Talk To Me In Korean Novels & Stories

“Mukhang hindi naman afford ang mga damit dito.” Napahawak ako sa hanger na hawak ko, bahagyang humigpit ang pagkakakapit ko habang pilit pinipigilan ang sarili ko na hindi agad mag-react. Narinig ko ang mahinang tawa ng dalawa niyang kasama. Theu were talking in Korean, ang akala siguro ay hindi ako nakakaintindi. “Baka inutusan lang ng amo,” dagdag pa ng isa. “Tingnan mo, parang hindi naman bagay sa kanya ang mga suot dito.”

tanong kong walang kabuhay buhay at tila naiinip. “I want to talk to you. No, I need to talk to you. Gusto kong makausap ka ng personal, please, love, let’s meet.” Kung pagbabasehan ko ang tinig niya ay mukha itong nasasaktan. Parang ako noong time na iwan niya ako at sumama kay Marcus.

tinaasan baba ko sila ng kilay at tumango naman sila at inulit ang sinabi ko. Good! Sinulyapan ko ulit si Kanton. Hinihintay nya pa rin ako kaya naglakad na ako palapit sa kanya. Di niya maitago ang ngiti niya. Inlove na naman sya sa pagiging Koreana ko. Hangang hanga na talaga sya sa katalinuhan ko. Akala niya di ako marunong mag-Korean? Akala niya lang yun. Inabot niya ang kamay ko kaya humawak naman ako sa kamay niya, "It's annyeong haseyo," nangingiti niyang sabi.

"Namumugto ang mata mo... Umiyak ka ba?" Napalingon ako sa kanya, mabilis na iniwas ang tingin. "A-ano po... Nanuod lang po ako kagabi ng Korean movie. Ang lungkot kasi nung story, kaya ayun," palusot ko, pilit na ngumiti. Pero hindi siya kumbinsido. Umupo siya sa tabi ko, at sa malambing niyang boses, nagsalita.