Star Butterfly And Marco Novels & Stories

Katabi niya si Marco, Tahimik lang siya, pero mahigpit ang pagkakakuyom ng kanyang kamao. “Kung buhay pa siya,” mahinang sambit naman ni marco“lalaban ‘yon.Hindi siya susuko hangga’t may dahilan.”Huminto siya sandali, saka nagdagdag, “At may dahilan siya. Si Ariana at yong bata.” “Kung magkasama sila sa eroplano…” hindi niya na tinapos ang sinabi. “Hindi niya iiwan si Ariana,kahit anong mangyari.”dugtong naman ni Lance.

Bahagya siyang napaatras nang mamukhaan kung sino ito. Hindi siya maaaring magkamali. Si Marco ang bata—anak nina Marcus at Claire. Hindi siya makakibo nang sandaling iyon. Binalot agad siya ng kaba, lalo pa't may malaki itong pasa sa mukha. Bagama't nasuntok na, nagawa pa ring ngumiti nito sa kaniya. “Hello po. I'm Marco…” Nakagat ni Nimfa ang ibabang labi. Halos isang minuto niyang tinitigan ang bata bago umiling.

“We’re not—” “Together. Alam na namin,” sabat ni Bianca, nakataas ang kilay. “Pero hindi ka rin convincing.” Tumawa silang dalawa. Ako? Pilit lang. Dumating si Marco after twenty minutes—tall, well-dressed, may dimples na parang may sariling agenda. Charming. Smooth talker. The type na madaling makasundo. He was nice. Like, genuinely nice. And I hated that it didn’t matter.

sagot naman pabalik ng binata. Dahil maaga pa naman at natapos na sila, nag paalam sya saglit kay marco na mag-lalakad-lakad lamang sa tabi ng dagat dahil tila iba sa paningin nya ang ganda ng islang iyon.

May dalawang tao na nakaupo sa kotse. Si Marcus, na may suot na salaming pang-araw, ay mabangis na kalaban, "Kuya Marco, sa palagay mo ba may mga taong mabisyo sa mundo? Mag-ina talaga! Pare-parehas lang ang bisyo." Si Marco, na nakaupo sa passenger seat, ay tamad na itinaas ang kanyang mga mata, "Hindi ba mas maganda sa ganitong paraan?" Tumango si Marcus, "Oo. Kung mas mabangis sila, mas mababara ang daan. Patay na ang daan ni Vladimir, at si Marco, ay may pagkakataon kang makalapit sa Sister Sandara na iyon, tama ba?" Pagkasabi nun ay tinamaan siya sa ulo. "Aray naman." Tinakpan ni Marcus ang kanyang noo at tumawag, "Brother Erwa , mangyaring maawa ka..."

Lahat ng liwanag ay nakatutok sa dulo ng daan, kung saan may isang malaking heart-shaped arch na gawa sa puting bulaklak. Hindi maipaliwanag ang kaniyang nararamdaman. Halo-halo ang emosyong bumabalot sa kaniya, naiiyak ito at parang hindi niya maigalaw ang katawan. Biglang lumapit sa kaniya si Marco, nakasuot ito ng khaki short at puting pulo na nakatupi ang manggas. Lumuhod ito sa harapan niya, naka-alay sa kamay ni Marco ang isang singsing na infinity ang desenyo at may mga makikinang na dyamante.

Tumingala siya nang makita ako. Stefanie: “Marco? Ang weird mo lately. Parang may tinatago ka.” Marco: “Kung alam mo lang… may narinig ako ulit kina Tito Ricardo. May plano silang sirain ka gamit ang past ng tatay mo.” Stefanie (napasinghap, nanginginig ang kamay): “Pucha… akala ko tapos na ‘yun.” Marco (seryoso): “Hindi sila titigil. Kaya please, bukas—kahit anong mangyari, wag kang bibigay sa harap nila.”

//---//---//---//---//---//---//---//---//---//---//---//---// MARCO'S POV Nananaginip si Macey kaya't agad tinapik ko ng tinapik ang muka nito, at sa wakas nagising ko din. What happen, wife?! Pawis na pawis ka na. I told you wag muna isipin yung matanda nakita mo. Papatayin kami ni Rafael.. Marco... Masama siyang tao... I'm so scared... - Macey Hush now baby... Sshh... It just a nightmare okay??.. We'll talk later just calm down. Do you want water? I'll get you.. Just wait. (I kiss her forehead) Come back here, Marco.. I'm scared... - Macey

Kumalat ang katahimikan sa pagitan ng dalawa. Pagkaraan ng ilang sandali, kumalma si Marco at may diin na sinabi, "binabawi ko ang dapat na sa akin. I won't give it up just because you said so." "Fine. You really think you've grown wings, huh?" Galit na tumawa si Stevan. "Sa tingin mo matatalo mo ako?" "Malalaman mo kapag sinubukan mo." Walang emosyong sagot ni Marco.

Dinaanan muna ni Marco ang main switch sa gilid kaya lumiwanag ang buong mansion. “Happy Birthday to You, Haaaappp... Happy.. birthday... unti-unting humihina ang boses ng mga kumakanta sa loob ng sala. Napa tigil ang lahat at tulalang nakatitig sa kanila, na hanggang ngayon ay karga-karga pa rin ni Marco si Katleah..naka Bridal style na ang klase ng pag kakarga nito. "Nanay Martha bakit tumigil kayo sa pagkanta.? para naman kayong nakakita ng multo." tanong ni Marco sa mga nag tatakang bisita, at kasambahay.