Taking A Break Quotes And Sayings Novels & Stories

Ashley laughed lightly, “Yeah, right! But seriously, I’m just exhausted. Gusto ko lang maging productive without losing my sanity.” "Basta lalabas tayo mamaya, Relax ka lang,” Des suggested. “At least may kasama kang chismosa." Ashley smiled, feeling a little better. “Thanks, Des. Mag-chikahan tayo! Kailangan ko rin ng break mula sa mga reports na ‘to.”

“Don’t you?” Hindi siya agad nakasagot. Tumitig lang sa’kin. “Take a break,” sabi rin niya, finally. “We’ve been at this for hours. You need air.” “I need to finish…” “It’s not a request.” Madiin niyang sinabi. “Take a break. Fifteen minutes. Clear your head.” Tapos nag-walk out siya. Napasandal ako sa upuan. Naiinis na ako.

Ganiyan siya kapag gustong magpahinga, umiinom lang ng dalawang beer. "Well, I know you're doing great 'cause that is where you're best. You didn't graduate with Latin honor if you're not." Lumingon siya sa 'kin saka ngumiti. "Anong oras break niyo?" Napakunot ang noo ko pero tumingin pa rin ako sa orasan. Tanghali na rin kaya breaktime na namin. "Actually breaktime na namin. Why?"

Pareho kaming pagod. Pero kahit ganoon… hindi pa rin niya ako nakakalimutan itext, para tanungin at paalalahanan. Seb: Have you eaten? Seb: Don't skip lunch. Seb: Take a short break if you can. Napailing na lang ako habang kusang lumalawak ang ngiti ko. Sa gitna ng tambak na trabaho… Sa gitna ng sunod-sunod na meetings at deadlines…

“You said we need to talk.” He nods, biting his lip and then it starts. “Things have been… different lately. I know you feel it. And I didn’t want to pretend na everything is okay.” I look down at my hands. “Yeah.” Silence. Then, “I think… we should take a break.” Just like that. No sugarcoating. No soft cushion. No delicate wrapping. Straight. Honest. Brutal. Parang ulan. My breath catches. I blink fast. “O-Okay,” I manage to say, kahit halos walang boses.

she said, holding a nearly empty bottle of alcohol in her hand. “You guys should really try to enjoy the moment. We’re here to relax, to forget about everything for a little while. But look at the two of you.” Her eyes flicked from Liam to me. “Still caught up with all your worries about life, responsibilities, work, family.... like you’re stuck in a rut. Why not just relax, even if it’s just for a little while? Break free from all that for a bit. It’s good for you.”

Saka lang siya lumapit nang magkaroon ng maikling break. “Haile,” mahina niyang sabi, sapat na malapit para maramdaman nito ang kanyang hininga na may amoy ng pamilyar na cedar. “Take a break. Mukhang pagod na pagod ka na. Magpahinga ka muna sa lounge kahit kalahating oras. Ako na ang bahala rito. Tatawagin kita kapag oras na.” Sa normal na sitwasyon, ang mga salita niya ay magbibigay sana ng kapanatagan. Pero ngayong araw, parang mitsa ito na tumama sa nanunuyot na pasensya ni Haile.

tugon nito. "'Di ba't sabi ko sa'yo, work smart not hard! Tara lunch break na," aya nito. Napatingin si Zander kay Ella. Paano kaya 'to kakarating ko lang beak na kaagad! Nako nagugutom pa naman ako, hindi na ko nakakain dahil sa pagmamadali. Kaso hindi naman yata ako pwedeng mag-lunch break, half-day na nga tapos break kaagad.

Napatingin ako sa kaniya. “Alam ko namang hindi ka titigil sa katatanong kaya uunahan na kita. Kailan lang tayo nagkakilala pero alam kong makulit ka.” Mahina akong natawa. “Pero magtiwala ka sa ‘kin, hindi ko itatago sa ‘yo kung anong dapat mong malaman. Just give yourself a break. You need it.”

Sa harap ni Adrian, pinilit niyang maging matatag, pero sa likod ng lahat, dahan-dahan siyang nadudurog. Isang gabi, habang tahimik silang nakahiga, biglang nagsalita si Althea. “Adrian, what if we take a break?” Nanlaki ang mata nito. “What? No.” “Pakinggan mo muna ako,” mabilis niyang dagdag. “Hindi ko sinasabi na ayaw ko na. Pero… baka kailangan mo ng space. Para hindi ka mawala sa lahat ng pinaghirapan mo. Para hindi ka rin masakal sa akin.”