Step Backward Novels & Stories

“Huwag kang lalapit. Hahampasin kita nito.” Blangkong tiningnan nito ang mukha niya bago lumipat sa hawak niyang kawali na may bakas pa ng uling ang pwetan. May dumaan na amusement sa mga mata nito habang nakatingin sa kanya. The man took a step forward while she steps backward.

Yan ang nilagay ko sa search box ng G****e when I remember the day I came here. 'To walk silently, place the heels of your feet down first when you walk and then slowly roll your feet forward to bring your toes to the ground. Also, try to walk on the outer edges of your feet or shoes as much as possible, which will make your steps quieter.' Huminga ako ng malalim bago nag simula muling mag lakad. This time, no whipped. I smirked, no Marivic, I will never give you a satisfaction. I finished walking to the edge without making a single noise.

Hindi ko maintindihan ngunit biglang nawala ang pagnanasang kanina lumukob sa mukha nito. He took a step backward as he spoke. "I am sorry, I have to leave!" He face was cold as ice.

Pinagpatuloy ko lang ang paghuhugas ng kamay ko. "I'm so disappointed with you dear cousin, kami ang nasa tabi mo nuong nawalan ka ng pamilya pero wala kanh utang na loob... do you really think mapapatalsik mo lang ako nang ganun-ganun na lang?" patuloy niya, mata pa rin niya ang kaharap sa repleksyon. "You're making a mistake, Jazeah. Wait for my comeback. At baka pag gising mo isang umaga, wala ka na sa posisyon mo." Gusto kong matawa pero pinili kong panatilihin ang sarili kong posture, kakaiba ang confidence na pinapakita ni Stephanie na pinagtataka ko

Naramdaman naman nang binata ang marahang pagtango neto, mukhang kalmado na sya. Pero, hindi parin bumibitaw ang dalaga sa pagkakayakap. Paano sya makakalakad nyan? He needs to end this hug and give a distance para maayos silang makalakad papalabas. "Astria, we can't walk like this" kalmadong saad nang binata at hinawakan ang balikat ni Astria. Hindi naman nagpatinag si Astria sa binata at sinabing "Kaya ko" matapos non ay naglakad sya nang isang maliit na hakbang patagilid "See, we can walk sideways"

Ganun kasi sa school ko dati. "Well ang escalator system... Like all of us it doesn't matter kung magaling ka o hindi pero magsisimula sa pinakamababa and you together will rise up, though may iba na sa sobrang galing, they will skip some steps that made them ahead of us, meaning stepping in advance to a higher year. So in our situation, we are at the very bottom of the steps, and we will rise up together at the same time.. Which means, sabay sabay ang improvement at walang maiiwan." Paliwanag ko rito.

Sa huli, malalim siyang huminga at tumayo. “Dad, kailangan ko nang umalis. Marami pa akong kailangang gawin. Pero babalik ako, pangako.” Yumuko siya ng tatlong beses sa harap ng lapida, mabagal at puno ng respeto, bago tuluyang lumakad palayo. Matibay at hindi nagmamadali ang kanyang mga hakbang—parang isang taong tuluyan nang nakipagkasundo sa nakaraan.

Nasiyahan ako at excited na basahin, kaya napagdesisyonan ko na lang na bilhin at pupunta na ng counter. When I am about to walk backward bago makaliko papuntang counter ay may nabunggo ako sa likurang bahagi ko. At dahil sa agarang pagkapahiya ko ay hinarap ko na lang ang na sa likuran ko na siyang na bunggo ko kanina at yumuko ako habang humihingi ng despensa, 'di ako nag-angat ng ulo dahil nahihiya ako. Sa paulit-ulit kong pagyuko at paghingi ng pasensya ay 'di na muna ako nagtaas ng tingin sa taong nabunggo ko. Hinintay ko muna ang kanyang sasabihin. Kung okay lang ba siya o hindi.

Gusto kong magtitili dahil kahit papaano ay nakapasok ako. Tumalikod na ako at sinimulang maglakad pabalik sa kinauupuan ko kanina. This is just the first step for my plan, prepare yourself because this is just the beginning.

“WHAT DID YOU just say?” Ramdam ni Ichika ang bigat sa bawat tanong na lumalabas sa bibig ng binata. Alam niyang isang pagkakamali ang kanyang sinabi, ngunit kailangan niyang panindigan ang bagay na ‘yon. She has to. Caius started advancing towards her and she couldn’t help but took a step back, scared he might do something that will make her body betray her. Sa bawat hakbang nito palapit sa kanya ay siyang paghakbang din niya paatras.