Take Me To The River Novels & Stories

Mabuti na lang din ay sanay na ako sa pang-aasar niya. "Sigurado ka bang hindi ka sasama sa amin? Gusto kitang ipakilala sa kanila," sabi ko kay River. Nasa sasakyan na kami ngayon at ihahatid niya ako sa park kung saan kami magkikita ni Brandon at Sky. Ang sabi ko kay Brandon ay isama niya si Addy kaya sinasama ko rin ngayon si River. "No, it's okay. Just enjoy the moment. Next time ko na lang sila i-meet. May agenda rin ako ngayong araw," sagot niya pagkatapos ay nagkibit ng balikat.

Sa pagkanta pa lang niya ay napapayapa na ang puso't-isip ko. Like a river flows Surely to the sea Darling, so it goes Some things are meant to be Take my hand Take my whole life too For I can't help falling in love with you Noong una ay ini-istalk at pinagmamasdan ko lang siya mula sa malayo pero hindi ko akalain na ngayon ay mas magiging malapit na kami sa isa't-isa. Like a river flows Surely to the sea Darling, so it goes

Para akong nabingi sa lakas ng mga tawanan nila. Tinakpan ko ang aking tenga para wala akong marinig. Kahit madilim nakita ko ang mga mata ni River na nagmamakaawang tumingin sa akin. Hanggang sa ang sunod-sunod na putok ng baril. I was crying hard, my head is low, my both hands are covering my ears. I saw my baby River bathing in his own blood. River, my baby....

SAGA "Saga, sandali!" Pinigilan ako ni River sa braso pero marahas kong tinabig ang kamay niya. "Please, hayaan mo muna ako!" "Saga, let me explain!" "I don't want to hear it! Just let me be alone!" Patakbo akong lumabas ng apartment ni River. Walang tigil sa pagbuhos ang mga luha ko habang mabilis na tinatahak ang gilid ng daan palayo roon.

“So... anong balak mo ngayon? Gusto mo bang magpahinga muna sa malayo?” “Hindi na siguro,” sagot ko sabay iling. “Sobra na ang mga pagkakataong tumakbo ako.” “Harapin mo ang totoo... iyon ang pinakamadaling paraan. Habang tumatakbo ka, lalo ka lang palang nasasaktan.” “Paano kung makita mo pa rin siya?” tanong ni River habang minamaneho kami palabas ng lugar. “Basta’t hindi na niya ako saktan gaya ng dati, ayos na ‘yon.”

Malinis na iyon dahil nakisuyo ako kay Cynthia kanina na ipa-dry clean at plantsahin ito dahil plano ko na itong ibalik ngayong araw. Pero bago ko gawin iyon, naisip kong kailangan ko munang tawagan si River. Kailangan kong malaman kung maaari ko ba ulit siyang makita at baka masayang lang ang lakad ko. Baka mamaya, bigla niya akong palayasin sa kumpanya niya. Malinaw naman ang sinabi niya sa akin kagabi. Don’t let me see you ever again.

masayang wika ng kanyang ina Napakunot ang kanyang noo at napanguso siya sa imbitasyon ng kanyang ina. Who wouldn’t love the idea of having a breakfast in Cal-a Vie Vista’s vineyard! The only problem is that she’s not ready to face them and to play an act in front of her family, and in-laws. Namumugto pa ang kanyang mata at parang pinalo ng tubo ang kanyang ulo dahil sa hangover. “Mom, I just got up and-”

tugon niya. "See? That's exactly why I'm asking you to come with me," nakangiting wika ni Jacob. "Maliban sa lola ko, I really want to go home to my hometown. Miss na miss ko na ang Zambales. Sigurado akong magi-enjoy ka ro'n. Come with me and leave everything behind temporarily. I promise you won't regret it." "Sounds tempting," tugon ni Mia. Sumilay ang munting ngiti sa labi niya.

He didn't want to swim back the moment na bumagsak na sya sa tubig. Kasi, he didn't want to live anymore. Sobrang boring, paulit ulit nalang ang nangyayari sakanya. And those cycle ang mas lalong nagpapahirap sa buhay nya, that's why he choose to die in that cold river dahil he can just sink deeper o maanod sa malayong lugar kung saan walang nakakakilala sakanya. Wala rin namang may balak pumunta sa burol nya, no one cares about him.

Gaano ako kamali. Isang hapon, naiwan ko ang aking bag at telepono sa sala at pumunta sa kusina upang kumuha ng tubig. Pagbalik ko, narinig ko ang mga tinig mula sa aming hardin sa likod. Akala ko ay mga ingay lang ito ng hangin, ngunit nang marinig ko ang tawanan—ang matamis at mapanukso na tawa ni Elise, kasabay ng pamilyar na boses ni Kenji—natigilan ako. Lumapit ako nang dahan-dahan, nagtago sa likod ng makapal na kurtina, at doon nanigas ang aking buong katawan.