Take A Chance Novels & Stories

Halos namutla ako sa pagbanggit ng salitang chance, na para bang paulit-ulit ko nang ibinigay pero lagi namang sinayang. “Sinasabi namin na pakinggan mo si Chansen,” mabilis na dagdag ni June. “Kung makita mo na sincere siya, tsaka mo bigyan ng chance. Hindi naman agad-agad. Hindi rin ibig sabihin na kakalimutan mo lahat ng ginawa niya. Pero at least, marinig mo siya. Minsan kasi, ’yon lang ang kailangan para makapag-move forward.”

Parang luxury suite sa isang five star hotel. Kung basta ako tatakas, alam kong walang mangyayari. Mahuhuli lang ako. I have to think better ideas. Kung saan hindi ako masyadong lantad at hindi ako mapapahamak. Ayos nang mabagal ang usad, basta siguradong may resulta. And then, it struck me. A plan, a strategy, a calculated risk. It was audacious, it was daring, it was potentially dangerous. But it was my only chance. It was my only hope. And I was willing to take the risk. I was willing to gamble everything.

Kahit na 50-50 pa ang kasiguraduhang makakakuha kami ng impormasyon sa babaeng ’yun, I still hold the remaining 50%. We used all the possible strategy para lang mahanap ang Chantress but until now wala pa rin kaming magandang balitang nakukuha. I grab the opportunity even it’s very risky, dahil gusto ko ng matuldukan ang paghahanap sa taong iyon. Wala namang mawawala sa amin kung susubukan namin siyang tanungin. That girl is very witty. I’m sure na matutulungan niya kami sa misyon namin.

Natawa ako habang patuloy pa rin na umiiyak. “Another chance… Right. Ganiyan naman kayong mayayaman e. Akala niyo makukuha lang ulit sa isang salita niyo. Chance? Para ano? Chance para saktan ulit ako? Victor, noong magkita tayo ulit ay natuwa ako. Akala ko magiging okay na tayo ulit. Ready na nga akong tanggapin ka ulit kahit na iniwan mo ako sa harap ng altar noon e. Kaso ano ang ginawa? Muntik mo pa akong ipagkanulo sa mga kaibigan mo! Tapos gusto mo akong bigyan kita ng chance ngayon, ha?”

Natiyak ng lalake na tama ang kanyang hinala na imposibleng maging madali ang kanilang pagtakas! Sa halip na tumigil ay isinagad pa ni Victor ang tulin ng sasakyang minamaneho. “It’s now or never” ang nasa isip niya. Kailangang maitakas niya si Sophie at mangyari ang pangarap niyang pagpapakasal nila o mamatay silang magkasama!

Hindi naman maitatanggi ‘yon. Mahilig ako sa gwapo kaya nga sa kaniya ko ibinigay ang unang halik ko subalit hindi ko akalain na bandang huli’y pati ang una ko’y sa kaniya rin. “Pero baka wala kang chance doon. Bukod sa mapera gusto, ayaw panigurado ng isang ‘yon ng buy 1 take 1,” aniya kaya hindi ko maiwasan ang pagkunot ng noo. Bakit ba gustong-gusto nitong ibaba ang ibang tao?

Chance is one of the things people would be afraid giving away. Especially when their hearts are scared of trusting, believing and reconciling. But what's great about giving chances is not only giving people the opportunity to reconstruct the trust once broken, but also giving yourself the chance to chase away the agony, and free yourself from all the inhibitions and anxiety. "Sa'n nga ba tayo dinala ng paghihiganti?" Napaangat ako ng tingin kay Wesley. Hindi niya naman napansin ang pagkakatigil ko dahil nakatingin siya sa menu.

Oh I, I never saw it coming 🎶 Oh, oh, I need an ending 🎶 So why can't you stay just long enough to 🎶 explain? 🎶 Take your time 🎶 Take my time 🎶 Take these chances to turn it around 🎶 Just take these chances, we'll make it 🎶 somehow 🎶 And take these chances to turn it around 🎶 Just turn it around 🎶 And oh, how could you do it? 🎶 Oh I, I never saw it coming 🎶

Pero nang maalala siguro niyang hypothetical lang, natawa siya nang bahagya. "Huh? Tinatanong pa ba 'yan? Of course it's possible! But it depends." "Depende?" Mas lalo kong hindi magalaw ang pagkain at napakunot-noo sa sinabi niya. "It depends on whether they're willing to risk the friendship. Either they go for it or they don't. Mga gano'n." "Talaga?"

Tama nga yung sinabi mo sakin na hindi napapagod ang mundo sa kaka-ikot dahil sa araw- araw na ginawa ng Diyos, hindi pa ako nasanay parang tanga lang ako dito eh, umiiyak tapos tatawa, iiyak, tatawa. Alam mo kung alam ko lang na last day na nating pagsasama ito sa isa't-isa, sana hindi nalang tayo umuwi, sana nilaan ko nalang ang buong araw ko sayo, sana sinabi ko na sayo ang dapat kong sabihin pero sana, sana, sana nalang yun eh. Ang pag- asa na yun ay wala na. Tama nga yung qoutes na binigay mo sakin. 'Chances won't wait for you forever if you let everything passed by, you'll never find out how how beautiful life can really be. Don't be afraid to try and try cause if you don't risk someth