Novel & Cerita Taming The Waves Wattpad

Gamitin mo ang charisma mo sa anak mo. Oh God! Hindi niya lubos akalaing ganitong uring kasiyahan ang matatanggap niya pagkatapos ng lahat. Natutuwa siyang pagmasdan ang lahat. Lubos ang kaniyang pasasalamat. Treous is a beast, no one can tame this beast. Until she comes. And now she's the Dangerous Man Weakness. THE END... (a/n: The next story is the story of Solen and Daniel. Idudugtong ko lang din dito. thank you sa lahat ng tumangkilik sa unang book. Scroll niyo lang po, for Chapter one ng "THROUGH THE ROUGH WIND")

Chapter 16 NAGTATAGISAN ng paningin sina Wave at Sun. Ramdam na ramdam ang intesidad sa buong paligid. Nanunuyang ngisi ang ginawad ni Sun sa kalaban. “Hindi mo ako matatalo, Wave. You are nothing but a failure. Hindi ka magtatagumpay sa misyon mong ito. Sa pamamagitan non, hindi mo na maagaw sa akin ang tronong dapat ay sa akin.”

Ako lang ang natirang nagbabantay sa kanya at kumuha ako ng malamig na tubig para dampian ang kanyang labi habang natutulog. "Ten, I will moisten your li—" I saw his eyes opened wide at tumingin sa iba't-ibang parte ng kwarto. I looked at him and he said "Who I am?" THE END He's to Tame Created by ADPrado10

Riego ang windshield saka nag-usap ang dalawa. Hinarap ko naman si Natalie saka yumakap rito. Naramdaman ko ang pagngiti nito kaya naman agad ko itong hinarap kahit na ang dami n'yang kalokohan at hanggang ngayon ay pilya pa rin sa bawat kilos, hindi ko naman maipagkakaila ang pagkasabik ko rito. "I'll see you again, Dan! Please, be good to my Kuya! He's a sweet and caring man. Just know how to break the iced.." she wink before grabbed my hands.

Bagot na sabi ni Rowena. "Ano ka ba! Paano ko siya mauuto kung aasta akong masungit, 'di ba? Ang mga kagaya niya, ang tipo ay yung mga pa-sweet na babae! Yung feeling nila mauuto nila!" Sabay irap ko. Well, unfortunately—I'm not like that. Or so I thought... Another month has passed, and slowly.. I feel like swallowing my own words. This is like playing with fire, a chase with the waves, and too bad for me—the waves seemed calm, but each push was filled with force.

Tanong ko sa kanila, sinusubukan ayusin ang pagbigkas sa takot. A man who's in the middle grinned sarcastically at the sight of me. "Tinatapangan mo ba kami? Wala kang respeto ah. Kailangan mo atang turuan." Unti-unti niyang nilapit ang katawan niya sa'kin. My beast inside me growled, waiting for my permission to attack him. I tried to control and calm it down but when the man raised his hand to touch me, my eyes started to darken.

Pinili nila ang isang pribadong cabin na may tanawin ng Taal Volcano. Pagdating nila, sinalubong sila ng malamig na hangin at mabangong amoy ng pine. Pumasok sila sa cabin, kung saan may fireplace, malambot na kama, at veranda na tanaw ang lawa. “Perfect,” sabi ni Bea habang inaabot ang maleta. Lumapit si Brandon mula sa likod at marahang niyakap siya. “Alam mo, lahat ng lugar magiging perfect basta kasama kita.”

"Ms. Sanchez! Fix yourself and come to my office. Now!" Bigla akong kinabahan nang lumapit siya sa akin. "I will make sure your day will be hell. I won't let you do everything that makes you happy. And now, your hell will start with me." Ito na ba talaga ang umpisa ng lahat? Matatalo ba ako sa pustahan? Magagawa ko kayang lampasan lahat o susuko na lang ako? paano kung matalo lang ako sa dulo? paano kung kapag ipinag patuloy ko, matalo lang ako?

Tumalima ako. Humiga ako sa kama, at marahan siyang sumunod. Hindi niya agad hinubad ang damit ko. Bagkus, hinawakan niya ang baywang ko at hinagod ng mga daliri ang gilid ng katawan ko, halos wala pang himas pero ramdam ko na agad ang init. Tumingin siya sa mga mata ko. “Open your eyes. I want you with me the whole time.” At hindi ko siya binigo.

The sea stretched endlessly around them—silken blue slowly darkening as the sun began its descent, casting warm amber light across the rippling waves. Nasa ibabaw ng yate si Salvi, nakasandal sa railings, ang buhok ay nilalaro ng hangin, ang mga mata ay tila wala sa lugar. Ngunit kay Hector, siya ang sentro ng lahat. Muli siyang natawa sa sarili. Napakasuwail talaga ng batang ’to. Pero kahit gaano siya kainis, kahit ilang ulit pa siyang layuan at suwayin, palaging may hilang bumabalik kay Hector. Something deep. Dangerous. Desperately magnetic.