Tagalog Food For Thought Novels & Stories

Sinamahan ko si Tita habang nagpaiwan si Mama para samahan si Thalia. Nakasunod ako kay Tita habang tulak-tulak ang food-cart. “Recently, naghahanap si Thalia ng street-food na hindi ko alam kung pa’no lutuin,” ang kausap niya sa akin. “Talaga po? Nagki-crave siya sa mga street-food? Bago sa ‘kin ‘yun, hindi ba dapat sa mga maaasim tulad ng mangga ang hinahanap niya?”

E bakit parang dinaig pa nito ang handaan tuwing fiesta sa probinsya namin? “Woah, ang daming food.” Bulalas ko sabay langhap ko pa ng mabangong pagkain. Amoy pa lang talaga ay talaga namang maglalaway ka na. “Seriously?” he asked. “Why? Ngayon lang ako ulit makakatikim ng ganito karaming food. Anyway, buti na lng gutom na gutom ako. Thanks, Sir!” “Don’t tell me you’re a glutton?”

Biglang naputol ang magandang pakiramdam ko, nang may umupo sa aking tapat. Isang lalaking may mga matang mas berde pa sa gulay na baon ko, mayroon din siyang magulong purplish dark na kulay ng buhok at itim na hoodie. Nilapag niya sa mesa ang isang bowl ng kanin at mga ulam na 'di ko nais matikman. Processed meats. Hotdog, Tocino(Philippine sweetened ham) at Longanisa(Spanish pork sausage).

“Naiinis na ako sa ‘yo. Kapag ako napikon, sa putcho-putcho tayo kakain!” “What’s putcho-putcho?” “Sa labas tayo kakain. May mga nagtitinda riyan ng prito-prito o barbecue. Karne ng manok o baboy tapos mga laman loob.” “Laman loob ng mga tao?” “Gago ka ba? Anong akala mo sa mga tao rito? Aswang? Kailan ka ba ipinanganak? Hindi ka pa ba nakatikim ng ganoong klaseng pagkain?” Napabuga ako ng hangin sa inis. “Ang hirap talagang kausapin kapag matanda na. Ang tagal mong makaintindi!”

Baby Boy (Thala’s Point of View) Abala sa pag-uusap ang dalawa habang ako ay nakatuon lamang ang atensiyon sa kinakaing steak. Marami silang pinag-uusapan na sila lang din ang nagkakaintindihan. Gusto kong umalis na lang at hayaan sila pero bakit nga ba ako aalis? “Do you like the food here?” baling sa akin ni Alaric na ikinaayos ko ng upo.

“Sweet-and-sour spare ribs, sinigang na isda, celery with shrimp. Kuya, bakit puro maasim ang niluto mo ngayon?” Tahimik naman na inilapag ni Craige ang mga mangkok at chopsticks sa mesa, walang sagot at tila hindi apektado sa tanong. Hinampas ni Thalia ang kanyang noo na parang may biglang naalala.

Ang sarap kaya ng taro! -Mara. Iniabot ko ulit ang sulat ko sa kaklase ko kagaya kanina. ‘Eeww. I don’t like taro. Red Velvet ang masarap.’ -Zach. Mas napangiwi ako sa sinabi niya sa sulat. Red Velvet?! ‘Eww. Ikaw ang weird sa ating dalawa. Ayoko sa kulay. Parang dugo. Naaalala ko tuloy ‘yung mga zombies.’

Ham, egg, hotdog, at fried rice. Natapos na akong maghanda ng pagkain ng bumaba ang gwapo kong asawa. "Anong breakfast natin?" "Ham, egg, hotdog, at friend rice." "Mukhang pinaghirapan mo to lahat ah." "Tinamad ako magi sip ng lulutuin eh." "Sabi ko nga." Habang kumakain. "Stan sabi pala ni tito dun daw tayo mag dinner sa bahay nya."

“Hindi kita nakita ng mahigit isang buwan, at mukhang pumayat ka.” Napahikbi si Ryleigh, “Hindi ako sanay kumain ng foreign food, at mas malala pa ang lasa ng patatas nila kaysa sa atin sa Zlokova.” Nang makitang umiiyak si Ryleigh habang nagrereklamo sa kaniya, hindi mapigilan ni Louis na tumawa nang malakas. “Hinayaan mo lang na magutom ang sarili mo?”

Hindi ko alam kung hanggang saan ako makakarating. Pero nandito na ako. Wala na akong dahilan para umatras. Nagsimula sila sa traditional food. Maaaring iluto ang mga kinalakhang pagkain. At ang napili ko ay ang aking bersiyon ng Bistek Tagalog na patok na patok sa Bliss. Simple lang naman ang pagkakaluto ko. At kahit mga simpleng tao ay maaaring gawin ito.