usap. Bandang alasingko ng umaga ako nakarating sa amin. Hindi man sadya ay masaya akong makauwi sa bahay namin. "Inay" kasabay ng pagkatok ko sa pintuan ay ang pagtawag ko kay inay. "Isha anak, di ka nagpasabing uuwi ka" agad kong niyakap si inay saka ako humagulgol ng iyak. "A-anak, anong nangyari?"

"kanila? meaning more than 1 ang manliligaw mo?" "morethan 5 po sila." "morethan 5, ibig sabihin anim ang nanliligaw sa 'yo?" napataas ako ng boses. "Sino-sino sila? dont tell me na taga rito lang yung mga kumag na 'yon, naku! tama lang na hindi mo sila Entertainin. " "Bakit, ano po bang masama kung taga rito lang ang isa sa kanila?"

I stood at the podium, facing a sea of eager faces nang tawagin na ako ni Levi para mag speech at ipangampanya sila ng mga kasamahan niya. Ngayon ay sa City lamang kami mangangampanya, bukas ay sa iba't-ibang baranggay at lugar na. Araw-araw ay isa o dalawang baranggay ang pupuntahan namin. The sun was setting, casting a warm glow over the crowd gathered in the town square. The air was filled with anticipation and excitement as I began my speech. "I stand before you today not as just a girl from this town, but as a voice for change, a beacon of hope," My voice echoed passionately. "I believe in Mayor Levi. I believe in his vision for our city, and I believe that together, we can make a diffe

sa bahay sa sariling bayan tahanan asilo sinilangang-bayan tinubuang-lupa basaysay Hindi na kinailangan pang magsalita ni davin para malaman niyang nasa likod niya ito, naramdaman niya ang pabango nito at pagkatapos ay ang mainit nitong hininga sa likod ng leeg niya, tinapat niya ang ulo niya sa gilid nang igalaw nito ang buhok niya. Ang labi ay papunta sa kanyang leeg na bahagyang dumampi sa kanyang balat, ang kanyang mga mata ay nakapikit habang ang kanyang kaibuturan.pumipintig.

Nangyari na ba sa 'kin 'yon? "Hey, miss," agad kong ibinaliktad ang sketch pad ko sabay lingon sa boses ng lalaking biglang nagsalita sa likuran ko. Pamilyar ang porma at presensya niya. Isa siyang Octapetala. "Don't be afraid, wala akong gagawing masama," sabi niya kaagad dahil naiilang ako sa kaniya. Naupo pa siya sa bench at may isang dangkal ang pagitan. Nakatingin siya sa 'kin habang nakangiti. Ngiti na normal lang.

Ang galing niyang humalik! Ang isang palad nito ay bumaba sa aking tagiliran papunta sa aking pangupo! Habang ang isa naman ay nasa likod ng aking ulo para idipina ako sa kaniyang mga halik! Ibang-iba ito sa halik na unang pinagsaluhan namin. Hindi ko mapangalanan kong ano ang pagkakaiba pero sobrang suyo nito sa kabila ng pagkarahas.

I remember how simple and happy my life with my Mom, I am not expecting this would happen to us. Nangilid ang aking luha sa isiping gagawa ako ng masama sa walang kamalay malay na lalaki, but for my mother's freedom... gagawin ko. Hindi ko alam paano ako makikipagsapalaran sa mga mayayaman, panigurado rin ay kailangan kong magsalita ng Ingles sakanila. Napatingin ako sa ganda ng paligid, it looks peaceful and relaxing. Makikita mo ang lupain ng De Marquez at ang dagat na malapit sa maraming puno na pagmamay-ari rin nila. Laking pasasalamat ko na mayroon paring magandang tambayan sa Mansion at dito nga sa terrace ng kuwarto.

Nagpakasal sila ni mama nung nakaraang buwan at ngayo'y legal na silang nagsasama sa isang bahay at kasama naman ako. Luckily, single yung stepdad ko bago sila kinasal ni mama. It means that I'm the only son nila. Kaya sobrang abundant ako sa mga binibigay ni papa. Papa ang tawag ko sa stepdad ko. Sobrang fluent ni papa sa pagsasalita ng tagalog compare sa akin. I was sent to a school na English speaking lang dito sa Davao and now, I'm struggling minsan magsalita ng Tagalog. "Cyrus! Wake up!" As my mommy trying to wake me up. Syempre hindi muna ako kunwari gumising.

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na