Sumulat Ng Sariling Pabula Novels & Stories

Simula Palaging may liwanag sa dulo ng madilim na lagusan. Iyon ang palagi kong itinatatak sa puso at isip ko. Sa tuwing nawawalan ako ng pag-asa o kaya naman ay gusto ko nang sumuko, iniisip ko na lang na matatapos din ang lahat. Na balang araw, makakamit ko rin ang inaasam ko sa buhay. Mabilis kong isinarado ang kalan nang makitang luto na ang almusal na ginawa ko. Sinandok ko iyon sa plato bago ko inilapag sa mesa.

Plano ko na sanang matulog pagkatapos ko sa aking ginagawa dahil pagod na ako mula pa kanina sa biyahe kaya lang ay gusto ko munang kumain dahil kanina pa rin ako nagugutom. Ang kaso nga lang ay wala pa akong gagamiting pangluto at lulutuin dahil hindi pa naman ako nakakapamalingke. Kaya pinili ko na lamang ang lumabas ng bahay para bumili ng pweding makain. Dumiretso ako sa tindahan na katapat lamang ng bahay na inuupahan ko para bumili ng makakain. Bibili na sana ako ng biscuit ng makita kong may tinda silang pansit, karning ulam at kung ano-ano pa. Kaya pinili ko na lamang bumili ng pansit pati na rin tinapay bilang pamaris ko sa pansit.

sagot nya sa akin Pinunasan ko ang luha ko, "Ang hina mo naman pala eh. Hindi ka marunong sumugal. Wala ka bang sariling utak ha Wade? Kung anong gusto nila, dapat ikaw din ganon? Ang hina mo! Hindi mo ako kayang ipaglaban! Simpleng gulo palang ito pero nag papadala ka na agad sa iba?"

o kaya bigla bigla nalang akong pugutan nito walang thrill naman yung kung ganun dapat may thrill para mas masaya! "Dyan kalang jiroh bibili lng ako ng pagkain haha!"Tumawa pa sya ng parang baliw!Nawawala na ata talaga toh sa pagiisip nya ipukpok ko kaya yung ulo nya sa manibela para matauhan man lang?Kung ano man kinakagalit nito sabihin nya hindi yung tinitira nya ako patalikod king inang yan hindi sya patas lumaban!

Bahagya akong natawa dahil ang totoo ay hindi ko kayang magluto dahil may katulong kami para doon. Una naming niluto ang sinigang— naggayat-gayat muna kami ng mga sangkap habang pinakukuluan ang baboy. Matapos nito ay nagluto kami ng malagkit at masarap na biko. Nakakangalay man maghalo ng maghalo ngunit sabi ni lola ay mas masarap daw ang kalalabasan kung pinaghihirapan mo ang bawat bagay.

Wala man lang pakilala, kaya dedma! Bumaba na akong muli, para makapag hapunan na. Hindi ako pwedeng mahuli, dahil sigurado akong ako ang maghuhugas ng pinggan. Ano iyon? From cook, to maid? Parang hindi naman yata makatarungan iyon.

At totoo ngang mas masarap ang sausage at cheese seaweed sa buldak. “Hmmmm….pro player talaga si Ate Kwary sa buldak ha!” bulalas ko habang kumakain ng buldak at nanunuod ng movie sa n*****x.

Agad akong humanap ng maaari kong ipambukas dito. “Baka mabukas ito ng sibat” bulong ko sa sarili ko saka kinuha ang sibat na naka sandal sa dingding. Dahan dahan ko itong kinapa hinampas at tinusok upang hindi maka gawa ng malakas na ingay. Taaak!