Novel & Cerita Tagline For Helping Others

Mahirap magpanggap na hindi ka apektado sa isang bagay, na kunwari ay hindi ka natatakot, na kunwari ay hindi ka nasasaktan. Dahil ang pinaka mas mahirap sa lahat ay ang walang tutulong o aalalay man lang sana sa ‘yo sa paglaban. Kaya ang bilis niyang ma-appreciate ang mga taong tumutulong sa kanya. Kagaya na lamang ni Zoey at ni Andrew. They made her life somehow worthwhile, and somehow she was starting to look forward to her tomorrows.

Choosy na kung choosy, kahit nandiyan na 'yung grasya sa harapan ko, hindi ko pa rin talaga matatanggap. "Nakaka-tempt po ang pera, sa totoo lang. Isa pa, meron din talaga akong mga pangangailangan na dapat kong punan. Pero ang pagtulong ko po sa inyu ay taos puso kong ibinibigay. Sabi nga nila, the more you help the people in need, diyos mismo ang magbibigay ng grasya para sa'yo. And I hope na nakita ng diyos ang ibinigay kong tulong sa inyu at biyayaan pa po ng malusog na kalusogan ang Papa ko na nasa hospital ngayon." after ko sabihin 'yun ay tumayo na ako upang magpaalam. "Sa muling pagkikita po natin, Lola. Ingat po kayo, at masaya akong makilala ka." she was just looking at me, siguro

“Hindi mo naman ako literal na kilala. At lalong hindi tayo magkaano-ano para tulungan ako.” “L-let say, kaibigan ka ni Markus. That’s it. Gusto kong tulungan ang mga taong bahagi ng buhay niya at malalapit sa puso niya. And besides, nakahanda talaga akong tumulong. Kahit kanino. Lalo na sa pagbibigay ng scholarship sa deserving students.”

Nasama siya sa aming pag liligtas at nangako na tutulong ito sa amin kapag kaylangan namin ng tulong someday. "I want to thank you guys for helping us out from that cage. You can reach out on me in times of in need," pahayag nito sa amin. "Its an honor to help you Sir. Masaya po kami na nakatulong sa inyo. Malaking pasaalamat namin kung makaligtas tayong lahat dito at makaalis. Isa lang naman po ang gusto namin yun ay ang mailigtas sana namin itong mga mahal namin sa buhay," pahayag ni Jam.

Tinampal siya ng huli at inirapan. Tumikhim si Sean. "Ano nga ba kasi 'yang ihihingi mo ng tulong?" tanong nito. Bumuntong hininga siya at umupo sa tabi nito. "Okay, I know this is a big thing to ask pero sana matulungan niyo ako guys. AJ needs help. Uhm it's something personal kaya di ko masabi in details pero to make it short, his mother's flower shop is in need of help. I was thinking if we could do something about it? Kahit in simple ways lang. Like promoting or something like recommending the shop? Kahit ganoon lang." Tila naputulan ng mga dila ang mga kasamahan niya sa sinabi. Kulang na lang ay tununog ang mga crickets sa sala dahil sa sobrang tahimik.

Because at the end of the day, kagaya nga ng tinanong sa akin sa extempo, the change that we really want starts from the man in the mirror. Napakasaya ko pa kasi nagkaroon ako ng opportunity na makatulong sa mga kagaya nila. I mean, why not diba? We are a servant of God and it is really heart-melting to help with others and see their brightest smile facing you. Sa totoo lang, gusto kong makausap yung kahit isa man sa kanila kaya lang hindi na ako nakahirit kasi after ng pag-uusap namin dun sa head eh bumalik na din kami sa Camp John Hay.

" Pero sincere naman po ako sa pagtulong sa kaniya. " " For what reason? " " Do I need a valid reason para tumulong sa tao natin? Kailangan po nila ng pera para may pambayad sa hospital bill nila and as a good citizens, tinulungan ko sila." Narinig ni Devon ang mahinang tawa sa kabilang linya." So, sinasabi mo na willing kang tulungan 'yong lahat ng mga tao natin na may financial problem? "

Kumunot ang noo ni Sofia at tinanong ang manager niya, “Ano ba ang ibig mong sabihin?” “Subukan mong makihalubilo sa mga mahihirap. Halimbawa, magbigay ng libreng pagkain, pumunta sa mga lugar na may kalamidad at tumulong. O kaya, pumunta sa mga pasyenteng may kanser at bigyan sila ng suporta at tulong pinansyal sa mga walang pambayad sa gamutan. Anuman ang gusto mong gawin, mas makakabuti kung gagamit ka ng paraang panlipunan at unti-unting ibabalik ang maganda mong imahe.”

sagot ko. "Alam mo, Ysa, mukhang mahihirapan ka ng medyo diyan. Lahat kasi ng tulong may kabayaran eh. Wag ka kaagad magtitiwala, lalo na at di mo pa lubusang kilala ang tao. Baka naman makarinig ka lang ng 'tutulungan kita' ay bumigay ka na agad. Wag ganun, ha," payo ni Chloe. "Oo naman, alam ko naman 'yun. Kaya nga wala pa rin akong nahahanap hanggang ngayon, eh," sagot ko.

Ang pagtulong sa kapwa, lalo na sa oras ng pangangailangan ay palagi kong ginagawa. Hindi ako napapagod na tumulong dahil alam ko, at naranasan ko ang hirap ng buhay. Kahit gipit ako o nagmamadali, hindi ako nagdadalawang isip na tumulong. Ano lang naman ba ang pagaanin ang sitwasyon ng nangangailangan? Lahat naman tayo ay may hinaharap sa buhay, at ang isang paraan upang mapagaan iyon kahit kaunti ay ang pagtulong. Nagiging masaya ako at lumuluwag sa kalooban kong makita ang pagngiti nila sa akin at pasasalamat. Hindi ko kailangan ng kahit anong material na bagay bilang kabayaran. Makita ko lang na masaya sila sa aking ginawa ay kuntento na ako.