Sumulat Ng Sariling Pabula Novels & Stories

Ilang buwan na nga ba simula nang bumalik ako sa Pilipinas? Hindi pa rin siya makapaniwala na muling narito siya. Naisip niyang baka isang pangarap lang ito—isang buhay na puno ng pagnanasa, ng paglago, at higit sa lahat, ang muling paggawa ng sarili niyang landas. Ang kanyang restawran, ang Sinclair’s Table ay ang kanyang mga kamay na bumuo at nagpanday.

Agad rin akong napamulat dahil sa gulat. Unang nguya ko pa lamang ay rinig at ramdam ko na ang lutong ng kinakain ko na para bang kinakain ko 'yong balat ng fried chicken. Sa mga sumunod na nguya ay para ko namang kinakain ngayon ang laman ng fried chicken. Nakatulala lamang ako habang ngumunguya. Hindi ako makapaniwala sa nangyayari. Hindi ako makapaniwala sa kinakain ko ngayon.

"Hindi ko kasalanan kung bakit ka napuyat kagabi. Hindi kita inutusang gumala hanggang madaling araw. May kasalanan kang ginawa kaya nararapat lamang na magsimba ka para makahingi ng kapatawaran kaya kumilos ka na." Kahit tapos ng maligo, mabigat pa rin ang kanyang talukap nang dumulog sa hapag-kainan. Akmang hihikab na siya nang tampalin ni Lola Carmen ang kanyang braso kaya pinigilan na lang niyang mapanga-nga.

Dinalhan nila ito nang pizza na paborito nito at milktea na palagi nitong binibili. "Rui, binilhan ka namin nang mga paborito mong pizza kumain ka na girl," aniya ni shane sa kaibigan. "Oo nga Rui, kailangan mo pa din alagaan ang sarili mo baka magkasakit ka hindi iyon gugustuhin ni attorney." Wika naman ni jade.

naiinis kong sabi sabay kamot sa ulo ko. "Okay! Okay! Wala na kung wala. Pero gusto namin s'ya makilala ng Mama mo." wika ni Papa na kinatango naman ni Mama. "Bukas po pupunta s'ya dito." walang emosyon kong sabi na kinagulat nila. "Talaga 'nak? Alam n'ya ba na birthday mo? Ano ang ihahanda ko? Gusto ba niya ng crema, salad, spaghetti, palabok...."

Picture 'yun noong naging witch ako. After a minute a notification popped up. Marc Sanchez reacted HAHA of your photo Monica Salbacion reacted Heart of your photo Hugo Salbacion commented on your photo I clicked it Hugo Salbacion - Pwedeng pakulam? ;-) Amaryliss Altazar - Sino ipapakulam mo? Hugo Salbacion - Pwede bang kulamin ng mangkukulam ang sarili niya? Napakunot ang noo ko

Tinanong niya bawat detalye kung paano ang pag luluto ng menudo, kung kayat sa susunod ay gusto niyang ipag luto ako. ""Grabe, nakaka pagod mag luto!"" Maliit lang naman ang apartment ko kayat pinatong ko nalang ang pag kain sa tabi ng tv. ""Para sabihin ko, hindi ikaw ang nag luto. Pinanood mo lang ako at puro tanong ka. Hindi ka ba marunong ng gawaing bahay?"" ""Sa katunayan, hinde.""

Hindi ko alam na madulas pala ito. "Magluluto ako ng sinigang na baboy na may gabi." Sagot naman ni manang habang naglalagay na ng tubig sa kaserola at maya maya pa ay isinalang na nito. Napalabi ako. Meron palang sinigang na baboy na may gabi, ngayon ko lang narinig iyan. Hindi ko pa nakitang nagluto ang mga kasambahay namin ng ganyan. Sabagay, bawal nga pala saakin ang gulay.

Hindi siya gutom, pero alam niyang kailangan niyang maglagay ng pagkain sa harap niya para hindi siya mahalata. Maliit ang kagat na ginagawa niya, ngumunguya nang mabagal, kunwaring kumakain habang lumulubog sa sariling isip. Bawat nguya ay tila bilang patungo sa hindi maiiwasang pagharap sa kanyang ama.

"Kasi magtatrabaho po ako roon at mag-aaral kagaya ng gusto niyo. H-Huwag po kayong mag-alala. Magsisikap naman po ako." "Hindi!" pagmamatigas ni Mama. "Oras na gawin mo iyan, kalimutan mo na lang din ako bilang mama mo. Hala, siya! Lumipad ka para sa sariling kapakanan mo! Wala kang kuwentang anak!" "Mama!"