Novel & Cerita Tagalog Food For Thought

Doon ako tuluyang nakahinga ng maluwag. “Anong pagkain ito?” tanong ni Karyu na sunod-sunod ang subo ng kanyang soup. “Ngayon lang ako nakatikim nito. Ang creamy ng sabay at lasang-lasa ang mga sangkap.” “It is one of the comfort foods in the Philippines,” sabi ko. “Request ni Jyn kaya iyan ang niluto ko ngayon.” Nag-thumbs up sina Rajiv at Schlain na hindi na din makapagsalita dahil puno ng pagkain ang kanilang bibig. Isinabaw na din kasi nila sa kanin at mukhang sarap na sarap sila.

sagot ko dito. Tumawa ito, “Sure dig in..” utos nito kaya naman kumuha ako ng fork. “What is this?” Tanong ko sa pagkain na may parang white cream. “Ah that’s a ginataang gabi o laing din, Bicolano food ‘yan try it..” paliwanag nito. Tumango ako at pinag sandok ako nito. Inamoy ko muna ang pagkain. “Hindi pa ako naka kakain ng ganito before. Amoy siya ginger..” wika ko at tinikman ko muna ang sabaw.

sagot din ni Jasmine. "Naku alam ko naman yun, syempre hindi ko naman kakainin yung mga bawal," napatingin ako sa mga pagkaing nasa mesa at panigurado kung masasarap ito. Pancit Palabok, Moche, Tibok-tibok, Rice cake, Suman Cassava, Baked Lasagna, Carbonara, Somai, Ale Ube Macapuno, Sushie, Leche Flan at iba pa. Yang ang mga pagkaing dala sa akin ng mga kaibigan ko.

Doon lamang ako nakahinga ng maluwag at para bang tinanggalan ako ng tinik sa lalamunan. Tahimik akong sumunod sa kaniya at tinungo ang dining area kung saan nakahanda na ang pagkain. Fried rice na may halong ham, peas and carrots. Mayroon din bacon, egg, sausage at siyempre ay coffee. Ang bango. Tipikal na almusal lamang ito pero parang dahil sa amoy ay mas mataas at mas masarap ito sa mga kinakain kong breakfast sa bahay namin sa Manila.

Kinabukasan ay 7:30 am ako nagising. I just woke up to phone calls from Caitlin, and she asked me about the best dish to cook. Ipagluluto daw niya si Zack mamayang lunch at dadalhin sa opisina nito. Sinabi ko naman sa kaniya kung ano yung kaya niyang gawin ay yun na lang but she kept on asking me, so sabi ko adobo. Ang pambansang ulam ng mga Pilipino. Hindi naman 'yon mahirap lutuin for me.

Sagot nito “Ano ka ba? Wala iyan noh. Tsaka, nakalimutan mo na ba…ikaw kaya ang palaging nagbibigay sa akin ng foods tuwing nagluluto ka.” Sagot ko din naman dito “Hmm, maliit na bagay. Tsaka mumurahing foods lang iyun compare sa mga foods na pinakain mo sa akin sa isang sikat at mamahaling restaurant kahapon. Hayy naku, sayang talaga ang Joseph na iyun…nakanbingwit na sana ng isang maganda at mayaman na kagaya mo, nagluko pa.” walang preno ang bibig na wika nito sa akin. Hindi ko naman mapigilan ang matawa.

pahayag ni Samantha na ikinalingon ni Radu sa kaniya. "Tapsilog?" "Uhuh, it means tapa a portion of meat from a cattle, eggs and fried rice. We called it tapsilog in the Philippines." ngiting explain ni Samantha na tinuro ang isa pa niyang niluto na alam niyang magugustuhan ni Cedric. "And this last dish i cooked was called adobo, this is very popular and in demand food in our country." "They look delicious — I didn't expect you could cook, Lady Samantha."kumento ni Alexius na natakam sa mga niluto ni Samantha na mas ikinalawak ng ngiti nito.

Chapter 58: Tuba/Lambanog Challenge Kina hapunan ay naghanda na ang lamesa sa labas, may kasama pa itong pulutan na tinatawag nilang nilagpang na manok. Bago sa paningin ko ang naturang pagkain, pero mukhang masarap naman. Sa amoy pa lang ay masasabi mong masarap ito. Hanggang may dumating na apat na kalalakihan na may dalang apat na galon. Pinagwalang-bahala ko lang ito hanggang nilagay nila ito sa mesa kung saan ang pulutan. Habang tinitingnan ko ito, nakita kong may lumalabas na bula. Siguro ay isa iyong dishwashing liquid. Hanggang tinawag na ako ng aking future biyenan na nakaupo sa mesa. Kahit nagtataka ako, pinuntahan ko pa rin ito hanggang nagsalin siya sa baso, puno, at binigay iyon

"Ephraim, pwede ba? Kumakain tayo tapos ganyan ang ikukuwento mo? Nakakawala ka ng gana!" "Ay, pasensya na, napasobra lang sa detalye," tawa niya nang malakas na tila hindi man lang nahiyang pag-usapan ang ganoong bagay sa harap ng pagkain. "Pero seryoso, doon sa meeting na 'yun, may dala silang meryenda. Doon ko napatunayan na masarap din pala talaga ang mga pagkaing Arabic. Matapang nga lang ang mga spice at pampalasa na ginagamit nila, pero kapag nasanay ka na, masarap din sa lasa. Nakatikim na rin naman ako ng mga pagkaing Indian, at siyempre 'yung mga Italian food tulad nitong pasta natin ngayon, pero para sa akin, the best pa rin talaga ang pagkaing Pinoy."

Wala talaga akong gana kumain. Ngunit imbes na matulog, natulala lang ako sa kisame. Iniisip ko pa rin ang huling mga salita ni HM noong araw na huling punta nya rito. Naguguluhan ako at nalilito kung bakit bigla siyang umakto ng ganun. “Fuck! Bakit hindi siya maalis sa isip ko?!” iritadong tumayo ako at kinuha ang tray ng pagkain.