Tagalog Ng Reflection Novels & Stories

Late nang umuwi pero nagawa pa rin umiskor. ******** ***** *** *** ** Kanina pa si Elena nakatitig sa harap ng salamin. Hindi niya mapigilan ang makaramdam ng lungkot habang pinagmamasdan niya ang sarili niyang reflection sa salamin. Malungkot siya and the same time, sobrang dismayado niya. Paano ba naman kasi…ang pangit na pala niya

(1 Peter 3:3-4 NIV) I closed my eyes and took a deep breath. Saka ako naglakad papasok ng school gate. Hindi ko pinansin ang mga taong nakakasalubong ko. May sinasabi sila pero hindi ko 'yon pinakinggan dahil wala na akong pakialam sa kanila. Pagkalipas ng ilang minutong paglalakad, narating ko na rin ang Class 10-A. Nasa ika-apat na palapag ito ng Junior High School building. Yay! Narating ko na rin sa wakas!

Ngayon, kahit saan siya tumingin, makikita niya sa bawat reflection sila Hivo at hindi niya malaman-laman kung saan ang mga ito talaga nakatayo. Gumalaw ang reflection ni Mark at kalmado lang itong nakatayo, habang ang reflection naman nila Lyndon halatang balisa. "Langya, nakakahilo, tol!" reklamo Alex at makikita niya sa reflection nito na napapahilamos ng mukha. "Dami kong mukha," reklamo rin ni Caspian. "Masakit sa mata ito, Hivo ah," suway pa ni Gordon.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

I already expect these to happened but not right now. “Tex/Leader!” Inalis ko ang tingin sa reflection sa salamin tsaka lumingon sa pintuan ng aking silid matapos no'ng marahas na bumukas at i-bungad si rain at ang gang mate ko "Sasama Kami." Sabay sabay nilang sambit kaya kumunot ang noo ko "No.” Matigas kong sagot “Dito lang kayong lahat protektahan niyo si dad hanggat maaari.” Dagdag ko pa tsaka isinukbit sa likuran ang aking katana.

Tanong ng isang tao roon. Agad na naglandas muli ang aking mga luha nang mag flashback ang lahat ng ala-ala na naalala ko na. Kung papaanong ilang beses akong bin*boy, ikinulong at ang madilim kong nakaraan.

Reflection ng isang lalaking durog. Mapait naman akong ngumiti. Hindi ako ‘to ‘e…Hindi pwedeng maging mahina ako. Ang dami ko nang napagdaanan—ang dami na naming napagdaanan bago kami na punta sa anong mayro’n kami ngayon.

Napayakap na lang ako sa aking sarili. I looked at my reflection in the mirror. “Sino ba talaga ako?” I whispered to myself. Alam ko naman kung bakit ayaw ako galawin ni Alesandro. Dahil ayaw niyang makipagtalik sa isang babaeng walang maalala kundi ang pangalan niya at ang mga asul niyang mga mata. I am very familiar with his deep dark blue eyes na parang he is already part of me.

kausap niya sa sarili habang nakipagtitigan sa salamin. Unti unting humulma ang ngiti sa labi niya ar tumango tango habang nanatiling nakatingin sa sariling reflection. "Tama, mula ngayon ay mag isa na lang ako. Narito lamang ako para gumanti sa bruhildang iyon!" bulong ni Jesabell sa sarili bago muling naghilamos.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.