Spoken Poetry Tagalog Example Novels & Stories

2 years ago "Take it easy, let's take it slowly..dahan dahan lang," dinig kong pahayag ng isang boses babae habang may mga kamay na dahan dahang tumanggal sa bandahe na nakataping sa buo kong mukha.

The sun is kissing the white sand, its light seething into the cracks and folds of the leaves from the trees. Napalingon ako kay Maverick na kabababa lang sa sasakyan. Tumawa ito at kinurot nang mahina ang pisngi ko pagkatapos ay inakbayan ako. Itinaas nito ang sunglasses sa ulo at tiningnan ako nang malamlam. "You really love water, huh." My smile widened as I can't help myself from containing the excitement to soak my body in the inviting water. "Yeah, water is my first language. Sabi nga ni nanay, mas nauna raw akong natutong lumangoy kaysa magsalita. It's been years since I got to enjoy swimming like yesterday, thanks to you." Nginitian ko si Maverick.

aniya. "Hide and Seek! Sa tagalog ay Taguan! Ano, okay lang ba?" tanong nito na nagkakamot pa ng ulo. "Oo ba! Sige, game ako riyan!" tuwang-tuwang wika ni Clowee. "Tagu-taguan maliwanag ang buwan, wala sa likod, wala sa harap, pagkabilang kong sampu nakatago na kayo…" sambit niya habang nakasubsob ang ulo sa may puno.

“Alam kong hindi madali, pero kaya mo. At kung pakiramdam mo’y hindi mo kaya, mag-isip kang muli. Dahil ikaw ang pinaka-matapang at pinakamatibay na babaeng nakilala ko.” Hindi ko na napigilan ang ngiti habang unti-unting namumuo ang luha sa mga mata ko. Lumapit pa siya sa akin at niyakap ako ng mahigpit. Pinigilan ko ang pag-iyak pero tuluyan nang bumagsak ang luha sa pisngi ko habang yakap niya ako.

Unti-unti nang nawawala ang kumpyansa kong mananalo ako. "For the second place... August Clyde Dela Riva of Heinz International School." Nang tawagin ang pangalan ni August para sa second place ay nawala na talaga ang pag-asa ko. Sa tingin ko ay mukhang mas magaling talaga sa akin kaya ano pa kaya yung first placer na natalo siya? "For the first place and the champion of this year's Impromptu Speech..." nang banggitin iyon ay para na akong isang nalantang halaman. I slouched my back and looked down. I failed this---

Nagtagpo ang mata namin at sa puntong iyon ay mas nagsilabasan ang mga luha ko. Litong-lito ang utak ko pero ang ang puso ko parang gusto nang lumabas. Nakakaramdam ng sakit at pagkasabik. "Naaalala parin ako ng puso mo, Aloisia. Magandang senyales iyon na balang araw maaalala din ako ng utak mo." Hindi ko na napigilan ay lumabas ang hagulhol ko sa bibig ko at yumakap sa kanya. Niyakap ko siya ng mahigpit na para bang matagal siyang nahiwalay sa akin.

Sabi nito na ikinatawa ko. Ba't di ko nga pala na pansin yun? Kami bagay? Seryoso? Tyaka kaya pala di man lang ako nakakaramdam ng pagka bagot whenever I'm with him kasi sanay na akong di mag salita. "Ano ba yang pinagsasabi mo. Kami bagay? Can't imagin sis. Tignan mo nga manang at mala adonis look? Bagay ba yun?" Sagot ko sa kanya na iknakunot nang noo nito.

Hindi ko napigilan ang paninikip ng dibdib ko. "Putang ina, nagseselos ba ako?" tanong ko sa sarili ko. Sa talent portion, nagdala ng spoken word poetry si Safara, na pinag-usapan ang lakas ng loob at pagpapahalaga sa sarili. Ang bawat salita niya ay tumagos sa puso ng mga nakikinig, at sa dulo ng kanyang pagtatanghal, umalingawngaw ang malalakas na palakpakan.

JONI POV NAGDILIM ANG buong paningin ni Joni, hindi na niya alam kung nasaan siyang lugar naroon, basta ang tanging nakikita niya ay puro kadiliman. "Lola?" tawag niya sa Lola niya dahil wala siyang kahit anong maaninag. Nakarinig siya ng maliliit na halakhak na nagpanindig ng balahibo niya. "Sino ka? Magpakita ka!" matapang niyang utos sa humahalakhak. Nakaaninag na siya ng liwanag sa malayo kaya mabilis siyang naglakad para puntahan ito. "May tao!" bulalas niya kaya mabilis siyang naglakad. Nakatalikod na babaeng nakita niya kaya napangiti siya at nakahinga ng maluwang. Hinawakan niya ito kaagad sa balikat nang malapitan niya ito.

May mga bata rin na naglalaro sa paligid kasi may playground na rin dito. Napabaling ang tingin ko sa nakalatag na mat kung saan meron mag-bebe na mukang nagpipicnic. Mukang masayang masaya ang dalawa at akala mo e silang dalawa lang ang nasa paligid. Sa di kalayuan ay may mga teenager na lalaki, siguro nasa edad kinse hanggang disi-sais, nagpapatugtog sila sa pamamagitan ng nasa tabi nilang speaker. Narinig ko bigla ang pinakapaborito kong kantang Tagalog, yung 'walang ganon.' Hindi ko maiwasang isipina ng lyrics non. Akala mo bitter pero kung iisiping mabuti, may point nga naman ang kanta.