Step Backward Novels & Stories

Rhea: 🎼 I'll take one step away Then I find myself coming back to you My one and only, one and only…. 🎼 I'll take one step away Then I find myself coming back to you My one and only, one and only you… Napalingon si Jc sa akin ng marinig niya ang boses kong sumabay sa kanya. Isang tipid na ngiti ang binigay niya sa akin ng makita niya akong nakaupo sa tabi niya.

walang gana kong sabi bago umupo sa isa sa mga bar stool. Agad ko yung nilantakan pakalatag palang sa harap ko. Ramdam ko lang ang mga titig sakin ngayon ng katabi kong si Tobi. Alam na niyang ayokong magpa-istorbo sa ganitong pagkakataon. "Hi---" "Back off." putol ko agad sa lalaking lumapit sakin. I didn't even bother to look. Mabuti naman at hindi na nangulit.

Bakit? Mahina siyang natawa at bago pa siya gumawa ng eksena ay lumabas na siya muli. Mabigat ang bawat hakbang niya habang naglalakad palayo. Naririnig niya pa ang pagsasalita ni Gray pero hindi na niya maintindihan ang mga sinasabi nito.

I need to protect myself from them, so I have to fight back! Matapos maiwasan ang atake ng dalawa, I run a few steps away from them. I twist my body sideways while lifting my leg. I release a powerful kick facing one of the opponets back. Nang nasubsob ang isa sa kanila ay tumakbo ako.

That’s why when I learned about— Huminga ako nang malalim at saka naisip ang mabilis kong paghusga na naging dahilan ng paghihiwalay namin. The past isn’t important anymore. I am here now to right my wrongs and I will win her back.

CHAPTER 12 I REGRET DOING THIS! “Tama na ba?” he asked so many times yet I am still dissatisfied. I shook my head. “Move it backwards. Can't you see it isn't aligned with others. Move it more backward!” He's step one more on the foldable stepping steel to reach the edge. He followed what I said and put the plant backward to align with others. Ilang beses ko na siyang sinabihan na isusug niya para magpantay ngunit hindi siya sumusunod!

Pagkatapos ay tumalikod at nagsimulang maglakad palayo ngunit huminto at lumingon sa kalahating daan patungo kay Joyce "Don't think find this shirt for me means I have forgiven you" (Thud) Ang tunog ng pagsara ng pinto ay narinig

Hindi ito matatapos sa usapan. Hindi rin ito matatapos sa isang move. War ito. At pareho kaming hindi aatras. Tumalikod ako. Hindi dahil tapos na. Kundi dahil sapat na ang nasabi. Pero bago ako tuluyang makalayo, nagsalita siya ulit. Mahina. Pero tumagos. “Sabihin mo kay Stefanie… ingatan niya ang sarili niya.”

Hindi niya iniaalis sa akin ang kaniyang tingin. Nagitla ako nang lumapit siya akin. Nabuhay ang kaba sa dibdib ko nang kakaunti na lang ang pagitan namin ngunit patuloy pa rin siya sa paghakbang. I consequently took steps backward. Bawat paglapit niya ay siya namang paghakbang ko paatras. What is he planning again? Tumigil lang siya nang marating namin ang dulo ng rooftop.

Pagkatapos kong mag reload ay tumakbo na ako. Tira ako ng tira kunting push nalang self, malapit na tayo sa mini toaist rig. Last shot ko napatumba ko yung nakaharang sa daan at last step pinalo ko yung button sa toaist rig upang tumigil na sa paggalaw ng mga kalaban namin.