Story Filipino Novels & Stories

Muntik ko nang makalimutan ang bagay na iyon. “Sa sobrang yaman niya ay kaya na niyang bilhin ang Pilipinas.” Paunang kwento ni Stacey with action pa. “You know what? I don’t know what’s with his family, but I’m pretty sure there is something wrong with it.” “Bakit?” hindi ko maiwasang magtanong.

Tinapunan niya ako ng matalim na tingin saka umirap. "It was just a joke," giit ko nang mapansing nainis siya dahil sa sinabi ko. Napakadali talagang pikunin ng baklang 'to. Sarap pakainin ng hotdog ng mga Espanyol. "You're not good at joking, 'te, kaya tigilan mo 'ko sa potanginang mga biro mo." Mas lalo akong napahalakhak. I forgot to tell you, he's a Filipino—Overseas Filipino Worker. Panganay sa anim na magkakapatid kaya kailangan niyang dumayo sa ibang bansa para may mapakain sa mga kapatid niya.

singhal niya sa kanyang matulis na tinig. “Labag sa batas? Nagpapatawa ka ba!?” sambit ni Mr. Filipe nang may kayabangan, sabay tawa. “Dito sa Cavite, ako ay si Mr. Filipe. Ang isang taong may malaking impluwensya. Kaya kong umupo sa parehong upuan kasama ng pinakamayamang tao ng buong Metro Manila na si Mr. Velasco, at aakalain mong makikipag-usap ka sa akin tungkol sa batas?”

“Talaga? Ano naman ang narinig mo?” “Ayun, ‘yung nakabila nga resort eh anak ng isang mayamang negosyante galing Maynila. Galing ng America at doon naging kilalang chef. Pero dito raw siya sa Pilipinas nagtapos ng Culinary.”

Bandang alas dos nang hapon ng dumating kami sa naturang lugar, nasa bandang dulo kami sa Gen Trias kung saan nakatayo ang isang abandonadong building. Sandali pang nagmatyag ang mga tauhan ko, hindi lang basta basta ang mga tauhan kong iyon dahil mula sila sa kung saan saan sangay ng gobyerno dito sa Pilipinas at sa US, some were ex navy seal na nagdecide nang mag stay sa Pilipinas. "There are thirty people inside, twenty are adults and ten are children including your son." paliwanag sa akin ni Albert na dating ex navy seal.

sagot ng kanyang kasama na nasa may pinto ng silid. Felicity colleague stretched and lay down on the other bed. She was about her age at isang Filipina rin. Sa bansa siya nagtapos at pagka-graduate ay nangibang bansa na agad. Hanggang ngayon ay naging loyal ito sa company ng pinsan ni Felicity. Coincidentally, her university was also in the city, so during the two days Felicity attended Lia’s wedding, she was revisiting the city and even visited a friend's grave. Iyon ang sabi niya kay Felicity.

Kaya nasa kaniya ang lahat ng sisi. Simula kasi ng pangunahan ng ama niya ang kaharian tuluyang nagbago ang buhay ng buong palasyo. Naranasan na nilang makalagpas ng lagusan at makisalamuha sa mga mortal sa anyong kauri nito. At sila nga ang nagpapatuloy na naghahasik ng kasamaan sa mundo; pagnanakaw, tawag ng laman, pagpatay, panggagahasa, pakikipag-apid, at iba’t iba pang kasalanan, kung saan nawalan ng katahimikan ang buong pilipinas at patuloy na mas dumami ang karahasan na pawang bago sa paningin ng bansa.

“Oo, bestfriend goals nga tayo diba? Nauunahan ko na kayong dalawa ni Fily. Humabol habol naman kayo, mga pagong!” “Anong pagong ka diyan? Pag-uwi ko ng Pilipinas magpapabuntis ako agad, tignan mo talaga Nathalie,” sigaw ni Fily. Nakipaghabulan na rin si Fily sa aming dalawa, napahiga na lang kami sa sahig ng mapagod kaming tatlo.

Malalim na ba'ng salita iyon? Siguro nga, mukhang foreigner din kasi ang ama nito nang huli niyang makita pero bihasa sa pagsasalita ng tagalog. Nahagip ng paningin na may kung ano'ng bumabagabag dito. Nag-isip siya ng paraan para kahit papaano'y maibsan iyon. Marahil nalulungkot ito dahil hindi siya magawang tulungan. "Puwede mo ba akong ikuha ng kaserola?" tanong niya.

paulit-ulit niyang tango, halatang sinusubukang kumbinsihin ang sarili. "Bakit ko ba ipinipilit ang sarili ko sa’yo, kung ang kaya mo lang ibalik ay sakit? Ang tanga ko rin, no? Siguro mas mabuti pang makipaglandian na lang sa ibang babae kaysa umasa sa’yo." Napahawak si Samantha sa dibdib niya, sa mismong parte kung saan pinakamasakit. Pero nang makita niya ang ekspresyon sa mukha ni Tristan, parang pinagsisisihan niyang nasaktan niya ito nang gano’n.