Take A Chance With Me の小説・ストーリー

bored na sagot ng dalaga. Napatango tango na lamang si Cian "Well, okay lang yan. Ako rin naman napilitan lang ako sa engagement na to and we can't do anything about this na" sukong tugon pa nya "let's just deal with it nalang" dagdag pa nya. Hindi naman umimik si Astria sa sinabi nya at patuloy lamang na nakatingin sa bintana

Mag-a-alas siete na ng gabi at siguradong pauwi na iyon. "Bakit ba kay hirap sa iyong tanggapin ako bilang kasintahan? I could give you everything you want and need. I can give you all my love, too," pagsusumamo nito. Muli siyang napa-atras. Hawak-hawak pa rin niya ang door knob at handa na siyang ibagsak pasara ang pinto nang muling mapasulyap sa gate. Sa harap niyon ay pumarada ang isang malaking motorbike kung saan bumaba ang isang matangkad na lalaki. She frowned.

Si Carla nga ang pinuntahan nito sa bar na iyon dahil naglasing ang babae. Agad na sinalubong ng yakap ni Carla ang kanyang asawa. Pagkatapos ay walang pakialam sa paligid na hinalikan nito sa mga labi si Bradz kahit na maraming tao sa paligid. Gusto niyang sugurin ang dalawa at pagkakalmutin sa mukha ang pinsan niya. Ngunit alam niya na hindi siya kakampihan ni Bradz dahil inagaw lamang niya ito kay Carla kaya hindi niya ginawa. Umiiyak na lumabas na lamang siya ng bar at tulalang naglakad sa kalsada. Parang ngayon pa lang ay nais na niyang sumuko. Ngunit hindi siya si Lyra Delas Serna kung susuko agad siya. Dahil si Lyra ay palaban at hindi susuko hangga't hindi niya nakukuha ang gusto niy

serysong sabi nito matapos bitawan ang kamay niya. Isang buntong-hininga ang pinakawalan niya na parang humugot ng lakas ng loob para sa sarili. “F-Fien, baka naman this time ay pwedeng pakinggan mo na ako.” Pinakatitigan nito ang mukha niya, sa una ay blangko ang kislap ng mga mata nito pero nagsimulang maningkit na naman. “Dancing with you is the craziest thing I’ve ever done. Ayoko lang mapahiya ka sa harap ng maraming bisita na narito. So please, huwag mo nang haluan ng iba pang kahulugan iyon.”

May mga bagay kasi na nakaakit ngunit pinipilit huwag gustuhin dahil masasaktan lang dahil hindi mapapasa-atin pero ngayon na siya na mismo ang bumababa para abutin ako, sinong tangang babae ang hindi magbubukas ng pintuan para papasukin ang magandang pagkakataon? “Ano? Papayag ka ba? Just give me a chance. A week to be with you to know each other better. Ayaw kong bumalik sa Manila na hindi pa kita nakikilala ng husto, na hindi ko pa nakikilala ang pamilya mo at hindi ko pa nakukuha ang matamis mong “oo”.” “Makakatanggi ba ako?” “Hindi na. As I’ve said, bayad ko na ang one week mo to be with me.”

Huminga ako ng malalim. “Sabi mo gusto mong mahanap ‘yang passion mo. Pero takot ka naman lumabas mula sa comfort zone mo. Ayaw mong mag-try. Ayaw mong mag take ng risks. Paano kung chance mo ‘to? Edi sinayang mo?” “And what if it’s not?!” “Edi mag try ka ng iba! Hanggang kailan ka matatakot Nico?” “Argh! You’re so annoying! Ang gulo gulo ng utak ko!”

"Seryoso ako sa tanong ko." Nakasimangot na tiningnan n'ya ako habang hinihimas ang balikat nitong dinapuan ng kamay ko. Paktay... nalakasan ko ata masyado... I deserve a try (try), honey, just once (once) Give me chance (chance) And I'll prove this all wrong (wrong you walked) You walked in, you were so quick to judge (quick to judge) But honey, he's nothing like me

I don't know why But you're smilin' and it's something I like On your face, yeah it suits you Girl we connect like we have Bluetooth Nagulat talaga ako ng kumanta ang kung sino, pamilyar sakin ang boses pero nangingibabaw sakin na baka hindi rin siya. Ayokong maging assuming dahil masakit yun. I don't know why I'm drawn to you Could you be the other one so we'd equal two? And this is all based on a lucky chance

And that I wanted to be his girlfriend, that I was ready to take a chance on us. I took a deep breath, my heart pounding in my chest. I was nervous, I was scared, but I was also excited, hopeful, ready to embrace the unknown. This was my chance to make things right, to mend our broken hearts, to start over. This was my chance to give us a second chance. And I was ready. The task seemed daunting, almost impossible.

He slowly take off our clothes. This? This is what I wanted. I may not know what's coming next but I am ready to risk everything even my life. I'll lean to his words. Stay, trust and hold him...