Take A Chance With Me นิยาย & เรื่องราว

Ang amoy ng alak at panganib ay mas lalong tumapang. "Dahil kahit gaano ako kasigurado na hindi mo mababasa ang ledger, hindi ako pwedeng mag-iwan ng kahit isang porsyentong tsansa na mawala ito sa paningin ko," bulong ni Chance sa kanyang tainga, ang boses ay nakakapanindig-balahibo. "Nasa iyo ang pag-aari ko. At hangga't hindi mo sinasabi kung saan mo iyon itinago, mananatili kang buhay."

At least I tried, at least nasubukan ko. Kahit na rejected ako, I tried taking risk. Diba? [Oh sige, balitaan kita.] sabi ko sakanya. [Tanggap kita, ingat.] sabi niya at ibinaba na ang tawag. Umupo naman ako agad sa tabi nila. Taking risk is must, para walang gagambala sa'yo bago matulog. Para walang overthink or ano. At least you tried. Rejection is part of taking risk.

Isa pa, I can feel his love for me. Sabi nga, ’di ba? If you love the person, don’t hesitate to take the risk. Walang magandang mangyayari kung uunahin ang takot at pangamba. At saka, ganoon naman talaga, ’di ba? Isinasawalang bahala ang katotohanan para sa panandaliang kaligayahan. Siguro ito na yung tamang panahon na hinihintay ko. I’m done finding my way home because the moment his dark eyes met mine for the first time, I already found it.

Just f ucking friends. Sit back and relax, they're about to take you guys deeper.

Trial pa lang pala yung nasa kulungan ako. "Please, give me a chance to prove myself to you. That I am innocent."

Ang nakikita ko ngayon ay isang taong mababa. Hindi ko alam ang isasagot ko sa mga sinasabi niya. Ngumiti siya at binitawan ang kamay ko. Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isip ko at hinawakan siya sa kamay. “And if there’s another chance, I want you to hold on,”

Hindi ko na pinatapos ang pagsasalita niya at nagsalita kaagad ako. "Apology Accepted." Sabi ko. "Really?" Hindi makapaniwalang aniya. Tumango ako. "What else?" Tanong ko ulit. God! Ang sakit na nang paa ko! Andami pa niyang daldal! "Chance." Diretsong sabi niya. Napataas ang kilay ko. Chance? For what? "Chance? For what?" Ako. "Chance Aia. Please. I will do everything Aia." Sabi niya.

Hindi ako nakagalaw nang marinig ko ang pabulong niyang boses. “I’ll beg for a chance, I’ll make it right this time.” Sobra akong kinakabahan ngunit hindi ko siya binugaw o ano. Should I spare another chance? Or should I just love myself? He sighed, “No, I’ll make you give me that chance, not forcely tho.” Bumuntong hininga ako at inalis ang kamay niya tsaka ko siya hinarap. “Show me then, because I haven't had any expectations from you ever since that day.” Seryosong sabi ko tsaka ko inubos ang laman ng baso ay masungit siyang tinignan.

He suddenly ask "A—ayos lang n-naman" "Alam ko hindi.." Saglit na katahimikan "Lorraine if you want someone to talk to, nandito lang ako ha" I nod as if he see me, Napangiti ako, dahil meron pa rin palang taong concern sakin. "Salamat sa pagtawag at pagkamusta sa akin.. na appreciate ko" Nakangiting sabi ko sa kanya "Sana magkaroon din tayo ng chance na makapag lunch together"

NAHULOG NA ANG MGA mata ni Bethany sa passbook na nasa kanyang kamay. Ilang minuto niya iyong tinitigan. Sa mga sandaling iyon ay hindi siya makapag-decide. Nakaka-tempt nga naman ang offer ng kanyang madrasta. Batid din naman niyang kakayanin niya ang lahat kung maniniwala lang siya sa sariling kakayahan. Ngunit may pag-aalinlangan din naman siya na baka mamaya hindi niya mapanindigan ang sinasabi ng kanyang madrasta magbukas siya ng music center. Paniguradong masasayang lang ang lahat. Pera nila at maging ang pagod niya kapag nangyari iyon. Ngunit ika nga, hindi mo malalaman ang resulta ng isang bagay kung hindi mo naman iyon susubukan. Take risk, kung gusto mong may magbago sa'yo. Kung h