Novel & Cerita Sweetest Escape Meaning

I can't stomach the thought that I am in a same small space with the angel I am lying to. “Maliit yung diamond. Sakto sa style mo,” ang dumaan sa likod ko na si Avi sabay salampak sa kama ko. Tinignan ko ang singsing na bigay ni Elias kagabi. It's on a box now. Hawak ko, inikot-ikot at sinusuri bago lumipad ang isip at mapadpad sa kung saan.

At pang huli hinalikan nya sa bibig ang dalaga, tumagal ito ng ilang sandali bago mag salitang muli. "Always remember that, no matter what happen, ikaw lang wala ng iba." Biglang nakaramdam si Channy ng matinding kilig dahil sa mga salitang binitawan ng binata. Nakaramdam din sya ng kakaiba pero ipinag sawalanag bahala na muna nya ito. "Haynako, I'm Mr, Professor Sweetest Addiction then." -------------- Binibining_Nhor

"This... this isn't the same. What do you want from me?" Celeste smiled slowly, a smile that was both wicked and alluring. “Hindi ba’t alam mo na, Miguel?” Her hand reached out, fingers brushing lightly across his chest, sending sparks of electricity through his body. “I want everything. Everything that was taken from me... and everything that you once promised me.”

Sa totoo lang, ang maharangan si Dwyn ang isa sa pinakamasarap na pakiramdam para sa kanya ngayon. Ngunit dahil napagdesisyunan na ang mga date, wala nang puwedeng baguhin. Ang lahat ay sumakay na lang sa mga sasakyang inihanda ng program team at nagtungo sa kani-kanilang napiling lugar. Natural na pinili nina Kerstyn at Kian ang escape room. At sadyang pumili pa sila ng bahagyang nakakatakot, isang tema na may halong misteryo at pagsamba.

Habang buhay niyang pagbabayaran ang kaniyang kasalanan sa batas at sa amin. While Savanah and Tita Siara is happily leaving in Canada. Doon nila gustong tumira pagkatapos nang lahat nang nangyari at gustong bumuo nang bagong buhay. I smiled when Chernie pinched Evi's cheek. My daughter smiled and giggled. "Let's eat our breakfast?" Chernie suggested. Kumawala si Evi sa buhat ko at agad naman siyang tumakbo papunta sa kusina. Nagkatinginan kami ni Chernie at sabay tumawa.

My shift is ending in less than an hour and I can't wait to go home already! Napatuwid ako nang pagkakatayo nang biglang bumukas ang pinto. Nagtama agad ang tingin naming dalawa ni Caleb. His soft, expressive eyes watched me gently. Habang naglalakad siya papalapit sa akin ay pabilis din nang pabilis ang tibok ng puso ko. Nang huminto siya sa tapat ko ay tuluyan na akong nalunod sa malalim at mapungay niyang mga mata. "Sorry kung natagalan ako," namamaos na sabi niya. "My sister won't let me go so... I escaped."

Paliwanag ko. “Wala akong pakialam sa reputasyon ng agency ang nasa isip ko lang i will find my escape code. Kahit ayaw ng agency ang ginawa ko pero ginawa ko parin. Naka kulong na siya pero nabalitaan ko nag bigti ito bago pa ang kanyang sentensya na iinom siya ng lason.” Paliwanag ko. “Kaya ka hindi takot umalis sa isang kontrata..” wika ni Kervin.

‘Yung slow smile na alam mong may kalokohan sa likod. “That,” ani Kikay, tumuturo sa card, “is your escape hatch.” Kumunot ang noo ni Bernard. “Escape saan?” “From heartbreak, to stress, to overthinking, from your stupid ex…” Sunod-sunod na litanya ni Kikay habang naglalakad sa tapat niya ng pabalikbalik na para bang nasa runway ito. “Think of it as… therapy na hindi boring. Therapy na mas masarap. Mas exciting. Mas… liberating.”

Mapapagod din sila balang araw sa pagpansin at pagpuna sa akin. Three more years Rohesia, three more years and you will be able to get out of this hell. Three more years and you will be able to escape this misery. "Isang order po nito." turo ko sa cake na nakita ko. I am craving for something sweet that's why I ended up in a sweet corner. This is where I always spend my days whenever my professor kicked me out of the class or when my other schoolmates tried to bully me. Sweets became my comfort food at sa tuwing hindi maganda ang pakiramdam ko ay dito ako tumatambay at nagpapalipas ng oras.

deretsyong sabi ko sa babaeng nasa harapan ko. Mula sa pagkagulat ay biglang nagbago din ulit ang eskpresyon ng kanyag mukha. Lumambot ito at muling gumuhit ang matamis na ngiti sa kanyang mga labi. “Sorry, hindi ko alam. You don’t like sweets pero tinangagap mo ang lahat ng binibigay ko sa iyo. Naa-appreciate mo ang lahat ng ginagawa ko,” saad nito sa akin.