Stress Quotes Positive の小説・ストーリー

Masaya akong tumango. “Sabi pa ni Mike, malaking factor daw yung consistent na theraphy ko. Malakas na rin yung emotional resilience ko ngayon, enough to handle stress or challenges on my own, pero itutuloy ko pa rin yung regular check-ups para lang makasiguro na everything's okay. Prevention is better than cure diba?” patuloy ko pa sa positibong tono.

seryosong sinabi ni Elliott. "Tama ka. Medyo pressured ako. Pero hindi ko pwedeng ipakita sa iba. Kailangan kong labanan ang pressure para hindi maka-apekto sa performance ko." open na sinabi ni Elijah ang nararamdaman. "Alam mo, okay lang na hindi maging okay minsan. Tao lang tayo, at natural lang yan. Kapag kailangan mo ng kausap, ako, sister ko, at mga friends namin ay handang makinig. Pero ang pinaka-magandang paraan para makalimutan ang stress... Basketball. Maglaro tayo mamaya, okay?" sabi ni Elliott habang nakangiti.

Binuksan ni John ang parachute, mabagal slang bumaba habang nag relax si Cordy. Binitawan na niya na ang paghawak niya sa damit ni John at tinaas niya ang mga kamay niya, lumutang siya sa malawak na kalangitan, natuwa siya sa pakiramdam ng pagiging malaya. “Malaking tulong na makatanggal ng stress ang mga extreme sports,” Ang sabi ni John kay Cordy. “Madalas ko itong ginagawa noon.” Lumingon si Cordy kay John. “Madalas ka bang stressed?”

“Mauna na `ko sa `yo, Marigold.” Kung noong isang linggo ay sobrang pressured at stressed niya, nagagawa na niyang ngumiti ngayon. Mas pinili na lang kasi niyang maging propesyonal kaysa pairalin ang kanyang damdamin pagdating sa trabaho. Tulad nga ng sinabi ni Sir Simon, wala silang target na mabuting tao. Sobrang nakatulong iyon sa kanya.

Sa dating lalaking walang ambisyon sa buhay at walang kulay ang mundo. Ito ang mahirap sa akin, kapag nasaktan ako, back to zero. Lahat ng positibo sa isip ko, nabubura at nauuwi sa stress. Ayoko nang mangyari iyon, ayoko na kaya hangga’t maaari, aayusin ko ito.

Kaya nahiga ako sa tabi niya at niyakap siya, niyakap niya naman ako pabalik at hinaplos-haplos ang buhok ko. "You should stop worrying, everything will be fine. Hahanap tayo ng solusyon, tsaka diba may ginawa ka na plano? Your plan was flawless at kahit papaano it helped. Stress is not good for you and the responsibility nasapilitan na ibinigay sayo was quite big. And you're still young at gusto na nilang ipakasal ka, sa taong hindi mo naman mahal. Things became heavy and very messy, give yourself some rest, you need it, love." kalmadong sabi sa akin ni Zach sa akin, tumango naman ako. Hinawakan niya ang kamay ko at hinalikan ito, kumalma naman ako sa simpleng galaw na iyon at tinignan siya

Baka nagsawa sa laging pagsulpot ng mukha ko sa harapan niya. "Maligo lang ako bff. Malling tayo pagkatapos nang matanggal yang stress na nararamdaman mo." Suhestiyon nito sabay tayo. Sinundan ko nalang siya ng tingin na papasok ng banyo. She's right. Kailangan ko nga atang libangin ang sarili ko ngayon dahil kahit naman palaban akong babae ay nakakapag-isip pa rin ako ng mga negative possibilities which is hindi tama. Takot akong magkatotoo.

“Masyado akong na-stress buong umaga dahil sa media. Just let me hold you like this. It calms me down.” Napatitig ako sa kaniya, tuluyan nang natunaw ang natitira kong preno. Ang bilyonaryong kinatatakutan ng lahat ay mukhang pagod na leon ngayon na naghahanap ng kanlungan sa akin. Dahan-dahan kong ibinaba ang aking ulo sa kaniyang balikat, hinahayaan ang sarili kong maramdaman ang kaniyang proteksyon. “You’re too clingy for a CEO, you know,” bulong ko, may halong panunukso kahit ang totoo ay pulang-pula na ang mukha ko.