Novel & Cerita Taking A Break Quotes And Sayings

tanong niya, habang pinagmamasdan ang laptop ko na bukas pa rin sa harap. “Five more minutes,” sabi ko, sabay hawak sa kamay niya. “Tapos ikaw naman ang i-massage ko. No complaints.” “Kung massage lang, oo. Pero kapag nauwi na naman sa ‘therapy’ mo, baka mag-extend na naman tayo ng break.” “Then I’ll take the risk,” bulong ko habang hinalikan ko ang likod ng palad niya. “Besides, ang sarap mong ka-breaktime. Dapat araw-araw ganito.”

Masayang sigaw ang narinig ko mula sa kabilang linya. "Yay!" "We love you, Mommy!" Pagkababa ng tawag ay hindi ko napigilang mapangiti. Stress reliever ko talaga ang kambal pero minsan, sila ang nagbibigay ng stress sa akin. Nang mag-break time, agad akong lumabas ng kumpanya. May maliit na coffee shop sa tabi ng gusali kung saan madalas akong bumibili ng pastries para sa kambal.

"Kung mag-aaway man, take a break, tapos kapag kalmado na kayo, usap kayo nang masinsinan." Hindi ko mapigilang umiyak dahil sa paraang sinasabi iyon ni mama, para siyang namamaalam. Na para bang huling advice na niya iyon para saamin ni Elio. "Ma, naman..." I muttered in between my sobs.

“I’m so focused on the next step, on what’s coming next, that I forget to celebrate what I’ve already achieved.” “Exactly,” Claire said. “You deserve to be proud of yourself. You’re doing amazing.” Napangiti ako, ramdam ang pasasalamat sa puso ko. Bumaba nang kaunti ang bigat na dinadala ko. “Thanks, Claire. I really needed to hear that.” “You’re welcome, always,” sabi niya nang may init sa boses. “Now, go take a break. Maybe even get some sleep for once!”

Cute talaga kapag nahihiya. ******* I wanted to lighten the mood a bit more. So, bago pa man mag-3PM, umalis ako sandali at bumalik na may dalang paper bag. “Sir?” gulat niyang tanong nang makita niya akong may hawak na dalawang cup ng frappe at isang box ng cookies. Ngumiti ako. “Coffee break.” “Hindi na kailangan—” “I insist,” sabat ko agad. “You’ve been working hard all day. Consider this… a reward.”

Hindi ko rin alam kung anong dapat kong sabihin. Pero sa katahimikang iyon, para bang ang dami naming naipahayag. “Isa,” bigla niyang sabi, mababa pero matatag, “next time you break down… let me be the first to know. Don’t shut me out.”

I'M TAKING A BREAK UNTIL JANUARY 2025 YES PO, BREAK hindi po abandoned or unfinished. simple HIATUS po muna tayo since busy po ako and holiday season at hindi ko po ma-please ang mga ibang readers. I still thank my other readers who are patiently waiting for my return and still love my works :) They know na babawi ako sa kanila :) Again, I work and i need to earn money kaya po hindi ako nakakaagupdate since marami po akong naka-line up, I thank god dahil hindi niya po ako pinabayaan mawalan ng poject to provide.

wika nito sa mas kalma na boses. Kumunot ang noo ko. "Wala ka bang trabaho?" Ngumiti ito. "Meron. Tsk, pareho mo rin pala ang pinsan ko na tutok sa trabaho, na kahit coffee break ay subsob pa rin sa trabaho," napapailing nitong sinabi. Ngumiti naman ako. "Well, this is our nature." "Ang boring naman." "Sabi mo breaktime, e bakit ka nandito? Diba dapat ay nasa pastry ka at nagkakape?"

malungkot niyang usal sa isipan. "Isa pa, Chandy," sa kanya na naman ang atensyon nito na para bang narinig nito ang sinasabi ng utak niya. "Ang gusto ko lang naman kasi ay iyong maranasan mong mapag-isa at kahit sa maikling panahon lang. Give yourself a break. Baka sa sobrang abuso mo diyan sa sarili mo, pati iyan ay iwan ka na rin,"sermon nito na may halong pagbibiro.

mission na kung hindi pa tumawag si Teresa ay hindi ko pa mamamalayan na lunch time na. I did not stop on what we are doing but Coco insisted that we need to take a break kaya pinuntahan ko muna ang aking safe place at ang aking pahinga.