Novel & Cerita Stress Quotes Positive

Ang gabing iyon ay nagpapatunay: kahit may stress at pressure, pareho silang handa na harapin ang anumang challenge basta magkasama. Ang bawat maliit na gesture, bawat sulyap, bawat yakap ay nagiging patunay ng trust at emotional bond na lumalalim sa bawat minuto.

natatawa niyang kwento, kahit may katotohanang medyo masakit sa likod na biro. "You've always been used to that kind of environment, Magz. And you're mature enough not to let rumors shake your peace," Zhavie said with a light laugh, almost amused. Magz smiled, genuinely this time. "Well, stress just gives you wrinkles, Zhav," she joked, trying to lighten the mood. "So… I guess I don’t have anything to worry about regarding those rumors Jay heard yesterday," Zhavie said, sounding like a weight had finally been lifted from her chest.

natatawa kong sagot dito. Mula pagmulat ng mata ko, sinasabi na ni Zach 'yan. And up until now na nagreready na siya sa pagpasok sa office ay patuloy pa rin siyang nagreremind sa'kin. "Just please promise me, don't starve yourself." "Yes." "Don't stress yourself." "Yes." "Don't go out." "You don't have to be worried about me, okay? I can handle myself, I promise. Now, be calm and prepare yourself, Zach."

“Pero ngayon, okay na. Lahat ng stress na naramdaman ko kanina, nawawala kapag kasama kita.” Tinutok ni Michael ang kanyang mata kay Jasmine habang nagmamaneho, at dama niya ang bigat ng mga salitang iyon. Alam niyang hindi madali ang trabaho ni Jasmine, at may mga pagkakataon na ramdam niya ang pagkabigo at stress na dala ng mga kaso. Ngunit ang makita siyang masaya at kontento sa kanya ay nagbigay lakas kay Michael.

ani ko. Hinipan ko ang kape tsaka sumimsim. Humagod sa lalamunan ko ang init no’n. Inamoy ko pa ang usok na nagmumula roon bago ako bumaling kay Leanne. “Pakiramdam ko ay mas lalo lang akong maii-stress kapag wala akong ginagawa, Leanne. My mind won’t stop thinking of things that makes me anxious, so it’s better to keep myself preoccupied to at least forget of the things that are stressing me out,” I said as a matter of fact.

sabay-sabay na tanong nilang tatlo na ikinatampal ko ng noo. Jusko! Simula noong umuwi ako hindi ko pa naranasan ma stress. Pero ngayong nakaharap ko sila parang nakaramdam ako bigla ng stress. Sabi pa naman ni Doc. Yvette hindi ako pwedng ma-stress, iwasan ko raw iyon. Hindi iyon maganda sa health ko at sa baby ko. “Gaga kayo, akala ko naman iisa lang ang nasa isip natin hindi naman pala.” Nakasimangot kong sabi sa kanila.

tumayo ito at niligpit ang gamit nyasa ibabaw ng mesa napab untong hininga naman ako na lumapit dito at niyakap ito. " may problema ba? sabihin mo lang makikinig ako kahit anu payan" pout ko habang nakayakap dito naramdaman ko naman na niyakap nyarin ako kaya bahagya akong nakampante." wala stress lang sa trabaho" mababakas mo ang malalim na pag hinga nito bakit kaya? bat hindi nya ko masabihan ng problema nya siguro talagang stress lang sya

Pasimple ang mga tingin at sulyap niya sa akin. Ngunit gayun pa man ay hindi na ganoon kabilis ang tibok ng puso ko sa tuwing kaharap siya, siguro ay nagsawa sa sakit ang puso ko. “Busy na busy ka sa company ‘no?” baka sakali niya. “Yes, super stressful rin.” Maktol ko. “Ganiyan talaga, we all started from getting stressed rather than getting relaxed. Malalampasan rin ‘yan,” he gave some encouragement words and I guess that would help?

Iyan lamang ang tangi kong naisagot dahil hindi ko pa tuluyang na pro-process ang sinabi niya. “P’wede niyo naman isama si lolo mo. Para na rin mabawasan ang stress niya, at mapadali ang recovery,” dagdag pa niya na nakangiti. “Talaga? Pumapayag ka na lumabas ako ng bahay?”

“You have a heart problem, and the Doctor said maaari mo ‘tong nakuha sa mga bisyo and stress. I know the reason, of course, stress ka because of me. I’m really really sorry.” “Oh, O—Okay, an-and about the twin?” Para bang wala itong pakialam sa sitwayon niya. She’s totally a loving mother. Thank God, He gave Ziah to us. Hinawakan ko ng maigi ang dalawang kamay nito. “Hindi naman malala ang sakit mo, but if ever na may mag trigger sa’yo na makapagpa stress ay possible na… ma—makunan ka. And I will never allow that, trust me, mark my words.”