Survive As A Hero Wife Novels & Stories

Matamis itong napangiti na pinahid ang aking luha at mariing napahalik sa aking noo habang hinihintay namin pareho na makapag-adjust ang v-walls ko sa taba ng kanyang kargadang bumusog sa aking pāgkababaē! "Thank you baby. I am the luckiest man in the world that my lovely wife is virgin" anito na napayukong inabot ang mga labi ko ng isang masuyo at malalim na halik na ikinangiti kong napayapos sa kanyang batok at sinabayang tinugon ang ginagawad nitong halik na parang nakakapagpalusaw sa puso ko!

Yes Wife. Her Wife got on accident noon kaya nawalan ito ng memorya at iniwan sila pero nabalitaan na raw ni Ma'am na bumalik na lahat ng alaala nito and she's afraid to face her dahil nag aaway sila ng panahon na naaksidente ang kaniyang asawa. Shet, napaka dramatic naman ng story ni Maam. Ako nga na palagi nalang twisted, iwan ko ba sa Author na to.

Ngumiti ako sa Reyna at tumango, tumingin pa ako saglit kay Kit na nakangiti lang at hinawakang muli ang kamay ko, diko nalang siya pinansin at pinagpatuloy ang sasabihin ko. “Nasa isang laro po kasi kami ngayon, ang Code:Hero kung saan lahat ng kasali ay libre ang pumatay” Katulad ng nakita kong reaction sa mga kaibigan ni Kit ay ganon din ang nakuha ko sa mag-asawa at nagkatinginan pa.

Pero sa kabila ng lahat ng ito ay thankful pa rin siya, because his wife is a brave woman. Nakakubli ang kanyang mga tauhan sa liblib na bahagi ng gubat. Hindi sila pwedeng mag padalos-dalos dahil isang pagkakamali lang nila ay maaaring mamatay ang kanyang asawa.

"Na hindi ko raw iyon gusto." Nang wala akong narinig na reaksyon mula sa kanya ay nagpatuloy ako. I want to release all of these while she's drunk. Hindi naman niya maaalala ang lahat ng 'to bukas e. "I know... It sounds crazy. I know. Dahil sino ba ako noon? I was that crazy husband who kept on blaming my poor wife and demands her to divorce me. Ako ang taong 'yon. That pathetic husband who did nothing but to hurt his wife until I pushed her behind the edge and forced her to fall off the cliff."

“Goodmorning Travis, magkita naman tayo mamaya bago ka pumasok. Miss ka na namin ni baby.” Muling kumirot ang aking puso. Hindi ako makahinga, para bang nasusuffocate ako na ewan. Gusto kong sumigaw pero walang lumalabas na boses sa bibig ko. Unti-unti tumulo ang aking luha sa pisngi, ganito nalang ba ako? Talunan? Wala ba akong gagawin? I composed myself and put his cellphone on the table. Huminga ako ng malalim, ipaglalaban ko kung ano ang mayroon ako. Ayoko nang magtatanga-tangahan. This time I’ll fight back. Akin si Travis at ako ang legal wife, nabuntis lang siya ng aking asawa, it doesn’t mean na mahal niya rin siya. Kasi kung oo, bakit naandito pa rin siya sa tabi ko. Umuuwi pa naman

“Y-You're not dead? Y-You're Xavier's wife? B-But—” “Surprise that I'm alive and maybe now you're planning to kill me again, hmm?” Bumakas ang galit sa mukha ni Helia at pumilit kumawala sa pagkakahawak niya kaya tinaas ni Serena ang isang kamay para palapatin sa mukha ni Helia. Bumaling ang mukha ni Helia patagilid nang lumagapak ang kamay niya sa pisngi nito.

doon sa tapat ng sugat na ngayon ay kumikirot nang husto. "Then stay alive. Huwag kang magpaka-hero na parang sa pelikula. Just be my husband," pakiusap niya. I leaned in and kissed her forehead. Isang matagal na halik na puno ng lahat ng mga salitang hindi ko masabi sa harap ng ibang tao. Vows of redemption. Pangako na babalik ako.

Hindi ko alam kung ilang taon na no’ng huling beses kong maramdaman ang ganitong saya. As the days go by, I am realizing that I made the right decision. Dominic is not just my husband; he is my hero. He pulled me out of the darkness and gave me hope. He’s like a rainbow after a storm and a calm after a nightmare. Sana ganito na lang lagi. Sana hindi matapos ang lahat ng ito.

Halatang pinaparinig talaga niya sa mga tao sa paligid. “You can punch her in the face if you want,” mahinang bulong ni Jade na ngayon ay nasa bandang likuran na niya. Ang hindi niya alam ay kanina pa niya pinapatay si Charlotte sa isipan niya. “What do you want?” Wala na siyang oras para makipag plastikan sa kaniya. This day is supposed to be her rest day away from stress pero animo’y palagi na lang sinusubukan ng Diyos ang pasensya niya araw araw.