Sukuna Sketch Novels & Stories

Kunot-noo niya itong tinanggap at binuksan. Halos mapunit ang papel ng makita niya ang laman nito. "She's talented," puna ni Aqui habang nakatingin sa hawak niyang papel. Nakatulala lang siya. Ang magulong sketch ngayon ay clear na. Malinaw niyang nakikita ang isang pamilyar na babae. "Hahaha!" bigla naman siyang napatingin kay Aqui ng tumawa ito. "What happened to you?" tanong niya.

Pati ang mga notes na ilang araw kong pinaghirapan ay nabura dahil sa natapong kape. "Oops." Nagkunwari pang nagulat si Susan. "Nabitawan ko." Ni wala man lang bakas ng pagsisisi sa mukha niya.bSa halip ay tila natutuwa pa siya sa nangyari. Mabilis kong pinunasan ang mesa gamit ang tissue, pero huli na. Sira na ang ilan sa mga sketch ko. Huminga ako nang malalim bago siya hinarap.

nanginginig na sabi niya. Agad na naalala ni Zion ang sketch na ipinagawa niya noon. May inilabas na folder si Spencer. “Sir, ito po ang sketch na ipinagawa ni Ma'am Emery ilang araw na ang nakalipas.” Maingat na inilapag ni Spencer ang sketch sa tabi ng tablet. Tahimik na pinagmasdan ng lahat ang dalawang larawan. Halos walang pinagkaiba ang mga ito—mula sa hugis ng mukha, sa mahabang peklat sa kaliwang bahagi ng mukha, hanggang sa mga matang tila may mabigat na kinikimkim.

sabi ni DK habang salubong ang kilay na nakatingin sa magulang nilang nakalabas na. "At may sikreto silang hindi sinasabi saatin" sabi din ni Sofi. "If they don't want to share that then we will be the one to find it out" sabi ko sa kanila napatingin sila sa gawi ko. "Paano?" tanong ni Kesha saakin. I fished my phone and connected it to the monitor in front of us. "Starting with him" sabi ko at nag flash sa screen ang picture ni Jeffrey Suavardez. "We will be the one who will put Skulls down" sabi ko, ' I'm the Diamond who will totally end the existence of Skulls' Organization'. Napatingin ako sa picture ng lalaking naka coat sa screen.

Bigla tuloy siyang na-curious sa mga iginuguhit nito. Tumingin sa dalawa pa niyang kasama sa room si Snow. Parehong abala ang mga ito at hindi siya pansin sa puwesto niya. Tumingin naman siya sa may pinto at sinilip kung padating na ba si Satsuto at nang hindi pa nito ito matanaw ay mabilis niyang kinuha ang sketchbook na inaakit siya kanina pa na tignan.

sabi ko bago naisara ng jail guard ang selda. "ANG galing ng gumawa niyan ah! Pansin kong kanina mo pa iyan paulit ulit tinitingnan," the muscled guy with loads of tattoos said as I was looking at Enna's sketches. I have never seen what's inside of it, ngayon palang. The first page, was a raw version of her sketching the three of us. Kagaya ng painting niya na naka display sa ulunan ng kama namin. The following page was a home. Ito ang tinitingnan ko ngayon. This was her dream home for us. It looks like the exact version of what kind of house she wanted us to live in. White bungalow house with a huge pond in front.

“Ang bilis.” “Sketch lang.” Iniabot niya ang notebook. Kinuha iyon ni Bryan. At natahimik. Hindi man detalyado ang drawing, malinaw ang mukha niya. Ang expression. Ang tindig. Pati ang bahagyang relaxed na tingin na bihira niyang ipakita sa ibang tao. Matagal niya iyong pinagmasdan. “Magaling?” tanong ni Jillian. May excitement sa mata niya.

--- Sa hapon, habang nakaupo ako sa café, may matandang lalaking nag-sketch sa tabi ko. “Miss,” sabi niya, “pahiram ng mukha mo sandali. Ang lungkot kasi ng mata mo, gusto kong iguhit kung paano ‘yung ngiti mo.” Napatawa ako. “Hindi ako marunong ngumiti.” “Lahat ng tao marunong, nakalimutan lang kung kailan huling ginawa.” Pagkatapos ng ilang minuto, ipinakita niya ‘yung sketch—isang babaeng nakaupo, nakatingin sa malayo, may hawak na bulaklak.

Sagot ko naman. “Yung original sketch mo, nasa iyo pa naman hindi ba? Yung gawa mo sa computer mo o sa laptop mo?” umiling ako. Deleted yung sa computer at laptop ko. Kung ang ebidensya ko lang ay ang sketch ko, imposible yun. Dahil maaaring meron din siyang maipapakitang sketch.” Sagot ko naman. Napatango naman siya ng marealize niya yun. Napasandal na lang ako sa sandalan saka ako tumulala sa kisame.

"Hello, baby." Dalawang segundo ng katahimikan ang namayani. Natapos ni Jessica ang huling linya sa kanyang sketch, saka siya nag-angat ng tingin—at agad niyang naabutan ang mga mata ng lalaking nakatutok sa kanya, puno ng saya at init.