Sunset Tagalog Mga Nobela at Kwento

May times na hindi sila nagpapakita but still you can still enjoy the beautiful sunset in Marina del Ray just in case wala kang makitang dolphins. After the sightseeing ay masaya naming pinanuod ang ipinagmamalaking oceanic sunset dito sa Marina del Ray. It was so beautiful and breathtaking! “I hope and pray that I will withess more sunsets with you Hon!” malambing na sabi ni Lucian habang nakayakap siya sa bewang ko. He even carressed my tummy habang pinapatakan ng halik ang ulo ko. “Me too, Hon! I can’t imagine my life without you!” sabi ko naman sa kanya

sabi niya, medyo nahihiya habang nakatingin sa salamin. Ngumiti ako, halos hindi ko maalis ang tingin ko sa kanya. “Bagay sayo, Mommy… ang ganda mo. Para kang dyosa.” Napapangiti siya sabay pabirong umirap. “Sus, nambola ka na naman. Ok kana ba?” “Yeah, ok na ako. Ikaw?” “Okay na din ako, Tara na? Malapit na mag-sunset.” Tumango lang ako, saka kami lumabas ng suite.

So honey now Take me into your loving arms Kiss me under the light of a thousand stars Place your head on my beating heart I'm thinking out loud Maybe we found love right where we are. Sumigabo ang tilian at palakpakan sa buong paligid. Pati pala ang mga staff ng resort ay nakipanood sa pakulo ng asawa ko. Lumapit ang mukha nito at h******n ako sa labi. Tilian muli ang mga tao sa paligid. Nang matapos ang damping halik ay binuhat nito si Sam at nagyakap kaming apat sa gitna.

Tangina, ang bigat. "Webysed to watch sunsets together..." he whispered with so much pain in his voice. "Tuwing takip-silim, ikaw ang naaalala ko. Everytime I’m watching sunsets alone, I’m hoping... I’m hoping that tomorrow you’ll come back but you never did."

Jae-young Pagdating ng alas-singko ng hapon. Medyo dumilim na ang langit sa labas. Yung orange na kulay ng sunset tumatama sa malaking bintana ng sala namin. Tahimik lang ako habang nakaupo sa sofa. Maaga dumating si Mayor nagtaka nga ako kasi saktong alas-singko siya nandito na sa Villa. Undertime raw siya walang sinabi kung bakit siya maaga umuwi pero mas gusto ko nga dahil umuwi siya ng maaga.

Ashley Natuloy pa rin ang pagsa-sightseeing namin ni Gem sa Balacay at Binurong Point bago natapos ang isang linggong bakasyon. Nagpunta rin kami sa Hitoma Lake, pero hindi na natuloy ang island hopping. Sabi ni Gem ay kulang daw ang isang linggo para sa bakasyon namin sa Catanduanes. Paanong hindi, we spent most of our time in the hotel suite, sa halip na i-enjoy ang kagandahan ng Catanduanes. Hindi naman ako nagrereklamo. I enjoyed wherever we were as long as Gem and I were together.

Maririnig mula rito ang paghampas ng alon sa malalaking bato pero napakapayapa pa rin pakinggan dahil sa mga huni ng ibon. Napangiti ako habang pinapanood ang sunset. I love sunsets. Para bang sinasabi nito na tuloy lang ang buhay dahil tuloy-tuloy sa pag-ikot ang mundo. That whatever you did this day will bring another joy for tomorrow. Of course it will bring darkness first, but there’s a moon to serve as light. Hihintayin mo na lang ang kinabukasan para itama ang kung anumang maling nagawa ng kahapon.

Tumingin siya sa Flame Pyroar at tinanong, "Ano ang sinabi mo ngayon? Sunset Bow?" "Oo!" Ang Flame Pyroar ay tumango nang labis at sinabi, "Ang Sunset Bow ay ang Mighty Bow na ginamit ni Emperor Hou Yi upang mabaril ang araw. Matapos mabaril ni Emperor Hou Yi ang siyam na araw, tinatakan niya rito ang Sunset Bow. Ang alamat ay na ang Sunset Bow ay sumisipsip ng kapangyarihan mula sa siyam na araw, at hindi makontrol ito ni Emperor Hou Yi. Kaya pinili niyang i-seal ito dito."

Sagot ni Helan. "Opo!" masiglang sagot ni Misan at naglakad na papunta sa Talon. Makalipas ang sampung minuto ay narating na niya ang Talon. May kulay asul itong tubig na napakalinaw. May mga malilit na isda na naninirahan roon at ang tubig ay maaring gawing inumin dahil sa linis at lamig. Ibinaba ni Misan ang dalang basket at nagsimula nang mamitas ng kulay rosas at puti na mga bulaklak na Sal-ang kung tawagin ng mga taga Sadan.

Kabanata 54.1 “Ang ganda,” wala sa sariling sambit ni Mereya. “Oo nga ang ganda.” Nakatingin si Jackson kay Mereya habang manghang-mangha nitong pinagmamasdan ang papalubog na araw. “You know what, I never met a sunset I didn't like. I always loved how the sun's rays danced across the sky, painting the sky in shades of hues and gold.” Mereya’s heart fluttered. Her eyes suddenly watered.