Novel & Cerita Talaga Naman

“Paano ko siya papaibigin kung ni hindi ko siya kilala at hindi ko rin alam kung nasaan siya?” “Hindi mo na iyan kailangang problemahin pa. Natagpuan na siya,” sagot ni papa. “Nasa isang liblib na bayan siya na ang tawag ay Tala. An ancient place, lingid sa kaalaman ng mga tao. At sigurado kami na hindi lang nagkataon lang na doon sila napadpad ng kanyang ina. Pupunta ka sa lugar na iyon sa lalong madaling panahon. Naayos na namin ang lahat. Na-i-enroll ka na namin sa kolehiyo kung saan siya nag-aaral para magkalapit kayong dalawa.”

Dapat may alam ako, talent mo ako. Manager: .... Liam: Manager pa ba kita sa lagay na 'yan? Manager: Oo, alaga pa rin kita pero, hindi ito tungkol sa'yo. Liam: Ano? Ako lang ang alaga mo, naghanap ka pa ba nang iba? Manager: Oo, hindi lang ikaw ang talent ko alam mong nagbukas ako ng workshop para sa katulad mo, Liam kailangan ko maghanap ng ibang talent na may talento.

Kumuha siya ng tatlong alak doon at kaagad na nilaklak ang isa. *** "ANONG nangyari sa 'yo gaga ka?" natatawang tanong ni Talia sa kaibigang si Amara. May dala siyang pagkain para sa kanilang dalawa dahil ito ang hilig nila, ang kumain at kumain.

Talaga ha? “Hindi na iyon mahalaga, Manang Elsa. Gusto kong mag-beach. Gusto kong ipahinga ang isipan ko.” Ginagap ni Manang Elsa ang isang kamay ni Alia upang pakalmahin ang amo. Mukha kasing gigil na gigil sa manibela. Ang inaalala niya ay baka kung ano ang mangyari sa kanila kung magtutuloy-tuloy ang init ng ulo ng kanilang amo.

"Talaga?" "Siyempre totoo iyan. Sinabi sa akin ng mga dati na roon na may mga taong nakatanggap na ng ganito kalaki. Wala pang isang linggo ako roon at nakatanggap na ako ng isang libong piso na tip. Kung magtatagal pa ako at makakakilala ng ilang mayayamang kostumer, sandali na lang at makakatanggap na ako ng sampu-sampung libong piso na tip."

wika Naman Niya Sakin. Tatango tango Naman ako bilang tugon sa sinabi niya. “See, I told you siya Ang may gawa niyan ” wika Naman ni Alea habang nakataas Ang kilay Sakin at nakangiti ng nakakaloko.

Hindi nila kinaya ang stimulation mula sa masahe pagkatapos ng ilang sandali. “Yung mga nasa itaas na palapag ay ating mga VIP. Kailangan mong maging maingat na huwag galitin ang mga ito.” "Kung gusto nila ang iyong service, maaari kang kumita ng maraming pera. Ang isang maliit na tip mula sa kanila ay maaaring mas mahal kaysa sa iyong sweldo." Nanlaki ang mata ko sa likod ng sunglasses ko.

Ang manipis na fog ay tila ba isang pambihirang belo na nakabalot sa bulkan, na nagbibigay dito ng misteryoso ngunit napakagandang anyo. "Wow..." tanging naisambit ko. Kahit ilang beses ko nang nakita ang Taal sa mga litrato o kapag napapagawi sa Tagaytay, iba pa rin ang pakiramdam kapag kasama ko ang lalaking mahal ko habang pinapanood ito. "Ang ganda, Lucas..." "It is," narinig kong sagot niya, ngunit nang lingunin ko siya ay hindi sa bulkan siya nakatingin, kundi diretso sa akin. "Very beautiful."

"Saan tayo pupunta ngayon?" "Saan mo man gusto," nakangiting sagot ko habang pinagbubuksan siya ng p***o ng kotse. "Mayroon tayong buong buhay para pumili ng direksyon." ​Habang binabaybay namin ang daan palabas ng siyudad, ramdam ko ang kakaibang gaan sa aking dibdib. Ang bilyonaryong si James Green na kilala ng lahat ay pormal nang nagtapos sa araw na ito. Ang lalaking nagmamaneho ngayon ay isang simpleng lalaki na lamang na walang ibang hangad kundi ang mahalin at alagaan ang babaeng nasa kaniyang tabi.

Loko talaga! Damn it, Manika. Wag na wag kang magpapahuli sa akin at magtago kang mabuti dahil oras na makita kita ay hindi na talaga kita papakawalan pa. Kasal agad iaalok ko sayo. Lalo na ngayon na hindi ka pala Del Riego. Lagot ka talaga sa akin.