Novel & Cerita Super Junior Sorry Sorry Lyrics

umiiyak na sabi ko at umiwas ng tingin "I hate you" "Hon I'm really sorry" sorry na naman!! "Tang inang sorry nayan hindi nawawala sa mundo paulit ulit nalang sa lahat ng ayokong marinig sayo yang ka sosorry mo napaka useless...napakawalang kwenta sa lahat ng ginawa mo sakin puro ka sorry kung may mawawala man na salita yun ang sorry mo wala na bang bago tyler pwede mo naman sabihin na-"napatigil ako dahil sa mabilis niya akong niyakap dahilan para pag hahampasin ko ang likod nito at pilit siyang nilalayo sakin

lumuluhang sigaw ko habang tinuturo siya. "Im sorry..." "Sorry? Kainin mo 'yang sorry mo!" Patakbo akong umalis at tinahak ang daan palabas ng school. Simula ngayon, hinding-hindi na ako magtitiwala sa iba. --- Officially Yours by tiramissyoulikecrazy

Napaupo ako sa sahig at dinala sa dibdib ang album. “Sorry, Dad. Sorry sa mga araw na pinagdudahan ko ang pagmamahal mo sa ‘kin. Sorry kung may mga araw na nagalit ako sa ‘yo. Mahal na mahal kita, Dad.” Niyakap ko nang mahigpit ang album. Binuhos ko lahat ng sakit, pagsisisi, at pangungulila sa isang iyak.

Biglang isinubsob ni Zacharias ang mukha sa kanyang dibd ib at mas humigpit ang pagkakayakap sa kanya. “Jil, I’m sorry. I’m really s-sorry. Alam ko na ang lahat. Alam ko na kung bakit nakipaghiwalay ka sa akin noon. Hurt me! Saktan mo ako para makabawi ka man lang sa lahat ng paghihirap mo. Jil, I’m sorry. I’m really sorry.”

May kung anong nasundot sa kanyang alaala. The closer I get to touching you The closer I get to loving you Give it a time Just a little more time We'll be together "I'm sorry" Pabulong na paghingi ni Gerald ng dispensa. Nagkatinginan sila. Natigilan silang dalawa.

Kinagat ko ang labi ko at tuluyan nang pinakawalan ang nakakapagod na pakiramdam na iyon. "I-I'm sorry... I'm sorry, baby... I'm sorry. Patawarin mo 'ko. Patawarin mo si daddy, ha. I'm sorry it took so long. I'm sorry... Kung alam ko lang..." Sebastian said weakly at sumulyap sa akin.

New set of tears rolled my cheeks nang makamdaman ng sakit sa aking puson. I panicked. Lalo lamang dumagdag ang pangamba ko. I'm sorry baby. Sorry kung hindi mo na makikita pa ang mundo. Mommy's really tired. Really really tired. I imagined myself holding you with my arms, play with you, and even take pictures as you grow older. I want you to experience the love and care my Mama has given me. Sorry kung mabilis akong sumuko. Sorry kung mahina si Mommy. Sorry, baby.

Sabi ko habang umiiyak "I'm sorry. I'm so sorry. I know sorry is not enough pero sorry. Sorry talaga." "Kahit ilang beses ka pa mag sorry hindi mo maibabalik ang baby ko. Deserve mo makulong habang buhay!" "Pat please! Pangako I won't waste the chance you will give to me. Titigilan kita, di kita lalapitan, if that's what you want, I will kahit masakit, 'wag mo lang ko ipakulong please. Ayoko matanggalan ng lisensya. Yon nalang ang meron ako para makapag simula ulit," pagmamakaawa ni Jeff habang umiiyak

Dahan-dahan siyang lumapit, at isang iglap ay naramdaman ko ang mapanuyo nitong mata at puno ng pagsusuko. Nanlaki ang mga mata ko nang bigla niya akong hinila at niyakap ng mahigpit na halos hindi ako makahinga, pero ramdam ko ang desperasyon sa bawat haplos ng kanyang braso. “Baby, I’m so sorry,” mahinang sabi niya, halos pabulong. “H-Hindi kita matiis.” I remained silent, my hands instinctively wrapping around Adrious as I buried my face in his shoulder. I gently stroked his back.

Pero sadiyang mahina siya sa eye to eye kaya nag-iwas ka agad siya ng tingin sa ‘kin. “Sorry…” mahinang sabi niya. Ngumiti ako. “Ano? Pakiulit nga.” Sumingkit ang mata niya at nag salubong ang dalawang kilay. “Sorry!” nilakasan niya pero mahina pa ‘yon para sa ‘kin. “Sandali i rerecord ko lang. Ulitin mo ha.” Nilabas ko ang phone ko at pinindot ang record button. “Ano? Ayo ko nga! Hindi ko na ‘yon uulitin!”