Stress Quotes Positive の小説・ストーリー

Mas mauuna pa yata akong tatanda sa kaniya kahit na mas mukha siyang matanda sa akin. "Ito naman," natatawang aniya at saka kumuha ng plastic na upuan upang doon umupo. Hindi na rin binalak pa na lumapit. Takot yata na mahampas. "Hindi puwede na gusto lang i-lighten 'yung mood. Damang-dama ko pagka-stress mo, ate. No to stress pa naman ako kasi maaga akong tatanda." "At ang nasa paligid mo naman ang bibilis na tatanda sa kakulitan mo," balik ko at napamasahe na lang sa sintindo.

“Ano ba ang nagpapa-stress sa ‘yo? I told you not to think too much about the company’s problem.” “Iniisip ko ang sitwasyon mo. Alam ko stress ka na sa nangyayari sa ZT Holdings at nanganganib na mawalan ng karapatan. Ang tagal mong iningatan ang reputasyon mo para makuha ang tiwala ng lolo mo.” “Sanay na ako sa bardagulan pagdating sa negosyo, Yana. Kabisado ko na ang mga tao sa ZT Holdings. I know how to deal with them.”

Ngayon, sa katahimikan, parehong humihinga sila nang malalim, pinapawi ang stress at pressure. Habang nakatingin sa lungsod sa labas, ini-recap ni Elena sa isip ang lahat ng nagdaang pangyayari. Naalala niya ang matagumpay na launch ng final project kasama si Aiden, ang coordinated sabotage nina Veronica at Vanessa na kanyang na-counter nang maayos, at ang positibong feedback mula sa investors at media. Bumulong siya sa sarili, “It’s okay to pause… I’ve earned this moment. Focus and recharge.”

Nagulat ang kanyang ina nang makita siya at handa na sanang magtanong tungkol sa kumpanya, tungkol sa crisis, at tungkol sa kanyang status. Habang umaakyat siya sa hagdan, niluwagan ni Levi ang kanyang necktie isang kilos ng surrender sa stress at nagpakita ng labis na pagod, na hindi karaniwan para sa isang taong laging puno ng enerhiya. “Ma, medyo pagod ako at gusto kong magpahinga,” sabi niya, may bahagyang pangungutya sa sarili sa tono ng boses. “The day was unusually draining, even for me.”

HIndi naman siya tinatrato ng maayos ng mga ito. "Thes, you can still manage your businesses kahit dito ka nakatira. Kung saan sa tingin mo makukuha mo iyong peace of mind mo ay doon ka muna. Knowing you, alam kong stress na stress ka na rin. Take a break. Ang dami mo naman kasing negosyo, akala mo ka mauubusan ng pera lagi."

tanong sa akin ni Eliza. "Naisip ko lang na sana mag-mana sa akin ang anak ko." "Aba, oo naman. Alangan namang mag-mana sa amin iyan ni Stacey?" nakangiting tugon sa akin ni Eliza. Alam kong gusto lang nitong patawanin ako. Hindi nga ito nabigo at napangiti ako sa narinig mula rito. "Stop thinking about negative vibes, buntis ka kaya iwasan mong ma-stress, okay?"

"It will help you live longer, relieve stress, elevate mood, and nakaka-boost siya ng immune system. Isa pa, smile often, Boss, bagay po talaga sa inyo ang nakangiti." Pinigilan ko ang sarili na lumawak lalo ang pagkakangiti ko dahil sa papuri nito. "I'll keep that in mind, Ms. Marquez. But for now, we gotta get our ass working. Ang dami nating naiwan na trabaho last week."

Hindi ko maiwasang makaramdam ng inis, ano ba ang nagawa ko sa kaniya at ganun nalang siya kagalit sakin? Paano nalang kung nalaman cniya na soon magiging VP na ako ng kompanya? Napailing-iling nalang ako. May mga tao talagang hindi kayang maging masaya sa achievement ng iba. Nilulukob sila ng inngit, imbes na mainggit bakit hindi nalang sila magsikap? "Oo nga, masyadong pabibo nga. Halika na nga! Huwag na natin stresin ang sarili natin sa kaniya!" ani Rachelle.

Na-stress ang lahat dahil sa paglagi sa selda habang nakakulong. “Hindi positibo!” Mapait na ngumiti si Chester at ipinaliwanag nito nang detalyado ang nangyrari sa nakalipas na dalawang araw.

Sinindihan ko ang sigarilyo at sinimulang hithitin iyon. Ito ang madalas kong ginagawa kapag sobrang na-sstress ako, pero madalang lang akong mastress ng sobra. Kung sa kompanya naman ay hindi ako gaanong na-sstress dahil mapagkakatiwalaan ang empleyado ko at maganda ang takbo ng kompanya.