Novel & Cerita Taking A Break Quotes And Sayings

At pagkapasok pa lang nito ng meeting room kanina ay iyon agad ang napansin niya. “Let’s take a break,” ani Wyeth. “No need. Patapos na tayo. We can’t afford to waste any more time.” Akmang kukuhanin ang panibagong mga papel na naglalaman ng impormasyon nang unahan siya ni Wyeth. “Don’t push yourself, Stephanie. Alam kong may bumabagabag sa ‘yo. Hindi mo kakayaning magtrabaho nang 100 percent kapag hindi mo ‘yon pinagtuunan ng pansin. Take a rest.”

Dahil malamang sa malamang ay baka sugurin bigla ni Ate itong si Vexana sa kanila at magkaroon pa ang mga ito ng hindi magandang usapan. Mas maganda na mag palipas lang ako ng ilang araw or linggo bago ko sabihin sa kanila na break na kami nito. Sasabihin ko na lang na dahilan ay pareho kaming naging busy at nawalang ng oras sa isat isa kaya nag pasya na lang na mag break na muna kami.

HIndi naman siya tinatrato ng maayos ng mga ito. "Thes, you can still manage your businesses kahit dito ka nakatira. Kung saan sa tingin mo makukuha mo iyong peace of mind mo ay doon ka muna. Knowing you, alam kong stress na stress ka na rin. Take a break. Ang dami mo naman kasing negosyo, akala mo ka mauubusan ng pera lagi."

“What’s your plan for today? Bother me the whole day?” Tumawa siya at umayos ng pwesto, nakatingin na ngayon nang diretso sa akin. “Maybe. It’s fun watching you struggle with work.” “Funny,” sagot ko, sabay iling at balik sa laptop ko. Pero kahit na nagtatrabaho ako, naroon ang saya na naririnig ko ang boses niya. Maya-maya, tumigil siya sa pagtawa at seryosong tumingin sa akin. “Kylus, don’t overdo it, okay? I know how hard you work, but don’t forget to take breaks.”

sa halip ay tanong nito sakanya. “Pero mam katatapos ko lang pong mag lunch break.” tanggi nya rito. “Hindi ka kasi nag day off Diba? Baka naman na sosobrahan ka na sa trabaho. Okay lang saakin kung mag coffee break ka na muna.” pag pupumilit pa nito. “Ma'am hindi pa naman po ako pagod. Napatid lang po ako.” aniya.

“But sometimes, I feel like I’m not doing enough. Like I’m always falling short. Like no matter how hard I try, I can’t escape this feeling of... inadequacy.” Sebastian leaned forward, his eyes intense. “That’s not silly. You’re not falling short, Madison. You’re doing exactly what you need to. But you’re also allowed to take a break. To breathe. To realize that you don’t always have to be the strongest person in the room.” Her throat tightened at his words. She hadn’t realized how much she needed to hear them until now. “I don’t know how to just... stop. It’s all I’ve ever known.”

Para bang ayaw akong bitawan kahit sandali. “Masaya ka ba?” tanong niya habang tumitingin sa akin. “Mm-hmm. Hindi ko akalaing makakapunta tayo rito nang ganito ka-relax,” sagot ko. “Usually, puro trabaho lang tayo.” “Deserve natin ‘to,” sabi niya sabay halik sa ulo ko. “After all the stress sa contest, kailangan natin ng break.” “Break?” napatawa ako. “Parang gusto mo yatang gawin itong honeymoon.”

Ramdam ko na iniisip nila na kailangan ko ng break mula sa mga seryosong bagay. Habang nagkakwentuhan kami, naisip ko na tama sila. Hindi ko kayang mag-isang magbuntong-hininga. Minsan, ang kailangan mo lang ay mga kaibigan na handang magsama sa mga simpleng moments. Walang pressure, walang pilit na pagpapaliwanag. Ang mga araw na ito ay magaan at puno ng tawanan, kahit saglit lang. "Dahil ikaw lang ang hindi pa nakikita sa ibang lugar, sana makita ka pa namin minsan," biro ni Dixson.

"Okay. Then I'll make this brief. Iiwan na lang kita ng activity para ipasa sa 'kin bukas." "You don't have to, you know. Kaya kong mag-aral hanggang madaling araw." Bumuntonghininga siya. "I've been told. Yes. Pero katatapos lang ng midterms niyo. Give yourself a break. Hindi maganda ang laging nagpupuyat."

Kahit pagod, ‘yung mata niya — matatag. “You’ll burn yourself out.” sabi ko mula sa doorway. Medyo nagulat siya, tapos napatingin. “You don’t strike me as someone who believes in rest.” “Rest is earned,” sabi ko. “And you’ve earned it tonight.” Napairap siya ng bahagya. “Tell that to my paycheck.” Ngumiti ako — totoong ngiti, bihira ‘yun. “You really don’t know when to quit, do you?”