Tagalog Numbers 1-1000 In Words Novels & Stories

umarko ang kilay niya kaya ngumisi akong malapad. Para sa sampung milyon. Pilyo ko siyang tinignan. “Sabihin mo lang, kayang-kaya naman kitang alagaan kahit habang buhay pa.” Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa utak ko’t napapayag ako ako sinabi niya dahil lamang sa sampung milyon. Sino ba naman kasing tatanggi kung kada linggo milyu-milyones ang matatanggap ko?

“One hundred and ten million!” Namayani ang katahimikan sa lugar pagkatapos sabihin ni Analyn ang bid niya. “One hundred and ten million once, one hundred and ten million twice, one hundred and ten million thrice…” Ipinukpok ng auctioneer ang maliit na maso at saka sumigaw ng, “Deal!”

agad akong binalingan ng matandang tindera. “Palabok po,” “Ilang order?” “Dalawa po,” naka ngiting sagot ko. Tumango siya sa sinabi ko at nilista ang order ko. “How much po?” tanong ko habang kumukuha ng pera sa wallet ko. “Tig otsenta isang order,” sagot niya sa akin. Natulala ako. I don’t know what otsenta means! Agad kong nilingon ang kasama ko, nakatingin din ito sa akin kaya bahagya akong ngumisi.

nakangisi kong sagot. "One hundred, " tawad naman niya na kinanganga ko. Mukhang ito na ang hinihintay ko. "One hundred eighty," nakanguso kong sambit. "One hundred five," hirit naman niya. "Virgin pa ako..." Nagtaas siya ng kilay saka ako pinasadahan ng tingin. "One hundred fifty," aniya. Napanganga na naman ako. "Papasukan na ng langaw ang bunganga mo. Sasama ka ba o hindi? You're wasting my time."

Ang pagka-impatient sa mukha ng financial department ay unti-unting napalitan ng pagkabigla. "Ten, one hundred, one thousand, ten thousand, one hundred thousand, one million, ten million, one hundred million!" habang binibilang niya ang mga numero sa bank card, ang mukha ng financial department ay mas lalong naging matigas at hindi makapaniwala.

Kung hindi, susunod na ako kina Mama at Papa… Ano bang kamalasan ang nangyayari… Nakakaiyak kaya ang 5,867,000.00, Seven digits kaya yun! Million! Million ang pinag-uusapan! Saan ako kukuha nang ganun! Ahhhhhhh!. Kaya lahat ng six digits naghanap ako ng sign at kung ano ang una kong makitang numero, yun isinulat ko. Papa God, di ako nagbabakasakali! Please naman kailangan ko talaga!

Bahagyang nanlaki ang mata niya. “Isa, sampuan, isang daan, pera, sampung libo! Mr. Lucero, nanalo ka ng 200,000?!”

Baliw na lamang ang magwawaldas ng pera para lamang diyan. "Number twenty, for the hundred and one," napalingon naman ako sa bandang kanan ko. Seryoso siya? "Number fourteen, for hundred and two," Shit. "Number two, for..."ngumisi naman ito. "two hundred," nilingon ko naman ang katabi ko. Hindi makapaniwala sa ginasta niya. Two hundred? Dollar iyon ha?! Sige nga iconvert ko kaya sa peso ang perang two hundred million dollar?!

taas noo kong tanong. "T-ten million. Ten million pesos ang utang nila sakin. Kaya mo bang bayaran yun?" O_________O TEN MILLION PESOS? as in sampung milyon? Talaga? Buti nakakatulog pa sila sa laki ng utang nila na yan. Napakagahaman talaga ng mga magulang ko sa pera. Ten million pesos. Kaya ko bang bayaran yun? I thought to myself. Bakit ngayon ko lang nalaman na may utang sila na ganyan samantalang kapag umuutang ang mga magulang ko, sinasabi nila sakin pero yung sa kanya. Wala naman silang nabanggit sakin pero kapani-paniwala pa rin yun kasi gahaman nga diba ang mga magulang ko sa pera na kahit nag-iisa kong kapatid nagawa nilang ipagbenta dahil sa pera.

Chapter 06.2 Nahihiya naman akong tumingin sa kaniya. “Pwede po bang 10k muna? Mag withdraw lang muna ako para sa kulang…” Mahinang wika ko sa kaniya. “Sige, basta ibigay mo rin ngayong araw.” “Salamat po!” masayang wika ko. Agad ko namang inabot ang 10k sa kaniya at agad din naman niya itong tinanggap.