Stress Quotes Positive นิยาย & เรื่องราว

Hindi kaagad nakasagot ang Doctor. "Kung hindi pa bumuti ang condition mo sa loob ng tatlong buwan ay baka wala na tayong magawa pa," ani nito at napabuntong hininga. Masakit para sa kanyang ibalita ito sa kanyang inaanak na napalapit na rin sa kanya. "I suggest you avoid getting stress. Mas bumibilis kasi--" "Stress?" Mapait itong natawa ng bahagya. "I'm the CEO of one of the biggest companies in the country. Stress is basically my last name," ani nito na nakaharap na sa malaking bintana.

I can feel his breathing at naririnig ko tibok Ng puso niya “ Not that close” He take a step back. “ Sit” My hands find his shoulder and push him gently para umupo. “ What are you doing?” I can feel his shoulder tenses. Nararamdaman ko na sa mga kamay ko ang init ng kanyang balikat. “ Relax you shoulder. I'll massage you” I started to move my hand. In gentle way. Nararamdaman ko sa kamay ko na super tense Ng shoulder niya Halatang he is in a lot of stress lately. Siguro dahil na rin his work is an office work kaya lagi siyang nakayuko.

Nagkunot ang noo ni Nathan, biro pa niya, “Kung stress ka sa trabaho, fries lang katapat.” Natawa si Elle, at kahit saglit lang, gumaan ang loob niya. Hindi niya namalayang medyo nabawasan ang bigat na dala mula kagabi. Kay Nathan, parang normal lang lahat, walang malamig na tingin, walang distansiyang mahirap intindihin.

"I realized na nakakatulong 'yan para pakalmahin ang isip mo kapag stressed ka sa manufacturing team mo. I just want you to feel relaxed before tomorrow's big event." "Salamat, Jeriel. Sobrang kailangan ko nga 'to," tapat kong pag-amin habang isinusubsob ko ang ulo ko sa kaniyang matipunong dibdib. "Napakalaki ng pressure para sa Velvet Frames bukas. Pakiramdam ko, kapag nagkamali ang isang model sa runway walkthrough, masisira ang lahat ng pinaghirapan ko ngayong buwan."

aniya na lalong kinahalakhak ko. Halos mamilipit ako sa kakatawa, nawala tuloy ang stress ko kay Satanas kanina. My friend is my stress reliever. Paglabas nilang dalawa, ang sama ng tingin nila sa akin. "Ikaw na impakta ka, pumasok ka doon at maghugas. Magpalit ka na rin ng damit diyan. Nandiyan pa yung dati mong damit na naiwan. Yun na ang suutin mo, kakahiya namang naka uniform kang pupunta tayo ng bar pagkatapos nating kumain," ani Jasmine.

"Gusto ko lang makalanghap ng sariwang hangin." "Ayon lang ba talaga ang dahilan?" May pagdududa sa itsura ng mukha nito. Tumango siya. "Yes, iyon lang. Sige idagdag mo na nga ang stress sa trabaho kaya gusto ko naman makapag-relax ang isip ko. This past few days, maraming nagiging problema sa nasasakupan ko at sa mga kasamahan ko na medyo mahirap solusyunan. Gusto ko munang alisin sa utak ko ang mga bumabagabag sa akin."

pag-aamin din ni Haide. “Guys, ginagamot naman na siya. Kini-chemo naman na siya, manalig lang tayo sa itaas. Normal naman siguro sa sakit niya ang makaranas ng ganiyan. Dapat, think positive lang tayo palagi. Kung magpapalamon kasi tayo sa stress, damay-damay tayong manghihina at magkakasakit. Tandaan niyo na ang stress, diyan nag-start ang sakit din. Kaya, kahit ganoon ang nakikita natin, tibayan lang natin ang loob natin. Gagaling din ang mama ninyo, may awa ang diyos,” sabi ko, habang pareho kong hawak ang kamay nila. Ako ang pinakamatanda kaya ako ang magpapalakas din ng loob nila.

May time na napi-pressure rin naman ako, pero nagawa ko na rin naman na ‘yong kontrolin. Hindi na ako masiyadong nagpadadala sa negative, at naka-focus na lang talaga sa positive. Kaya kahit ano pa ang kalala ang trabahong kinahaharap ko, kalmado pa rin ako. Go with the flow lang, at hindi ko dapat hinahayaan ang sarili ko na ma-pressure, dahil paniguradong hindi gagana ang aking isipan kung ginawa ko nga ‘yon.

Ganoon din ang tiyan ko, may konting abs na rin kahit papaano. Nangyari lang naman ang lahat ng ito sa katawan ko kung hindi dahil kay Nicolai na nag-motivate sa 'kin na mag-work out lagi. Nakakawala kasi ito ng stress, at mas naging healthy at fit ang pangangatawan ko. Isa rin ito sa way kung bakit kahit papaano ay nawala ang anxiety ko. Tinulungan ako nitong maging positive thinker, nawala na rin ang mga negative thoughts na gumagambala sa akin noon dahil puro positibong bagay lang ang iniisip ko. Effective ito kaya hindi ko rin magawang bitawan ang pag-work out. Siguro kung hindi ko na discover ang pagwo-work out ay mukha pa rin akong talunan. Ako pa rin iyong Liam na lampa at palaging ki

“Very CFO-unlike behavior.” “Magpatuloy ka pa at ikaw mismo ang ipapaharap ko sa media mamaya,” balik niya. “Ouch. Low blow.” Sa kabila ng inis ay unti-unting gumaan ang pakiramdam ni Marnella. Nabawasan ang bigat ng stress at pressure napalitan ito ng kakaibang gaan ng pakiramdam isang sandaling pahinga sa gitna ng unos na kakaharapin nila maya maya lang.