Tagalog Numbers 1-1000 In Words นิยาย & เรื่องราว

Isang entablado ang aking nasilip pero agad rin itong nag sara. Maririnig ang isang tinig mula sa isang werewolf siguro. " One hundred thousands of silvers. " Hindi ko maintindihan ang kaniyang sinabi. May sumigaw pang isa. "Three hundred thousands of silver." Maya-maya pa ay tumahimik sila.

Hindi ko alam kung ano ba ang bidding na sinasabi ng baklang ito. “The bidding starts with 100,000.” “100,000,” sabi ng isang lalaki. “100,000 for Mr. C,” tugon ng bakla. “300,000,”may nagpataas ng kamay na lalaki. “Mr.Jones for 300,000.” “1 Million,” isang lalaki pa ang nagsalita. Hindi ko naiintindihan ang mga ginagawa nila ngayon.

Hanggang ang 200 ay naging 1 million at naging 2 million. "Ganito ba sila ka nais maka tikim ng isang virgen na babae?" bulong ko. Hanggang wala nang tumaaskaya agad akong kumilos, pinataas ko ang 2.5 million. Ang akala ko ay wala ng tataas pero biglang itinaas ni Regor ang kanyang hawak. 1 billion, sympre hindi ako nagpapatalo agad kong itinaas ang aking hawak na 100 billion dahila upang napa singhap silang lahat.

"Be my wife!" "THE BIDDING IS NOW OPEN FOR #10" "100,000" Sigaw nong mataba sa likod. Yak. Sana may mag bid pa, bahala na Kong pangit Basta makinis lang. "Going once...." "500,000" Ani nong lalaki na may hawak na 101 na card, tiningnan Naman Siya Ng ibang bidders. "1,000,000" I gasp my breath when I heard that voice. I began trembling and feeling nauseous. Mahigpit ang kapit ko sa kamay ko at ilang diin pa'y magsusugat na iyon.

Dahil nagmumukha kaming mag jowa na malapit ng magtalo. Agad naman siyang sumunod sa akin atsaka mabilis na isinara ang pinto. "And I am ten years older than you." Dagdag ko pa. "So? I don't care! Age is just a number anyway." Napapikit ako ng mariin at kasunod noon ay nagpakawala ako ng sunod-sunod na buntong hininga. "Cara, please..." Pakiusap ko. "I will not leave here until you say it." Sabi nito na mas lalong ikagulo ng utak ko.

Hindi lang dalawa, tatlo, apat, lima kundi anim na beses naming ginawa nang paulit ulit ang bagay na 'yun. "Akin ka na mag simula ngayon.." ani ko sa mahinang tinig at tuluyan na ngang hinila ng antok..

"Magkano nga ba 'yon?" "Hmm..." Nagkunwari pa siyang nag-iisip. "Mga two hundred sixty thousand." "..." "...ANO?!" Halos mahulog ang hawak kong ballpen. "Dalawang daan at animnapung libo?! Tao ka pa ba?!" Humalakhak siya. "Mura lang 'yon." Kinuha ko ang ballpen. At agad iyong ibinato sa kaniya. "Peste ka!"

Napakurap ulit ako. Limampu't limang libo. Hindi fifteen. Hindi twenty-five. Hindi thirty-five. Fifty-five thousand pesos. Napalunok ako. "Ate, okay ka lang?" Napatingin ako sa tindera ng maliit na karinderyang kinakainan ko. Napangiti ako nang pilit. "Opo." "Parang nakakita ka ng multo." "Hindi po." "Mas nakakatakot."

TALAGANG ONE BILLION ‘YAN? Agad lumitaw ang tatlong tuldok, sinundan ng sunod-sunod na shocked emojis. Tapos— Lira: ANO ANG PUT—?! SANDALI. BIBILANGIN KO LANG ANG MGA ZERO. Lira: 1,000,000,000. DIYOS KO. ONE BILLION ‘YAN!!! Lira: ANDREA ANO ANG GINAWA MO?!?! Napaupo ako sa piano bench, parang nahihilo.

Ang kanyang tip lang mismo ay 50,000 na kaagad 10 times 50,000 ay 500,000 at ang 100 time 50,000 ay 5,000,000… Sa paraang iyon, Magagawa na ni Jane na matupad ang hinihingi ng lalaki mula sa kanya at makalaya na sa wakas.